‹ Adansonia; recueil d'observations botaniquesChapitre 81 sur 132 · BEYERIA LATIFOLIA · texte numérisé non relu

BEYERIA LATIFOLIA

B. LevidoperaLa F. Muell,, Fragm., II, 164 (nec I, 230).

EUPHORBIACÉES AUSTRALIENNES. 205 ? Bevekiopsis LariroLiA M. arg., in Linnæa (1865), 57.

Folia plerumque ovata (i-4 cent. longa, 1-2 ? cent. lata) rarius orbicularia v. breviter lanceolata subintegra v. inæquali-crenata, basi rotundata cordatave ; äpice plerumque obtusiuseulo; supra dense viridia, sublus tomento brevi denso albido induta. Petioli breves (ad { cent. longi). Flores monœæci axillares; pedicellis gracilibus apice incrassato subclavatis pubescenti-hirtellis. Calyeis masculi sepala extus longiuscule setoso-hirtella subcarinata basi incrassata. Antherarum loculi basi eglandulosi. Calyx fœmineus masculo conformis. Petala intus brevi-tomentosa, Glandulæ alternipetalæ breves suborbiculares glabræ; marginibus membranaceis attenuatis nec glanduloso-incrassatis. Germen puberulum; stylo globoso v. ovoideo carnosulo glabro, apice 3-sulco et obiter 3-lobo. Ovula oblonga obturata. Capsula calyce corollaque et glandulis disei persistentibus nec accrescentibus reflexis basi munita; coccis oblongis ad apicem paulo attenuatis obtusis parce puberulis; dissepimentis membranaceis fragilibus; columella ad apicem incrassatum breviter 3-alata. Semina ovata glaberrima (fuscata); caruncula semine 3-plo breviori oblongo-conoidea erecta carnosa (pallide lutescenti).

Ogs. Cette plante a été considérée par M. F. Mueller comme une forme à feuilles plus larges du 2. lepidopetala, forme qu'il a nommée, dans ses collections, rotundifolia, W est vrai que quelques-unes des feuilles de son 2. lepidopetala type commencent parfois à s’élargir et tendent vers la forme étalée de celles du 2. afifoliu. Mais ce dernier est, en outre, bien différent par la pubescence de ses pédoncules et de son calice, par sa corolle, par la forme des glandes de son disque hypogyne, et surtout par le peu d'épaisseur de leurs bords membraneux. D'ailleurs, le style n'a pas ici, comme dans le 2. lepidopetala, trois lobes distincts, en forme de croissants épais et équidistants; c’est une sorte de boule à trois sillons apicaux divergeant en étoile.

Exs. Oldfield, n. 834, « in vallibus umbrosis ad Portum Henry, Austral. austr.-occid. » — ZLare? in lapidosis orient. Montis Bland (herb. F. Muell.). — Drummond, Swan-River (ser. 4, n. 216?)

3. BEYERIA OPACA F. Muell., in Trans. Phil. Soc. Vict., 1, 16.

B. viscosa var. F. Muell,, Fragm. I, 230.

B. (Discosrverta) Drüummonn: M, arg., in Linnæa (1865), 58? vi. (Septembre 1866.) o

Char. cogn. add. Ramuli indumento aut resinoso aut furfuraceo brevi obsiti. Folia variant, aut linearia (1, 2 cent. longa, 1, 2 mill. lata); margine valde revoluto; aut oblonga v. subspathulata; apice rotundato; basi in petiolum brevissimum sensim attenuata; margine vix revoluto (ad 1 ? cent. longa, 4 mill. lata), supra glabra, subtus viscosa, v. tomento brevi denso albida enervia; costa tantum subtus prominula sæpius discolori. Flores masculi solitarii v. pauci racemosi axillares v. supraaxillares; pedicello recurvo; alabastro depressiusculo obsolete 5-gono. Petala 0-5 inter se valde inæqualia. Stamina exteriora breviora; conpectivo integerrimo. Flores fæminei axillares solitarii; pedicello erecto capsulæ demum subæquali crassiusculo erecto lutescenti-furfuraceo. Discus hypogynus brevis vix conspicuus. Capsula ovata 2-locularis (ad 6 mill. longa), extus lutescenti-furfuracea calyce persistente basi munita, disperma. Semen oblongum læve lucidum; testa maculata; caruncula conoidea albida. Planta quoad maguitudinem valde variabilis, aut pluripedalis, aut rarius nana; caule cum ramulis vix 1; dec. long.; radice paulo longiori.

Exs. JV? « Mallee-Scrub» (herb. #, Muell, D). — Ross, « Swan-Hill. » — Lockhart-Morton, «N. W. Victoria. » — AN? « Middle Mt Barren » (herb. À Muell.!). — « Drummond, in Nova Holiandia autro-occidentali, ad Swan River, n. 13, 214, »

Page 1