AD EPISTOLAM IV
In Cod. Vind. hæc Epistola est libri xm. quarta.
1 Collegio Poetico in Universitate Vindobonensi a Maximi-
LETTRES
liano Caesare erecto, Conradus Celtes præficitur, atque poetas laureatos creandi licentiam obtinet. Cal. nov. i5oi.
2 Græce eruditus , qui publiée in Univ. Vind. profiteretur, etiam in Germania a Celte incassum quæritur. Audiamus quæ J. Wernerus Norimbergensis Mathematicus suo ævo non incelebris, ad. banc provinciam suscipiendam evocatus, ea de re ad Celten scribit. (7 dec. i5o3. Cod. Vind. Lib. xm, Ep. 1.)
« Mihi expedire posse non invenio præsentem hune statum,
« satis utilem et honestum, cum tain incerto exiguoque vivendi « compendio commutare; esset namque necesseut ex solis auditori- « bus vitæ necessaria quærenda forent, quiquam paucissimi futuri « sint , ipse facile conjectare poteris. Numeravi ego sæpissime in « romano archigymnasio , doctore græco publiée legente, unum « aut vix alterum discipulum, in qua tamen urbe, quæ totius « Latii , imo universi terrarum orbis caput merito habetur, in qua « etiam itnperio vigente utraque lingua olim floruerat, cui deni- « que peculiaris erat omni ævo longe amplior ingeniorum fœcun- « ditas, quam apud nos barbaros existât , plures nimirum studiosi « græcitatis apud eos , quam inter nos reperiri debeant. Adde « etiam quod nostri in ediscendas græcas litteras ob latinitatis ino * « piam ruditatemque minus apti sunt, atque ipsis ob earum difli- « cultatem deterreri ocius ab incepto contingeret : haud multos « denique nostris e germanis est reperire , suis qui stipendiis litte- « raria in palæstra miîitare diu possint , rei familiaris penuria im- « pediente, atque eam ob rem fere omnes qui nostris in litterarum « diversoriis bonis artibus operam impendunt, eo esse animo « aerioribus in rebus eisque difficilibus, minus etiam necessariis « multum temporis accommodare , seû potius , ut illi dicunt , « perdere. »
Tam infelix græcarum litterarum hoc sæculo in Germania fuit conditio!
J (ÿlofl fl° '• ïe/rro j ?/- fliÿ1*** <jfl M fl* ***tt**- J> rdc fle ^rfl
1 lenOT*.*? t* Jt-rfH) hMj flv «4 fl fl , t-rflfl fl* flflflfl
■ {efl/ r
iptryCTyttl- -r* yeyye HKJ ^rw^K^/7^ ~r / " /rr ) S"""-'"' y/'""’ /vw
fl- ■ J II mJ i^trn turli^ru^ h4 fl r* 0**4 wtT fltc ■ /flitu^^
jjfrp ^lo^U-scfl ) +t J-Utjflfl +U«A?i • <( *” jjt ifllfl fl nfl J>An^jy^ )> Ji - »l-*4 Jb JscrWri^A. fl* 'S? ^flfl ^]L V^/fwi PATVi ) *i^f- rrtd
fivyr sy/ivyj^ltx fl Àjyrkefan / , fl UIm ** yp-^n/h' fl fle-r^t
rU rn>
ht>ym / ; flf w* **l yp^ndA yjP-ntprrtf-
^ fl flt jfly<j i>rjj «f ÿ-iflJ fl te Jww J'Wpj , jrytj> fl fl jfli^y-flJ «fr*f7t»f- fljrt- t lÿw-W ) syf tsYffri ) ht fyr>t> htm fy *J- r*\
reijryd mfnfl : fl et yy t/tyc^tf jyyûty^flflft ■ rrp flyflw ill^f rrniJeyefl ^ <?t nyeyymcrrt. '/fl v/tfl, fl*y'VW*L> faflj ' 4 dû J e(4 fly f+ifrfli >rvH ■ H II fl- flflfri ej vy{ A bflïflf-^fl p u fl fl rtyipyt/* rrfl' jfli
fl ldi y# Aytflfl u,nA. (M lyij fl JdJl'y'isn flfl rtec hft-yfl fldyf- 'yflfli/fl
rwc id\yy- fl w x Je l(!t> ■ ç«. flfl flyfl <tY(yn- j r?t> Jn-m fluy/gL 'Kynfriljbrv
j fl fini -a ■ rz> tnym-jflfl efl ynt fl/ fl 4uilu/y. efl-
*r*/W* ) i*f- t>u fit fli Iteru'mA fl /jjflfl- afl
tU 7 ‘
d fljtflJfl j ûty fl et h*4r d>
ûl y p -y/flry t^fl fl jd/py-wi ‘ J ^ srt-Hj'rrtp-pfltt t>n7*tm> Uby« ' ^yx>
fl y p djfftf AJ fld^pfleyfl- Jtÿ-flttjj fl y fl J J^ih. llfty/if 7 ry>A/, ) flîj /AaL -
efla.Hj*lfl ■ ytyAf-uyuj' ^ fl Jfl Lfflfl- ijyu yflrflijj y^Jt>fle7HSt(y
flflfl Lly« fl J \y7M fl fl-d tvyrwjfr. dyu^ ■ Jfly J ïïviX
fli et- y fl ff(yru.fl Uh nec lyûj *t?c hly.u -*-n l/di/fl ■ i/flet fl dp-pf/Ç eflL '
1 fl S a Mi , , /• ' /. ' . i '
■nvÿv rui fayfl ifly-mj j • nef AlM^py^ A-wf m f*h\ uût7\?nwy.
q/A-lfl et- ynt uf Arrdfj /^yry\ ^Jpyiûflf ycy^ A pyj- M-i)’ "7e L ■
PAULO BAMBASIO BONONIENSI. 1
Salvus sis, rni Paule, cum Scipione nostro, socero, et reliquis quibus cum istic vivis. Scito esse me Bononiae in domo tua, ubi Hieronimus frater, me, ut solet, humanissime hospitatus est. Illud tamen velim, aut te hic esse cum Scipione, aut me istic. Sed dabitur, spero aliquando, ut diu simul vivamus. Quoniam scripsisti ad me paucis ante diebus quod Bononia discederes profecturus Venetias per urbem Ravennam, ut mitterem Yergiliumad Archiepiscopum Salernitanum, quod ilium jam remitti ad se cuperet, cum non esset satis otii, ut aliquid ad te litterarum darem, scripsi ad Federicum , ut moneret te , et Scipionem ne iretis Ravenna, tum quia non tutum erat navigare mense Martio , tum etiam propter triremes Ferrariensium, ne forte in illas incideretis, et caperemini : sed iretis Ferraria potius,
1 Copie de la lettre lithographiée. Je donne la traduction françoise de la lettre grecque de Musuro, bien qu’elle soit de peu d’intérêt; mais je crois inutile d’y ajouter la transcription des deux autres lettres lithographiées de Paul Manuce et de son fils.
Aujourd’hui, xi mai 1826, un de mes correspondants d’Italie, M. Salvi, m’annonce l’envoi et même le cadeau d’une lettre de la main de Bernardo Junta. Cette attention, dont je le remercie, tournera à l’avantage de mes lecteurs; et la lettre va être ajoutée en fac-similé à la Notice sur les Junte qui termine ce volume.
LETTRES
quod esset iter tutissimum, ubi etiam essetis apud me dies aliquot, idque valde cupere me. Dedi etiam librum Arcbiepiscopi una cum litteris ad Federieum, sed nec litterae sunt redditae, nec liber, quod maxime doleo. Cum bas scriberem, nundum adieram Archiepiscopum, pudebat enim. Liber Ferrariae rommissus est numulariis quibusdam cognomento Malchiavellis , ut eum, et litteras Bononiam mitterent ad Federieum, quamobrem rescripsi ad Federieum, quo curaret inveniendum omnino librum. Ego cum rediisset ad me Federicus, dixisset que non redditas sibi litteras meas, adii Malchiavellos , rogaturus eos cuinam dédissent librum perferendum, responderunt, nos misimus librum ad Herculem cognomento sapientem, dabimus tibi ad ilium litteras super ea re. Hercules ait nec litteras, nec librum accepisse. Vides non deesse mihi negocium. Forte illud verius quam Aeneas dixerim. Nos alia ex aliis in fata vocamur. Vale, et me, ut amas, ama. Bononiae XX april. MDXI.
