‹ Anthologie des poètes du Midi morceaux choisis accompagnés de noticesChapitre 12 sur 18 · LA MORT DE LAMARTINE · texte numérisé non relu

LA MORT DE LAMARTINE

Quand Touro dôu tremount es vengudo pèr l'astre, Sus li mourre envahi pèr lou vèspre, H pastre Alargon sis anouge e si fedo e si can ;

E dins li baisso palunenco Lou grouûn rangoulejo en bramadisso unenco :

< Aquéu soulèu èro ensucant ! »

Di paraulo de Dieu magnanime escampaire, Ansin, o Lamartino, o moun mèstre, o moun paire, En cantico, en acioun, en lagremo, en soûlas,

Quand aguerias à noste mounde Escampa de lumiero e d'amour soun abounde

E que lou mounde fugue las,

Gadun jitè soun bram dins la nèblo prefoundo, Cadun vous bandiguè la pèiro de sa foundo, Car vosto resplendour nous fasié mau is iue,

Car uno estello que s'amosso, Car un dieu clavela, toujour agrado en foço,

E li grapaud amon la niue...

E'm'acô l'on veguè de causo espetaclouso !

Eu, aquelo grand font de pouôsio blouso Qu'avié rejouveni Tamo de l'univers,

Li jôuini pouèto riguèron De sa malancounié proufetico, e diguèron

Que sabié pas faire li vers.

PRÉDÉRIC MISTRAL 205

Les Plaintes.

Page 1