‹ Apologie pour Hérodote (volume 2)Chapitre 35 sur 223 · DE MORTE HERONIS SENIS · texte numérisé non relu

DE MORTE HERONIS SENIS

Etuthanc eandem deflnitionem antiquilus a sancto Atitmio et CiCleris patribus promulgatam, recem quoque fsîcut promisimus) confirmet exemplum, recolite id quod nuper gestum, octilorutn vesirorum vidittis obtutibui : senem viielicet Hcronem, unie pavcos admodum dies illatione diabali a tummis ad ima dejectum : quem quinqaaginta annù lit hue eremo comtnoratum , singulari dittriclione rigortm minimttt, tt aaiitudinh sécréta ultn mira fervore secttUam. Hic igitur quo pacto quave rathne post tantôt laborei ab iniidiatûre delusui, gravissimo corruens lapiu, cunctos in hoc eremo constitutoi luctuoso dolore percunit? Nanne quod mima 's possessa, suis definilionibiis régi, quant

Page 1