CHAPITRE XXIV 7I
widelicet sut sponsione non dubitans, qui eum pro merito nrttOum ac " iaborum suorum nequaquam passe firmaverat uîli jam discrimini subjacere. Cujus rei fidem ut experi^ memto suœ sospitatis evidentissime comprobaret, supradicto se puteo nocte intempesta iUusus injecit : magnum scilicet virtutis suœ meritum probaturus quum inde exisset illœsus. De quo quum pêne jam exsanguis ingenti fratrum labore fiiisset extractuSf vitam die tertia finiturus, quod his dete^ rims estf ita in deceptionis suœ permansit obstinatione, ut et née expérimenta quidem mortis suœ patuerit persuaderi qmod fuisset dannonum calliditate deulsus. Quamobrem pro uêtritis Iaborum tantorum, et annarum numerositate qua in ertmo perduravit, hoc miseratione et humanitate summa ab iis qui ejus campatiebantur exitio, vix a presbytero et éébâte Paphnutio potuit obtineri, ut non, inter ^loOavaTouç rtpuiatms, etiam memaria et oblatiane pausantium judicaindignus.
Vay bien voulu extraire du mesme livre cest autre passage, où il parle aussi d'un Abbé qui eut pareillement une illusion du (}iable : il est vray qu'elle ne fut si dangereuse.