CXXXVIII INTRODUCTION
toire eut néanmoins d'importants résultats. La puissance des Arabes dans la Gaule en fut beaucoup amoindrie, et ils perdirent la plupart des villes de Septimanie, à l'exception de Narbonne \
Ils demeurèrent en possession de cette dernière cité durant plusieurs années encore. Mais en 75 1, Waïfre, duc d'Aquitaine, essaya de soumettre la Septimanie à sa domination, et parvint jusqu'à Narbonne qu'il livra au pillage ^. Il paraît qu'il rencontra une certaine résistance de la part des Wisigoihs. Ansemond, comte goth, et quelques autres seigneurs de la
sit, ipsam urbem celeberrimam atque metropolim eorum obsedit; super Adice fluvio munitionem in gyrum in modum arietum instruxit, regem Sarracenorum, nomine Athima, cum satellitibus suis ibidem reclusit, castraque metatus est undique. Haec audientes majores natu et principes Sarracenorum qui commorabantur eo tempore in regione Hispaniarum, coadunato exercitu hostium cum alio rege, Amor nomine, machinis adversus Carolum viriliter armati consurgunt, praeparantur ad praelium; contra quos praetatus
dux Carolus triumphator occurrit, super fluvio Birra, illisque
mutuo confligentibus, Sarraceni devicti atque prostrati, cémentes regem eorum interfectum, in fugam lapsi terga verlerunt ; qui evaserant cupientes navali evectione evadere, in stagno maris natantes, namque sibimet mutuo conatu insiliunt. Mox Franci cum navibus et jaculis armatoriis super eos insiliunt, suffocantesque in aquis inierimuni. »Rec. des historiens de la France, t. II, p. ^bô. Voy. VHist. générale de Languedoc, i" éd., t. I, p. 402-5 ; nouvelle éd., t. H. p. 553, 534, bby, notes.
1. Deux ans après sa première expédition, Charles Martel fut obligé d'entreprendre une nouvelle campagne contre Mauronte et ses alliés musulmans; il poursuivit ces derniers jusqu'à Narbonne, n)ais sans parvenir à les en chasser ,^Zotenberg, dans VHist. gênéralcde Languedoc, nouvelle éd., t. II, p. bDj).