Compassionevoli Avvenimenti di Erasto
De nouveau dans * Luigi CARRER, Tre romanzetti di varii àutori.
Venezia, tipi del gondoliere, 1S41, in-8, 81-358. — Ou dans * Fior
délie grazie. Torino. Libreria patria, 1853, 1.
(*) Sur cette forme de l'histoire des Sept Sages, Loiseleur, Kssai, 92-93 et 1 70-171. — Relier (n<> 2**), 31-33. — Rhein, Muséum, 39, 15-16. — Bibl.de aut. esp., 40, LXXVIIL
Il y a une traduction de Mailly : Histoire du Prince Krastus fils de l'Empereur Dioclétien. A Paris, Chez Pierre Ribou, sur le Quay des Augustins, à la décente du P(mt-neuf, à l'Image S. Louis. M DCC IX. Avec Approbati(m et Privilège du Roy. In-12. (20) et 480.
Cette collection comprend les n"* 31, 222, 229, 223, 227, 226, 241, 225. 233, 231, 242, 228, 243, 243^»» et 234.
•80.* — VIGO. Novelle antiche. 1872. In-4. IV^ et 52 Au n** 20, un fraginenl d'une version des sept sages.
K^i^iinni •81.* — Adolf MUSSAFIA. Die catalanische metrische Version
der Siebeii weisen Meister.
Dans Denkschriften der KK. Akad. d. Wiss. Vienne, 1876. 25 et à part, 85.
C. R. (i. P(aris), Roinania, 6, 297-300. — A. Morel-Fatio, Corrections aux textes publiés du manuscrit de ('arpent ras n" 377 (Romania, 11, 123-126.). — ^ Rev. d. 1. roman., 2, 303 et suiv. — Academy, 7, 240.
Bartsch avait déjà publié un fragment dans (irundriss zur (ïcschichte der prov. Literatur. (Lit. C-entralbl.. 1S72, 198-199.) (*)
Allemaii.! * 82.* — V'. SCHMIDT. Beitràge zur Geschicthe der romantischen
Poésie. Berlin. 1818.
Contient des extraits des Sieben w. Meister.
83.* — Altdeutsche Gedichte hcrausgegeben von Ad. Keller. Tûbingen. 1846. Gr. in-8.
P. 15-240. V(m den Sieben ^Yeisen Meistern. (*)
Antrinis •84.* — F. J. FURNIVALL. Captain Cox, his ballads and Books.
Ballad Society. 1871, I.VII et suiv.
(•) Le volume de 1892 de la Sociedad de Hibliofilos espan. donne, entre autres, Librode los Siete Sâbios de Roma.
Cir. Bib. de aut. esp., 40, LXXXll. — Comme livre populaire : ° Historia de los siete Sâbios de Roma. Nueva edicion relundida de la que compust) Marcos JVre/. Madrid, 1S53, imp. y dcspacho de J. M. Mares, plaxuela de la Cebada, nûm. 96. In-4. 24.
Version roumaine : °(iaster, 54-77.
(*) On a vu, p. 7, des renseignements sur les versions judéo-allemandes.
•85.*— History of the Seven Wise Masters of Rome, from the édition of Wynkyn de Worde. 1520. Gravures. (Villon Society. Chap-Books and Folke-Lore Tracts^ edited by G. L. Gomme and H. H. Wheatley. 1885.. In-4, N» 2.)
86.* — Ueber die mittelenglischen Fassungen der Sage von den Sieben weisen Meistern. 1 Teil : Ueberlieferung und Quelle. Inauguraldiss... Paul PETRAS... Grûnberg i. Schl. Friedrich Weiss Nachf. (Hugo Sôderstrôm). 1885. In-8. 74 et (2).
Distingue trois rédactions : ** Weber, Metrical romances, 8, 1810. — *• Wright, The Seven Sages, 1846. — ** Rolland, The Seven Sages in scottish Melre. Fldinburgh. 1837.
•87.* - KILLIS CAMPBE'i;^. A Study of the Romance of the L L
Seven Sages with spécial référence in the middle English versions. Baltimore. i8q8. (»)
• 88.* — Van den VII Vroeden van binnen Rome. Een dichtwerk N<*erlanil«is der XIV* eeuw, uitgegeven op last der Koninklijke vlaamsche Académie voor Taal-en Letterkunde , door K. STALLAERT , werkend lid der Académie. Gent., i88q. In-8. XX et 190. 3 f.
C R. Verslagen en meded. de l'Acad. Hani., 1, 244-249. — D., Rev. bibl. belge, 1889, 466.— <*Stoett, Xmrd en Zuid.— °K. Stallaert, Van den VII Vroeden van binnen Rome. Antwoord op de critiek van den heer J. A. Stoett in ♦ N(X)rd en Zuid. ♦ (ient., Sitier. In-8. 18. (Rev. bib. belge, 1890, 215.)
O livre avait été proscrit jadis par l'Evèque d'Anvers. (De Reitfenberg, Mouskes, 2, 866-867. — Bull, du bibliophile belge, 7, 59-69 et 200-204.)
89.* - Jan TEN BRINK. (Van den VII Vroeden.) Dans Dietsche Warande, 1895, 232-257 et 371-384.
* 90.* — De middelnederlandsche Bewerking van het 'gedicht van den VII Vroeden van binnen Rome, door H. P. B. PLOMP. Utrecht. J. L. Bevers. i8gg.
(>) Voir aussi Rhein. Muséum, 39, 12. — N*» 66 ^.
C R. G. P(aris), Romania, 28, 449-450. — A. J. Botentians, Litbl. f. rom. u. engl. Phil., 22, 2(11-203.
*91.* — Die hystorie van die seuen wijse mannen van ronien, bewerkt door A. J. BOTERMAXS. Tekst. (Herdruk naar het eenig bekende exemplaar der editio princeps, A° 1479, berustende in de Bibliotheca Academice Georgiae Augustœ te Gôttingen) Harlem (1898.)
•92.* — A. J. BOTERMANS. Die hystorie van die seven wijse mannen van Romen. Acad. Proefschrift. Haarlen, De Erven F. Bohn 1898. In-8. 228.
C. R. G. P(aris), Romania, 28, 448. — (iolther, Litbl. f. genn. u. rom. Phil., 22, 406.
Suédois 93.* — La 2* livraison des Samiingar de la société pour Tétude de
l'ancienne littérature suédoise (1888?) donne, p. 113-240, l'ancienne version suédoise des Sept Sages.
Le n^ 2 des (îainla svcnska FolkbÔcker â nyo utgifna donne De sju vise mastare (1868). — Un manuscrit à Copenhague. (Revision d. Lit., 3, i, 283.)
llonirn.is * 94.* — E. TEZA. La tradizione dei Sette Savj nelle novelline magiare. Bologna, tipi Fava e Garagnani al Progresso. 1864. ln-8. 23. (Tirage à part de La Gioventu, 5, 148 et suiv.)
lyaprès Erdélyi, Magyar népmesék.
C. R. R. Kôhler, Jahrb. f. rom. u. engl. Lit., 8, 260 cl suiv. et ** Weimarischc Beitragez. Lit. u. Kunst, 1865, 195 et suiv. — Benfev, Or. u. Occident, 3, 180. — K. Hillebrand, Rev. crit., 1866, 1, 90.
(ialloi» * 95.* — J, LOTH. La version galloise des sept Sages de Rome et
le Mabinogi de Kulhwch et Olwen.
Dans Revue celtique, 23, 349-352.
96.* — Ueber eine arnienische Bearbeitung der « Sieben Weiscn Arniêuieo Meistcr» von P. LERCH.
Dans Or. u. Occident. 2, 369-374.
Sur un texte latin ou français. (^) — (^ette version a été traduite en russe sur un inan. de 1689. (Moscou, 1847.)
Il y a une version arménienne faite sur le texte syriaque. (Voir n® 97 **, 216: cfr. n*' 49*^.)
97.* — Ueber die arnienische Bearbeitung der « Sieben weisen Meister. » Von Fritjdrich MULLER.
Dans Wiener Zeit. f. d. K. d. Morg.^ 4, 213-216.
— Zur armenischen Bearbeitung der Sieben weisen Meister (Bemerkung zu S. 213 d. B.) Ibidem, 357.
L'article du Millier a été traduit en arménien par P. J. Dashian (^ Hantess, 5, n»» 2.)
98.*— iM. MURKO. Die Geschichte von den Sieben Weisen bei «'"^'^ den Slaven.
Dans Sitzungsb. de TAcad. de V^ienne, 1890. In-8. 138. 2 m. 60.
C R. (i. Paris, Romania, 20, 373-374. — ** Nehring Deut. Litzt., 1891, n« 36. (*)
C) Man. de Berlin, 10, 65-66, n« 83.
(*) Voir les publications de la Société des anciens textes russes 1879. (Polybiblion, 26, 432.)
Dolopaihos.
99.* — LEROUX DE LINCY. Analyse et extraits du Dolopathos. Dans Loiseleur {n° 3 *) et dans la Revue de Paris, édition belge, 1838, 9; 240-262. (^)
100.* — A. MUSSAFTA. Quellen des altfranzôsischen Dolopathos. Dans Sitzungsb. de l'Acad. de V^ienne, 48, 246-267 et à part.
C. R. Litt. Ontralbl., 1865, 789. — Benfey, Or. u. Occident, 8, 179-180.
•101.*— H. OESTERLEY. Ueber die Quelle des Dolopathos. Dans Allg. Zeit., 1872, n<» 123.