‹ Biographie de Thierry Martens d'Alost, premier imprimeur de la Belgique, suivie de la bibliographie de ses éditionsChapitre 77 sur 100 · Lvciani Nigrinvs · texte numérisé non relu

Lvciani Nigrinvs

Titre en grec et en latin d'un in-4 0 de 12 feuillets , à 24 lignes sans l'entête ni la réclame , signatures b — cii, texte grec seul , caractère des Œuvres d'Homère.

Souscription au bas du recto du dernier feuillet : Louanii apud Theodoricum Martinum Alostensem , Anno M. D. XXI Mense Nouemb. Au verso la double ancre : la dernière sentence grecque comme au numéro 171.

Vu dans la collection de M. Fr. Vergauwen.

175. Famiiiarium colloquiorum formulée in gratiam iuuentutis recognitœ et auctœ ab Erasmo Rotcro.

Volume in-4.° de 34 feuillets , à 27 lignes sans l'entête ni la réclame , signatures a ii — h iii , caractère romain gros-texte, nouvelle édition de l'ouvrage décrit au n.° 139.

Le titre est encadré et surmonté de la double ancre , comme dans les éditions de 1520 ; on y lit encore : Et alia quœdamper eundem autorem. Contestatio Erasmi aduersus sediliosas calumnias. Cum gratia et priuilegio.

L'épître d'Erasme occupe le second feuillet et le recto du troisième. Au verso on lit l'avis suivant de Martens

Theodoricvs Martinvs Abstenais amico lectori S. D.

Qvoniam quicquid ocii mihi datur, a non seriis ncgociis , id lotum ad eorum vtilitatem soleo con ferre, qui bonarum literarum sacra colunt. perpendens quosdam prœceptores inperplexis, ac frigidis grammatices prœceptiunculis puerorum œtatem absumere, rursus excudi colloquiorum libellum , cuiuscunque sit , et vndecunque concinnatus , non inutilem , ad parandam facultatem cotidiani sermonis. atque eum quidem non paucis locis et emendatum, et locupletatum , ne quis existimet nihil esse noui fructua, quod hanc commendet œditionem. Inamœnitas prœceptionnm muttos aliénât a linguarum cognitione , sine qua , cœcœ , mancœque sunt omnes cœterœ disciplinée, Loqucndi ratio, non alio pacto melius discitur, quant loquendo. Hœc nunc in médium damus , datur i meliora , si senserimus hœc candidis animis accipi. Nusquam enim magis conucnil, quam in honestis disciplinis, vt pro se quisque quod potest, conférât in commune, et (quod olim in sodalitiis conuiuiis fieri consueuit) nec asymbolus quisquam accédât, et quod quisque atlulerit , boni consulat. Porro , qui nec ipsi quicquam adferunt, et ab aliis allata fastidiunt , aut fortassis iniecta narium piluita conspurcant , procul a Musarum conu/uio reor asportandos , vt porcorum conuiuio digniores. Bene vale , et si bonus literas diligas , meam industriam tuo fauore adiutta , Fauere autem oportet , où loysiq (J-évov, à)l<k xac xpyjfj.a^iv.

Cette épître est suivie d'une pièce de vers de Goclenius ; puis vient l'ouvrage , et à la fin une note et trois lettres d'Erasme.

Au verso du dernier feuillet , la double ancre. L'état de la gravure et le contenu du livre nous font rapporter cette édition à l'an 1520 ou 1521.

Vu à la bibliothèque de l'université de Gand.

Page 1