pnp-n vih
Suit en lettres majuscules : Tabvla in Grammaticen hebrœam avthore Nicolao Clenardo. Puis en italiques : Prœcedunt quœ ad lectionem attinent. Et au bas en lettres hébraïques la date
Au verso du premier feuillet commence une épître : Nicolaus Clenardus hebrœarum litterarum studiosis ; elle finit au recto du second feuillet par la date : Lovanii tertio Calendas Februarii. Anno M. D. XXIX.
Le volume , format in~4.°, caractères hébraïques grands et petits , avec titres latins en caractère romain , et explications latines en italique , comprend 64 feuillets , avec chiffres , signatures Aij — Q ij , et sommaires au haut des pages , sans réclames. Les grands caractères hébraïques , qui sont ceux des paradigmes , ont partout des pointsvoyelles ; les petits , insérés dans les explications latines , n'en ont pas. Comme dans tous les livres en hébreu , la première page est la dernière du livre , et réciproquement.
Au verso du dernier feuillet parait la double ancre. Après les sentences grecques , on lit encore le texte suivant de l'Ecriture sainte en hébreu :
]wb T3 □♦♦ni ma
C'est-à-dire : Mors et vita in manu linguœ , etdiligens eam comedet fructurn ejus. Prov. c. 18. f. 21.
Vu deux exemplaires dans la collection de M. Fr. Vergauwen.
Une épître de Cleynarts , qui se trouve en tète d une édition des Dialogues de saint Jean Chrysostôme , imprimée par Rescius le 18 novembre 1529, nous apprend quels grands fruits produisait parmi la jeunesse sa grammaire hébraïque publiée par Martens. La voici :
Nicolaus Clenardus Sludioso lectori S. P. D.
Cvm tantum habeat momenti linguarum peritia in omne disciplinarum genus , tanqnam in aperto sit posita cognitio , tamen tiideas plœrosque quorum uel maxime interest , non tam odio , quam desperationc quadam prœpediri, quominus rei in primis frugiferœ curam aliquam impendant, homines meo quidem iudicio non castigandi, sed modis omnibus in spem uotorum erigendi ,
ut gestientibus in uirtutem animis , opem aliquam pro nostra uirili feramus. Quam nos nuper dum sedulo prœstare uolumus , tabulam œdidimus in grammaticen Hebrœam, ac priuatim publiceque facto periculo , tam féliciter hune conatum cessisse sumus experti, ut uix dum exacto trimestri, tamen adminiculo huiuscemodi institutionis , non deessent, qui de familiaribus negocijs epistolas Hebrœas scriptitare auderent, cum plurimi annos aliquot in id facultatif opus esse putarent. Quamobrem testatissimus Me profectus discipulorum me commouit, ut in gratiam meœ professionis hominum, etiam Grœcas litteras pro mea imbecillitate docerem,idem Thesei fdum, in hoc quoque labyrintho fabricaturus , ne superuacaneis auditorem onerare uiderer, sed ea duntaxat, delecto rudimentorum scriptore, traderentur, quœ ut necessaria , ita captu essent facillima. Cœterum quando in linguis perdiscendis , semper mihi fuit scopus , partim tractatio sacrarum literarum commodior , partim intelligentia procliuior, in eorum monumentis, qui quondam in Grœcia floruerunt, uiri religionis nostrœ primarii , morum sanctimonia doctrinaque insignes , operœ precium me facturum credidi , si eum auctorem Rescij nostri nouo prœlo committerem, et iusto exemplarium numéro fretus , auditorïbus enarrarem , qui apud Grœcos prœter Christianissimum pectus , summa cum eruditione parem copulasset eloquentiam. Is est Ioannes Chrysostomus...
Suit un éloge de St. Jean Chrysostôme et de ses dialogues. A la fin : Louanij Calendis Augusti. AnnoM. D. XXIX.