LEONOR

' La reine avait été mécontente de plu- chargea d'arrangerccs difficultés. On peut sieurs articles de son contrat de mariage consulter k ce sujet une lettre de la collec-

avec François 1*; M. de Monimorenc; se tion Béthune, n* 8616 (Biblioth. royale].

y iT- - ‘T

ttf'

w-jf

êÿJ^ylM ii ' <nv»!

.«Vinrs tM

’Ai^ -|K»'} «iMk ‘ nâ/h'f*.'«fÇt *'<.'>A

.1 III ■»-•• -*J WV'U^PW^

' fik »r r»»'*r*cie» -

• 5* rt>*r j;

^ »v ■ ^i0m/^r^6ncmî0a^ >fcVijiiu4^t^Uti i W'i<i .

tiLTiai) t.A-^-. >'1W "it •'^tutfitzt ‘ g • -~ 7 • "-5«'

- . - «tf ■ I »<■». '««I > < > i«Al g»-»Ul v'^- '« I ’r ; ► . .. •-

V Q wÉHitifegV*»» ^ «aMp >-'*i*ailS<l*iJ^i^

SECTION IV. — DÉLIVRANCE DU ROI

N* CCI.VU. — LETTRE Dü ROI AU GRAND SEIGNEUR SOLIMAN II. ÉCRITE APRÈS SA DÉLD'RANCE DE PRISON.

HcmeiximenU de l« part qn*il a prise aui mdbetirs de sa captivité.

(Vôtres plâQcbe XI.)

Fr.»nciscds, Dei gr.ilja Franconim rex cliristiani.s.simus, dilectissimo ac charissimo, si eailcm Dde utcremiir, fralri nostro, sultano Sulimano magno domino , etc. Reddite sunt nobis littere quas Joanni Frangiapano ad nos deferendas dedisti. Ex bis plane cognovimus quam moleste tuleris adversum fortune ca.siim in quem, apud Ticinensem urbem, incidimus. Qua in re illud maxime nos consolatur, quod neque ignavi aut desides succubuimus, venim in ipsa acie inter confertissimos Iiostes, confosso vubieribus equo, in eorum inanus pervenimus. Quod quidem, ut et tu prudenter tuis litteris commémoras, summis ac fortissimis allis priucipibus, dum sua bello repetimt, contigisse memorie proditum est; caque, ut plurimum est fortune, conditio, ut timidos atquc ignavos contemnat, prestantissimos quoscuinque prosequatur. Quod vero ingentes thesauros maximasque vires tu, as nobis oITers, equidem bec insignis animi tui liberalitas, qua alRictis tune rebus nostris opem poilicebaris , non ingrata aut ^ injucunda nobis fuit : eamque ob rem gratias tibi immortales liabe-

mus, optamusque ut eam tibi Deus optimus mentem tribuat, eaque I tune demum se nobis oflerat occasio, qua non tam eas agere, quam

pro dignitate noslra, quantumque christianum principem decet, cumulatc referre possimus. Quod si dabitur, facile intelb'ges christianissimum Gallorum regem non tam cum cœteris principibus mutuls bencliciis certare, quam etiam, si ita concedatur, superare vclle, plancque cognosces quam late vires opesque nostre in Europa pateanl, quantumque Gaili virtute ac rei bcllice scientia prestent. Verum quoniam Dei maxirai ejusque qui nos preciosissimo sanguine

suo redimit beuignitate incolumcs in rcgnum nostrum pervenimus, ibiquc tranqiiilla ac pacata omnia coinperitnus , nihil est quod a quoquani pro ejus tuilione ac conservalione desiderari possit. Quæ omnia planius is [sic) quem ad te cum bis destinavimus signifi-

cabil : cui gratuni uobis fcceris si fidem indnbiam præsliteris : idque ut facias vehcmenter rogamus.

FRANÇOYS