‹ Céremonial romain, rédigé d'après les sources authentiquesChapitre 42 sur 188 · DU CULTE DU AUX RBLIQUE8 ET AUX IMAGES · texte numérisé non relu

DU CULTE DU AUX RBLIQUE8 ET AUX IMAGES

Thabitude. Il est défendu d'enfemierlavraie croix dans un même reliquaire avec les reliques des saints [1). Les reliques qui ne sont pas exposées ni déposées

(i) Le décret suivant résume tous ceux qui ont été rendus sur le culte de ]a vraie croix :

« Gum reliquia sanctisslmœ cnicis beoedtcendum esse po{mkim, 9 dum ea reponi débet in custodia, postquam processionaliter delata » fuit aut publics veneralioni exposita, sicuti decretum fuit io aoa » Brixien., decimo septimo calendas octobris 1736, ad dubiam 1, et » successive in una dubiorum pridie calendas junii 1817, ad dubium » 12 : illud etiam definitur quod benedictio haec semper sit imper- » tienda, etiam si sacerdos, qui functionem explet non sit cânonicas, » nam haec ipsa dubia proponebantur nomine capituli unius cathedra- » lis ecclesis : In una vero Lucionen , decimo calendas junii 1835, ad » dubium 3, in actu talis benedictionis omnino interdicitur cantos » cujuscumque versus, vel précis, uti jamdiu cantus iste fuerat inter- » dictus etiam in benedictione cum Sanctissimo Sacramento, in uni » Gaputaquen, quinto idus februarii 1762. Quoad aatem banc proees- » sionem cum viviûcie cnicis ligno, Sacra Rituum Gongregaiio, sep- » timo calendas septembris 1752, in una Gadicen. declaravlt licitum » esse hanc sacrosanclam reliquiam capite détecte déferre etiam sab n baldachino, incensantibus daobus thuriferariis, verum bis tantum » in locis ubi adest immemorabilis consuetudo. Quod spectat vero ad » incensationem reliquiae sanctissimae cnicis, sancitum fuit in Brixiensi B superius enunciata ad dubium 2, et in Mutinen, diei 23 septembris i> 1837, ad dubium 14 qusst 1, hanc fieri debere a sacerdote non » genuflexo, sed stante, etiam feria sexta in t'arasceve; et in ipsa » Brixien. ad dubium 3, lUud fuit etiam decretum quod capitu- » lum et clerus transeundo processionaliter ante altare in quo sanc- » tissim» cnicis reliquia reconditur baud genuflectere debeaL Ve- » mm si loGO principe reliquia sanctissimae cruels super altare fue- B rit exposita, tune transeuntes ante illam, uti decretum fuit in una » Varsavien., nonismartii 1766, unico genu usque ad terram flexo » venerare debent; diversimode vero sola capitis inclinatione si prae- » fata reliquia recondita sit in custodia. Insuper in missa coram sano- » tissim® crucis ligno palam exposito, in eadem Lucionen. decimo D calendas junii 1836, ad dubium 1, edicitur caeremonias omnino » differre debere ab iis quas adhiberi soient coram Sanctissimo Sacra- » mento public» fidelium venerationi exposito; nam in casu coram f> reliquia sanctissimae crucis, genuflectendum est tantum in accessu, » et recessu ab altare, et quoties sacerdos transit per médium altaris, » seu de latere ad latus, ut in incensalione : Atque ibidem ad dubium » secundum definitur necesse non esse in bac exposidone, ut qui in » chorostant babeant caput detectum, quod omnino requiritur coram

DU CULTE DU AUX JkSmH^I^ ET AUX IMAGES. 405

sur no autel duveot être reofermées à la sacristie , danfi on liea convenable (i)«

Il n'est pas pennis d'exposer dans Téglise des ima- imagvsiiisoute». ges d'une fonne insolite (2), La Congrégation des Rites a spécialement refusé la permis«on d'exposer Tiinage de la Sainte-Yierge avec des rayons aux mains, comme on la voit sur la médsdlle dite miraculeuse (31\.

» SaDclissiiDO Sacramentopalam exposito, aeque ut in transitu geiiu- » flectant utroque, sed tantum uoico genu. Quod si agalurde expo- » sitioae reliqui» sanctissim» crucis , feria yi, in Paraseeve, Saora j> Gooç-egatioin Mutioeo.^ diei 23 $epleuibmi837,declaravii servan- » dam esse vigentem consuetudinero, tuin quoad colorem pluvialis, » et veli humeralis in benedictione. tam quoad modum reeitaodi ora- 9 tioDem : Respiee^ quœsumus^ Domine, a sacerdote vel genuflexo » vel stante, tum quoad admitleodos fidèles ad osculum hujus sacra- » tissimae reliquis ; tum demum quoad sacros ministros, dfaconum j» nimiftim, et sabdiaeoiram aoœdêntes ad «d^rtiioaen saiictitsim» » crucis, siquidem necesse non est ut et ipsi calceameota deponant » In generali tandem decreto a Sacra Ritum Gongregatione pridfe w nooas maii 1826, lato, et a Sa. Me. Leone papa KI£ coolkant», 9 sexto calendas junii ejusdem anni, dum admittitur, seu toleratur M consoeludo deferendi in processionîbus sub baldachino reliquiam » sanctissimaB crucis, id edicitur omnino, ut reliquia ista seorsim a » reliqaiis sanctorum custodiatur in reliquiario,'atque stricte pnecipi- » tnr ordinariis Iccorum, ut elimlnandis liac etiam in re singulis » abusibus, serio incumbant, decrett ipsius observantiam solertissime n urgeant; ac pro viribus adlaborent ne deinceps, cum sanctorum B reliquiis in eadem Iheca, lignum sanctissimae crucis occlusum per- » maneaL — Die 18 februarii 1843, in Cenomanen» »

(1) m ... Fideliler et honorifice asserventur. {Car. Bpiuu^ L. J , » c- vi, n" î. »

(2) c< Statuit sancta synodus nemini licere ullo in loco vel ecclesia » etiam quomodolibet exempta, uUara insolitam ponere vel ponea- » dam curare imaginem, nisiab episcopoapprobata fuerit » (CanciL Trident., $ess, 2b,)

\Z) «•— supplicavit, ut quoniam in hujus ocelesiœ ara principe • noUaextat icon, collocari ibidem valeatillaB. Mariœ VirginisCun- » opptionis titulo sed iila forma elfîgiata quam refert numisma Parisiis 9 anno 1830 cusum ? — Resp. : Négative et apponatur imago S. Ni- D colai titularift. • (In una Gong. Miss., 27 aug. 1836.) L'annotateur de la collection officielle des décrets explique ainsi celui que nous venons de rapportiar : « Cum hixjusmocli imago nova et InsoliU ait in

106 DBS PRisÊANGES.

Une image qu*oii exposerait solennellement dans une église pourrait y être encensée de deux coups [1]. coua On ne peut mettre une statue ou une image sur un

autel , à cette place principale qui convient au crucifix. Si rimage ou la statue est attachée à la muraille ou placée dans une niche , et qu'on ait construit un autel au-devant , il faut que le crucifix de cet autel garde toujours F honneur et Timportance de sa place, et qu'il soit toujours suffisamment grand et suffisamment en vue.

Il n*est pas permis d'élever, pour y placer, soit une statue, soit une image, soit une relique, un trône, une pyramide , une crédence ou faux autel , qui obstruerait la vue de Tautel principal.

Toutes ces règles sont applicables, même aux images et statues de la Sainte-Viei^e, et aux exercices du mois de Marie.

Page 1