II. i

ig4 CHANTS DU PEUPLE.

Madame, quand vous vous mettez en mouvement pour aller à l'église, votre visage est le soleil , votre sein la lune ; l'arc de votre sourcil est une aile de corbeau. La rue se remplit de roses , et l'église de parfums.

Madame, vous qui avez des fils, que Dieu leur donne sa grâce, et que le grand Saint-Basile les fasse vivre mille ans !

Εσένα πρέπ' αφέντη μου, φρεγάτα ν' άρματώσης, Νάχη τη [Λ πρύμνη του ψηλήν, τη [Λ πλώρη σαν λεοντάρι, Νάχη κατάρτια προύζινα, καί ξάρτια συρματένια, Και τα πανιά μεταξωτά, V.C άντένναις- άτζαλένιαις* 2τημ πλώρη κάθετ' 6 Χριστός, στην μέσ' η Παναγία Και 'πίσω στο τεμόνι του κάθητ' άγιος Νικο'λας. 2την Εγγλεντέρα να ο^ιαβτίς, φλουρί να την φαρτώσης Χρόνους πολλούς να χαίρεσαι πάντα ευτυχισμένος, 2ωματικά και ψυχικά να ησαι πλουτισμένος. È*Vto που τραγου<5ησαμε , καρφί νά μην ραγίση, Κι' ό καπετάνος καραβιού πολλούς χρο'νους να ζη'ση .