LE MANCHOT

COMMENTAIRE

Il y a plus d'une version de celte légende , fort répandue dans les îles Ioniennes. On pourrait néanmoins la croire originaire de TArchipel et probablement de Paros, en raison de ce marbre blanc comme

l'écume (αφράτο) que la montagne de Marmara contient dans ses carrières inépuiséeâ, sans le cacher; car il se montre et brille dans les fossés des chemins, et dans les bornes de chaque coin de vignç. Le manchot pourrait bien être un de ces ouvriers que les Turcs entretenaient à Paros pour y tailler les cippes tumulaires de leurs Champs des Mo^ts, titre oriental des cimetières.

Μια πέρ^ιχα 'χαυχτί^Οτιχ» φ* άνατολίί , ^^ ^^^^ y Πώς iàv ευρέθη κυνηγάς , να πίνε κυνηγηση ' Ô κυνηγός J ώς τ' άκουσε, πολλά του κ^κκοφοίνη* ί^ίχνει. τα βροχ^ια στο γιαλό , τα ξόβεργα στους κάμπους, Τα δίκτυα ^ τα (Λ^τάζωτα , εις τον Χιόνα τή βρυσι. Πάγει ή τρίρ^ικα να πι^ και πιάνςτ απ την μύτη. — « Αχα|Ανοπιάσ' (xc κυνηγέ• τώρ* ιί ψυχτί [ίου βγαίνει, » — Κλι (ι.^ τ' άχ9ΐ|Ανοπιάσ(Αατα κα[ΐ.νει φτερά και φεύγει, Ωρα να σ' εϋρτι , κυνηγέ, άχαροκυνηγάρη , Αφ^κες τέτοιαμ πέρ&ικα , να σου τ^ρ. πάρουν a^(k)i«

hmEjKTiEs. 359

|%»»»»»»»%»»»%»^% ν »»β ^ *^ ^%Μ Ι| * »%»^^<»χ\ν^%ν»» 1»y»V»M V <i« iV >%M»»^*i W< 'i«*»