POMPEII MAGNI

C^ato apud Lucanitm , libro g.

VJIVIS obit, inquit, niulto majoribus iœpar Nosse modum juris , sed in hoc lamen uiilis aro , Cui non uUa fuit justi reverentia : salvâ Libertate poteus , et solus plcbe pan'tà Privatus servire sibi ; rectonjue scnaîûs , Scd reguautis , crat. Nil belli jure poposcit : Quiïque diri voluit, voluit sibi posbC negari. Immodicas possedit opes, sed pliira retentis Intulit : invasit femun , sed ponere norat. Praetulit arma logae ; sed pacem armatus amavit. Juvit Euinpta diicem, iuvii dimissa po testas. Casta domus, luxuque carens, conuptaque nuiiiquam Fortuca domini. Clarmn et venerabile nomen Geatlbus, et inultfini ncstra' quod proderat urbL Oinn vera fides, Syilâ Mnrioque reieptis, Libertatic obiî : Pompcio rébus adampto

Nunc ei fiita périt. -><\n

Jim re^':are puaeoit :

r> ec color imperii , cec Ireni erit ulla seuatûs.

O feliX; ciii t.uiiima dics tuil ob>ia v.cto,

Et cii '^uderendos Pi.'arium scejus obtulit cnscs ?

2i6 EPITAPHIUM POMPEII MAGNI.

Forsitan in soceri potuisset vivere regno. Scire mori , sors prima viris ; scd proxima, cogi. Et mihi , si fatis aliéna in jura venimus , Da talem, Fortuna, Jabam : non deprecor hosti Servari , duni me servet cervice recisâ.