Sur ces faits, ci-dessus, VOEuvre
Cornaro, vient de s'achever avec la fin du passage cité ci-dessus.
« ... i quai per testamento eia può lasar, in chaxon ch'eia morise senza eriedy desendenty da esa'. »
Immédiatement après, vient le passage suivant, relatif à l'acquisition de diverses places de la côte d'Albanie, de Durazzo et Alessio, de Scutari et Dri vasto.
« Onorando ani M CGC LXXXXIII dy xim luio in Veniexia.
« Apreso in lo tenpo del dito miser lo doxie, la citade de Veniexia suzugava Durazo, e là fo mandado per bailo el nobel homo miser Franzescho Ziorzi ; e là avesemo uno chastelo fra tera, el quai a nome Alesio, e questo fexe i Veniciany perche i Turchi iera in quel tenpo molto posenty, dubitandose che i dity luogi non pervegnise in le suo mane. E anchora in M GCG LXXXXIIII, siando miser Ziorzi Strazimier signor de la citade de Schutary, e vignando quelo molto molestado da y Turchy, per muodo che lo non podeva tegnir quela tera, ... fo prexo per lo Chonseio de Pregady de tuor el dominio de quel dito luogo, a zio ch'el non provegnise in le man de Turchy, e fo prexo de dar al dito miser Ziorzi per hogny ano duchaty m d'oro in vita soa, e a nuy darde uno altro chastelo infra tera, clamado Drievasto2. »
Puis, sans autre transition, le texte se continue par la relation de la croisade entreprise par les nations chrétiennes, en 1396, contre l'invasion ottomane de Bajazet, entreprise destinée comme on sait au désastre de Nicopolis.
« È da saver che in questo tenpo Baixeto, fio che fo de Morato, inperador dy Turchy, iera molto posente in Turchia e in Grecia3... »
Récit qui fait l'objet du premier extrait de cette édition, où on le trouve à sa place et à son rang4.