‹ Circulaires au clergé du diocèse d'Ottawa, 1874-1909 (volume 2)Chapitre 27 sur 81 · DE SCRIPTURA SACRA · texte numérisé non relu

DE SCRIPTURA SACRA

Quis fuit auctor psalmi primi : Beatos vir.,.?

Quomodo dividitur ? — Quoinodo, in oratione ad populum habendâ, eo uti posset sacerdos ? — Quis trrt nensus sequentium verborum : In cathedra pestilentiœ ...Non résurgent impii injudicio ?

DE THEOLOOIA DOGMATICA.

Quid sit miraculum ? An definiri possit : " operatio sensibilis excédons captn.ni spectatoris," et cur non ? — Quoe sit melior divisio miracnlornm ? — An miraculum sit possibile ?

DE SACRA LITURGIA.

An liceat miss un celebrare absqne imagine D. N. crueiiixi super altaTe positâ ? — An liceat celebrare absqué vestibns colons pro festo dnplici presse ripti s ?

MATEHLE VHIœ COLLATIONIS THEOLOGICiE.

MENSE OCTOTÎRIS 1888 HABENDiK.

DE THEOLOCÎIA MORALI.

Titius qnadam necessitate coactns cnm quibus-

dam amicis, maie de religione sentientibus, sœpe coenam sumit, et qnœdam in ter pocnla audit, qnœ ex animo detestatur. Non tamen raro accidit ut ipse ebrius evadens eornm sententiis indulgeat et multa injuriosa proférât, qnœ ntpote prolata a viro acrioris et vividioris ingenii, plansu excipiuntur, ita ut insequenti die a sociis magnas laudes référât. Quodam vero die cnm coram ipsis conquereretur de injustitia, qnam a quodam sibi factam esse putaverat, tanta ira incaiuit, ut sodalibus instigantibus juramentum emiserit, se vindictam sumpturum. Attamen statim ac illud protulit sui eum facinoris pœnituit, sed ne inconstans appareret conticuit, et

vino indulgere prosecutus est. Post cœnam alter ex sodalibus samoris mentis eum admonuit de tota hac sui agendi ratione, deque erroribus et conviciis, quse in ebrietate proferre solebat. Miratus est hanc suam consuetudinem et anxius utrum peccaverit ad confessarium accedit, qui ha?c audiens secum quœrit :

lo. Quid requiratur ad actum humanum constituendum.

2o. An et qnando voluntarium in causa sit impntanduïn.

3o. Quid sentiendum de singulis in casu.

DE HISTORIA ECGLESIASTICA.

An Ecclesia fa vit, quoque tempore, ecientiarum

progressui ?

Page 1