‹ Circulaires au clergé du diocèse d'Ottawa, 1874-1909 (volume 3)Chapitre 71 sur 115 · II. Synode et Conférences ecclésiastiques · texte numérisé non relu

II. Synode et Conférences ecclésiastiques

Chers Coopérateurs,

J'ai profité de la première audience que j'ai obtenue du Saint Père, dès les premiers jours de mon arrivée à Rome, au mois de novembre dernier, pour remettre à Sa Sainteté les offrandes de cet archidio-

cèse pour le Denier de St. Pierre et pour Lui exprimer mon attachement, le vôtre et celui des fidèles à sa personne sacrée, notre dévouement à tous pour le Saint-Siège. J'ai voulu aussi saisir cette occasion pour demander comment il nous serait possible de réaliser le vœu émis par Son Eminence le Cardinal Secrétaire d'Etat et ainsi exprimé dans sa lettre du 20 avril 1888 : "Bmvs... Pater... arctiorem in dies ejvs ( archidiocesis ) conjunctionem cum Eccfesia Romana forere cupit " ( Voir Cire. No. 23. 4:ème Série.)

Comme vous le verrez, en lisant la lettre que Son Eminence le Cardinal Rompella m'écrivait, le 23 février dernier, Sa Sainteté a daigné agréer et se dire satisfaite des manifestations de notre amour et de notre dévotion, donnant à chacun de ceux qui ont contribué au Denier de St. Pierre une Bénédiction Apostolique puisée dans son cœur tendrement paternel.

Je vous prie d'annoncer à vos paroissiens cette Bénédiction de Lion XIII et d'en profiter pour exciter les fidèles à encore plus de générosité à l'égard de notre Père commun, qui attend des catholiques de partout les ressources requises pour le gouvernement de l'Eglise.

Il m'est très agréable aussi de vous dire que le Souverain Pontife a bien voulu signer de sa propre main la lettre par laquelle il occuse réception de deux volumes que j'avais tenu à honneur de lui présenter, dont l'un contient les Statuts du 1er Synode d'Ottawa et l'autre est intitulé " Conférences ecclésiastiques du diocèse d'Ottawa." Vous trouverez copie de cette lettre à la suite de celle dont il est question plus haut.

Je ne doute pas que la lecture attentive que tous en ferez ne vous stimule grandement à préparer de plus en plus sérieusement le travail de chaque conférence.

Agréez. Chers Coopérateurs, les saluts affectueux de votre dévoué en J. C.

t J. THOMAS, Archev. d'Ottawa.

Illme ac Eme Domine,

Pervenerunt ad Summum Pontificem observantissimae Amplitudinis Tuae litterae die 11 Novembris proxime elapsi datae et haud levis in obolum S. Pétri pecuniaria oblatio. Sanctitas Sua, quae tôt jam a fidelibus istius Archidiœcesis amoris et devotionis documenta accepit, gratum animum suum de hac nova oblatione me tibi pandere jussit, atque una nunciare Se Benedictionem Apostolicam ex imo corde depromptum singulis piis oblatoribus, eorumque familiis ac praesertim Amplitudini Tuae peramenter impertiisse.

Hac vero occasione utor, ut tibi, prout Sanctitas Sua cupit, allata in praefatis litteris praecedentia mea verba de arctiore cum Ecclesiae Romanae istius Archidiœcesis conjunctione explicem, te certiorem reddens nihil requirere posse in praesens sive ab Amplitudine Tua, sive ab istis fidelibus quo hœc conjunctio arctior évadât, sed unice optare ut in tanta locorum distantia relationes inter Achidiœcesim et Romam frequentiores fiant, et ita semper foveatur ac perseveret ea quae nunc féliciter viget animorum inter patrem et filios firma concordia ac benevolentia.

His expositis Amplitudini Tuae prœcipuam meam propensionem et observantiam iterum testor, ac fausta quœcumque ac jucunda a Domino adprecor.

Amplitudinis Tuae,

Eomae die 23 februarii 1889,

Addictissimus

M. Card. Rampolla.

LEO PP. XIII

Yenerabilis Frater, salutem et apostolicam benedictionem. Et acta Synodi Diœcesanœ Ottawiensis, et volumen abs te accepimus, quod inscribitur : "Conférences ecclésiastiques du Diocèse d'Ottawa" De Synodo quidem, carere te Nolumus laude mérita : rem quippe effecisti non mediocriter utilem, Tridentino jure prœcipue sancitam : cujus rei diuturna negliffentia non raro usuvenit, ut christiana disciplina vitœ, nimium multis jam debilitata caussis, magis etiam magisque labatur ac fluat. Illud pari modo probandum magnopere censemus, quod sacerdotes tuos convocare itentidem ad meditatas disputationes consueveris. Habent aliquid in more positum non admodum dissimile Episcopi ex Europa complures : idque optimo consilio, fructuque non levi. Nam prsGterquam quod acuitur exemplo mutuo industria singulorum, plurimum praeterea exercitatione disserendi, communicatione et comparatione sententiarum, proficitur. Quid vero tam est hoc tempore necessarium, quam doctrinse varise eruditionis in sacerdote laus ? Omnino clerum, non leviter imbutum, sed plane instructum ac prope armatum esse oportet scientia rerum earumque prœsertim, quœ majorem habent cum fide divina moribusque christianis, cum historia ecclesiastica, sacrisque muneribus cognationem. Cujusmodi esse quœstiones vidimus, quos his postremis annis Ottawiensis clerus, te auspice, acute copioseque tractavit. His de caussis tibi, Yenerabilis Frater, vobisque pariter, Sacerdotes Ottawiensis Diœceseos, gratularaur : et ut quod sponte instituistis, item facere hortatione etiam Nostra perseveretis, valde vobis auctores sumus, ut institutum Conferentiarum morem aucto etiam studio retineatis. Interea cœlestium munerum auspicem, et benevoleutiœ Nostra1 testem

tibi, Venerabilis Frater, clero populoque universo fidei tuœ commisse-, apostolicam bénedictionem peramanter imper timus.

Datum Romse apud S. Petrum die XXI Februarii An. MDCCCLXXXIX Pontificatus Nostri Undecimo.

LEO. PP. XIII

4ième Série— No. 33.

CIRCULAIRE AU CLERGE

Archevêché d'Ottawa, le 10 Juin 1889.

Page 1