HORLOGES SOLAIRES
Vitruve. Livre IX de son traité d' Architecture.
Sebastiani Munstcri. Horolographia. Basileœ. Henric-Pelri, 1582 et 1585, iu-4.
Horologiou, Græce, Vend iis, 1535, 1620, in-8.
Joannis Driandri Annulus vulgaris Horarius. cujus usus ad ccrtam regionem instituitur. Mapurgi, Cervicornut, 1537, in-4.
Joanncs Dryauderde Usu instrumenti nocturnalis pro captandis horis, etc. Mapurgi, 1538, in-4.
Joannes Dryander de Horologiorum Solarium varia compositione. Mapurgi, Egenolphus, 1543, in-4.
Conradi Gesneri Pandectae. Tiguri Christoph. Frntehontrut, 1548, infolio.
Il) HMOOR APHIK.
Ilorologitim Hierosolymilarum; Grtccè. Veneliis.
Andr. Schoneri Gnomonicæ. Norimbergœ, 1562, in-folio.
Frid. Commandinus , de Horologiorum descriplionc, Vmeliit, Aldus, 1562, in-4.
F.lie Vinci. Manière de faire les solaires ou cadrans. Poitiers, 1564, in-4.
Dinlogo de gli Ilorolgi Solari, da Giov. Bail. Vimerealo, Vinegia, Giolila, 1566, in-4.
Cl. Ptolnmæus de Analeinmate , a Frederico Comniandino instauratus. Ejiisdem Horologiorum descriplio. Itomœ, 1572, in-4.
Joan. Bapt. Benedictns de Gnomonum , umbrarumque Solarium usu. Aug. Taurini, 1574, in-folio.
Chrislopltnri Clavii Gnomonices de Horologiis. lionne, 1581 el 1587, infolio.
nermanni Vilckindi conformatio Horologiorum Sciolerieorum in superficiebus planis uleuniqtie silis, 1576, in-4.
D. Théo dos ii Rubei Diarium universale pro dignoscendis lioris ubique. Romœ, 1581. in-folio.
Joan. Paduani liber de composilione el usu Horologiorum Solarium ad omnes regiones. Veneliis, Franriseins, 1582, in-4.
Délia Fahrica el uso del imovo llorologio universale ad ogni laiitudinc da Giov. Paolo Galluci. Venelia. Perrhaeino, 1596, in-4.
Joan. Panlus Gallueius de Fabrice et usu novi llorologii Solaris, lunaris, sideralis in parva pixide. Veneliis, 1592, in-4.
Levini Hulsii Descriplio usus vialorii llorologii Solaris. JV ’orimbergœ .
Sandnlini Tliaumaleinma Cherubinuin calliolicum, conlinens instrumenta ad Foras Italiens, Gallieas. etc., dignoscendas, el ad Horologia coniponenda, Veneliis, 1598, in-folio.
D. Yalentino Pini Fabriea degli llorologi Solari. Venelia, 1598, infolio.
Fr. Cherubini Sandclini Nova Horologiorum inveutio. Veneliis, MieUe. 1599 et 1660 in-folio.
Christ. Clavii llorologium nova descriplio. Romæ, Zanetlus, 1599, in-4.
Christ. Clavii Gnomonices libri quibus non solum Horologiorum Solarium, sed et aliarum quoque reruin quæ ex gnomonis umbra coguosci possuul. descriplioncs Geomelricè demoustrautur. Ilomir, 1602, in-folio.
BiBi.mr.ii umiie.
Joannis Voëllii De Horologiis sriolericis, libri III. Turnani Soubron, 1608, in— 4 .
Georgii Draudii Bibliotheca classica. Franrofurti, 1611, in-4.
Cet auteur dans la classe des philosophes, sciences et arts, au mot Hnrologia, rapporte plusieurs livres de Gnomoniqiie.
Joannis Georgii Sehonbergeri Exegesis fundamcnloruni Gnomonicorutn. Ingotslaldi , 1615, in-4.
Hippolyti Salodii Tabulas Gnomonicæ cum earuin dilucidalionc et fabrica. Riante, Bizardus, 1617, in-4.
De gli Horivnli a sole da Jnlia Fuligoti. Ferrant, Buldini, 1617, iu-4.
Traité d'Horologcographie ou construction des horloges solaires, par Pierre de Foulrière. Paris. 1619 et 1658, in-8.
Theatrum instruinentorum sou Sciographia Miehaelis Prætorii, 165(1. in-4.
Georgii Sehonbergeri Demonslratio et cnnslructiollorologiorutn novorutn. Frtburgi-Drisgoiir Slrauerus, 1655. in— 4 .
Armonia Astronomica et Geometrica di Tcofilo Bruni dove s’insegna la ragiotie di tutti gli Uorologi. Venelia Varischi, 1655, in-4.
Les Usages du Quadrant à l’Aiguille nymuutée, par Tarde. Paris, 1653, in-4.
Traité des Horloges solaires, par Salomon de Caus. Paris, 1624, in-folio.
De gli Horivoli a sole opéra di P. Giulio Fiiligatti Ferrera, 1657, iu-4.
Joannis Saraziui llorographum calholicum seu universale. Parisiis Cramoisy. 1630, in-4.
Le nouveau Sciataire pour fabriquer toutes sortes d’horloges solaires sans centre, et pour trouver sur mer le Méridien et la hauteur du Pèle, par Jacques Duduit. Blais, 1631, in-8.
Joan. Bapt. Troltæ Praxis Horologiorum. Seapnli, Longhus, 1631 , in-4.
La construction, l’usage et les propriétés du Cadran nouveau de mathématique. par Vernier. Bruxelles, 1631, in-8.
Atbanasii Kircheri Primilûe Gnornonue. Avenione, 1635, in-4.
Traité d’Horlogiographie contenant plusieurs manières de faire toute sorte de cadrans, parle P. de Sainte Marie Magdelaine, avec des figures. Paris, 1641, 1645, 1657, 1665, in-8.
Manière universelle du sieur Desargues pour poser l’essieu et placer les heures et autres choses aux cadrans solaires, par Abraham Bosse. Paris, Deshayrs, 1643, in-8.
Traité de l’origine, démonstration, construction et usage du cadran Ana- Icinmatique, par Vaulczard. Paris, Le Brun, 1644, in-8.
bibliographie.
Manière de décrire un cadran par deux points d'ombre pris à volonté, par le sieur R. A. A. Paris, Le Brun, 1644.
L’HoroIographie curieuse pour faire toute sorte d'Ilorloges et de Cadrans, par Pierre Bobyuel Jesuite. La Fléché, 1644, et Paris, 1688, in-8.
Ath. Kircheri, Ars magna lucis et umbræ. Romæ, 1640, in-folio.
L’Uorolographie curieuse et ingéuieuse, contenant des connaissances et des curiosités agréables dans la composition des cadrans ; avec la Longimélric ou la Géodésie nouvelle, pour mesurer, toiser et arpenter, etc., par Bobynet. Paris, Dupuis, 1647 et 1668, in-8.
Emmanuclis Maignau Perspcctiva Uoraria; sive de Horographia Guomonica, Theorica et Pratica, libri IV. Ramie, Rubens, 1648, in-folio.
Orologi riflessi del Giuseppe Taliani. Ma cerata, 1648, in-4.
Principe curieux pour faire toute sorte de cadrans solaires, par le P. Pierre de Heaulme. Paris. 1654, in-8.
Modèle familier pour la construction de tous les cadrans solaires. Paris, 1655, in-8.
Le cadran des cadrans universel et commode pour trouver partout les heures du jour et de la nuit, par Pierre Bobynet. Paris, Henault, 1654, tn-8.
Le cadran des doigts pour les voyageurs et pour les curieux , par Pierre Bobynet. Orléans, Borde, 1662, in-8.
Retla linea Gnomonica , di Giuseppe Maria Figatelli. Forli, 1667, in-4.
Pratlica Gnomonica overo tavole per far de gli Horologi da sole , scritta da Augclo Maria Colombi. Bologna, 1669, in-4.
The Art of Dialling performed geomelrically by scale and compassés, arilhmctically by the canons of Sines and Tangents, inslrumentaly by a trigonal instrument, accommodated with lines lo thaï purposc : the geomctrical part wereof is performed by projecting of the sphcre in piano upon the Plain itself, whereby not onely the making, but the reason also of Dials is discovered; by William Lcybourn Philomatb. London, 1669, in-4.
Traité de Gnomonique pour la construction des cadrans sur toutes sortes de plans, par Ozanam. Paris, 1673, in-12.
Explicatio Iïorologii in Horto Regio Londini erecti, anno 1669, per Fran ciscum Hallum. Leodii, 1673, iu-4.
Nouvelle méthode pour apprendre à tracer facilement les cadrans solaires sur toutes sortes de surfaces planes; avec quelques autres observations, par M. C... Paris, Michallet, 1679, in-12.
BIBLIOGRAPHIE. 189
La Gnomonique ou l’art de tracer les cadrans, avec les démonstrations, par M. de la Hire. Paris. Moelle, 1682, in-12.
The art of Dyalling, by Joseph Blagrave. London, 1682, in-12.
Méthode générale pour tracer les cadrans, par Ozanam. Paris, 1685, in-12.
Bartol. Scanavacca dell’ Invcntione per designare Horologi Solari, eon le Tavole. Padotia, 1688, in-i.
L'Uorlographie curieuse pour faire toute sorte d’Horloges et cadrans, par le P. Bohynet Jésuite. Paris, Jombert, 1688, in-8.
Dans la Connaissance des temps pour l’année IH8D, on trouve une méthode pour la construction de toute sorte de cadrans.
La Gnomonique ou l’art de tracer les cadrans par deux méthodes différentes, par N. P. Paris, 160(1, in-12.
Deux machines propres à faire les cadrans, expliquées par Ignace Gaston Pardies, 3' édition. Paris, lielaulne, 1600, in-12.
Récréations mathématiques, par Ozanam, voyez 1. 1"; Problèmes de Gnomonique. Paris, Jombert . 1694, in-8.
la Gnomonique ou Méthode universelle pour tracer des horloges solaires ou cadrans, par M. de la Ilire. Paris, Moelle, 1698, in-12.
La Gnomonique universelle ou science de tracer les cadrans solaires, par Richer. Paris, Jombert , 1701, in-8.
La construction et usage des instruments de mathématique, 2’ édition, par Biou. Paris, Bondol , 1716, in-8.
Règle Horaire universelle pour tracer des cadrans solaires, par Haye. Paris, Vinrent, 1716, in-ù.
P. Bcrnardi Gruber, Horographia Trigonometrica , seu Methodus aecuratissima arithrneticè per Sinus et Tangentes Uorologia qu;evis solaria in piano stahili qualitercumquc situalo, etinm déclinante et simul inclinai», facili ncgocio describendi et quaulam alia qua- vialia dicunlur. etc. Cnm suis fundamentis et ralionibus, in gratiam abonnit exhihita. Yrlero-Praijw, 1718, in-8.
R. P. F. Benedieti Maria Castronii Horographia uuiversalis seu sciotericorum omnium planorum tum horizontalium, tum vcrticalium , tum inclinatorum, tum portalilium, Gnomonicè nova methodo describendorum , pro quovLs horologio, sive astronomico, sive Italie», sive Babylonico, sive Judaïca, uniformis atque univcrsalis Doctrina, sola Triatigulorum aualysi bre-
BIBLIOGK u*im;.
ion
viler exposiln, alque in tresdigesta libros, ubi conciniiè præcedutil Isagogica nonimlla Mathematum ex Geometricis. Trigonoinctricis, Gcodclicis, Cosntographicis, et Aslrouomicis selccla salis ampla , quibus tandem, occasioue nacta, triplex accessit appendix, de Nautica seicntia, de Militari Arcbiteciura, ac de Tcniporum Jaona. Panormi, 1728, in-folio.
Traité général des horloges par Dont Jaeques Allexaudre. Paris, 1734. Cet auteur traite des horloges solaires dans le premier chapitre de son livre.