AIN

\ 2 ec Œ ai uelepunveias τοῦ ἐνυπνιάζεσθαι

ἐρχόμενον ἄνθρωπον Le. — 2, ἄλλος ὀπίσω] ἄλλον ὄπισθεν Le, f. mel. — φέρων] φέροντα

Le. — 3. αὐτοῦ om. Lc, mel. — 4. ἡλίου] signe commun au soleil et au cinabre ΑΚ; χινναδάρεως (en toutes lettres) Le.

— λέγων ὅτι-..] λέγει μοι ὃ τὴν pay. χρ.

Lc, mel. — 6. θήσων] θὲς Le. F. 1].

θύσων. --- ὅπως] ὅπου mss. Corr. conj. — 7. ἑψηθήτωσαν Lc.— παραπορευθήτωσαν Le.

-- 9. ὅτι] δ᾽ AK (om. 1.0]. Corr. conj.

— τῆς μετ. τέχνης Lc.— 10. τὴν χατὼ ἕ. χλ.] Ἐ.1. τὴν «τέχνην» κατὰ E, χλ.---- ἑπτὰ χλίμαχα A ; ἑπτὰ κλίματα K ; “prepa IcACorr:

con). — 11.

Titre dans E Le: ᾿Ανεπιγράφου φιλοσόφου ; 1 Ve \ = ῃ τ) ἈΞ εἰς τὸ περὶ ἀρ, καὶ ἕρμ. τοῦ θείου Ζωσ. τοῦ Ilavorokrov (ἢ Θηδαίου add. ΕἸ. — 14.

Ajouté ἕνεχα d’après une conjecture confirmée par E Le. — Rédaction de E Le : ‘O θεῖος Ζώσιμός φησιν ὅτι, ἕνεχα προσπαθείας χαὶ μεθερμηνείας, τοῦτον τὸν τρόπον ἐνυπνιάσθη. ᾿ΕΠδόχουν γὰρ, φησὶ, χαὶ ἰδοὺ βωμὸς φιαλοειδὴς ὑπῆρχε, καὶ πνεῦμα πύρινον ἵστατο ἐπάν. τοῦ βωμοῦ, χαὶ διηχόνει τοῖς τοῦ πυρὸς βρασμοῖς χαὶ χαχλασμοῖς (x.

χαχλ. om. E), χαὶ χαύσεσι τῶν ἀνθρώπων ἀνεργομένων. Kaï ἠρώτησα τούτων τινα τίς ἂν εἴη οὗτος ὁ βρασμὸς χαὶ ὃ χαχλασμὸς, χαὶ

(page 303) πῶς 2. τ. À.

3 “Ὁ ΕΒ Ὧ “πὶ Se NS CAT) rene EE TS MEL ὶ ἐπι τοῦ βωμοῦ, χαὶ OMNxOVOUY τοὺς τοῦ πυρὸς βῥρασμοὺς χαὶ χα- Ὁ = s 2 ; ͵ CPE χλασμοὺς [καὶ] χαυσώδεις τῶν ἀνθρώπων ἀνερχομένων, χαὶ ἠρώτησα, À x ç AN \ ς Ὡς = ΄ Θ 22 À sl φησὶν, χαὶ επον ἐπὶ τὸν ἑστῶτα λαὸν. Θαυμάζομαι γὰρ τὸν voi ν \ A s À = ca 2 CES ὕδατος βρασμὸν χαὶ χαχλασμὸν, χαὶ πῶς οἱ ἄνθρωπο: χαιόμενοι ζῶσι K \ ἡποχοιθεὶ SZ ἐξ οὖς NT: εν Ὁ UE CES - \ αἱ ἀποχριθεὶς λέγει μοι « Οὗτος ὃν ὁρᾶς ὄρασμος τόπος ἐστὶν ἀσχήσεως τῆς λεγομένης ταριχείας ᾿ οἱ γὰρ βουλόμενοι ἄνθρωποι ἀρε- (σχησεως τῆς AEVOUEVTS τ LOVE ς : 22 \OULEVOL POTOL USE - LAN st - ἢ \ 5 Ex) E FN: \ « ] ΄ τῆς τυχεῖν ὧδε εἰσέρχονται χαὶ ἀποδάλλονται [ὁϊὰ τὸ εἶναι] σώματα Κ \ a ns " 3 0: . À Pet - πε γεύματα γινονται. ἱ γὰρ πᾶλιν ἄσχησις ἔνθεν ἑρμηνεύεται ἐχ τοί

᾿ / ΄ el , 2] Καί τι τοιοῦτον Δημόχριτός φησιν ᾿ « Οἰχονόμε: ἕως γένηται “Δ Ἔ A ε 7 D à ARE = \ 2 K \ LOC ξανθὸς ως στιγμα γϑόσουν οιοῦ τοῦ [OU TO, πνεὶ ὕμα συμβαῖνον τ ΝΟ, s CE N x ΕΣ 5 \ 22 = γὰρ ὃ ἰὸς ὁιὰ τοῦ ἀσωμᾶ χατο τὸν ὁφιν ÉOUT)\ νεύεται πνε ὕμα, καὶ

, K NERE Q « \ 5 , Ξ ‘ PEUETA!. αι οὕτω OLX φωνης προς φωνὴν συνάπτοντες τῊν EVVOLUY, ΠΣ ΤΕΣ PET τὶ NIORT RER Σ ὑπερφαινοσιν TAÛT ὯΝ, δῦεν χα! 0! ομοξιοοὺς π LALY 1SEWS φῆσιν

‘Oi ΄ Ὧι © CHINE N 0x C'ENIEE Qu OO ss 25Λ \ « LAOVOULEL GE εὡς οὐ 2e! σαι οὐνὴ "ἢ; ρευσεις GE οἱὰ οὐπεως, ἀντι τοὶ see Ὧι Ω , = ! È ï X! NAN ee ES 1 5 : , ELTELY OL DEUTEUC τρέπουσι γαρ To À στον ξιον εἰς JRNTAUEVOS

\ EE M ie \ ef ΠΕΣ; δι δι ΠΥ ΕΞΡ 2 Δ ς 4 (1169 cr: τῇ λέξει, φησὶν ῥεύσης, ῥεύσης 0€ OX ῥεύσεως, ὃ épun- L 4

(es μυ : " T / Ni al γέ = 5 ()i / δι VEUETOL OLX fetes, ὡς EIROULEV. LOUTO OE © EYE! « ULXOVOUEL 0€ ἘΠ CONS BCD ET hoc cn Est en προχεῖΐ ἕως (οὖς ῥεῦσαι δυνηθῆ. » Ὅμως οἷόν ἐστιν τὸ δμορρευστῆσα!ι προχεί-

5. ὁ Gp. οὗτός ἐστι τόπος τῆς ἀσχ. ELc. mg., p. 303 du π15.: renvoi à la fig. de

(Cp. ITE, 1, 3. p. 100, 1. 11). — 6. Οἱ γὰρ ἄνθρ. δουλ. ELc. — 7. ἀποδάλλουσ: ELc.

— διὰ τὸ εἶναι om. ELc, mel.

ματα, χαὶ yiv. nv. ELc. — 8. Kat γὰρ — γίνονται (1. 10)]. Réd. de ELc : Διὸ χαὶ

ἢ , — τὰ CW-

χαί τι] zaf τοι (: au-dessus de rot) K. -- Corr. de 1re main. — Réd.de ELc : Διὰ τοῦτο ©. ὃ Δημ. — 12. 6 ἰὸς ELc. — ὡς στίγμα] F. 1. ὡς τῆγμα (iciet 1. 14). — ὅτ: διὰ συμθαίΐνει ELc. — 13. Le,

Has τ ν τοὺ τοὺ TO πν.

la p. 221. (Ci-après, III, χι. Cp. Introduction de M. Berthelot, p. 152, fig. r1, n° 1.) Réciproquement, p. 221 du ms. :

renvoi à la p. 303. — 14. χρώμ. προσαγ. ξ ὡς στ. χρυσοῦ ELc. — 16. ἥξεως] ἡξέσω om. ELc. F.I1. — 17.

ἐτήσιος λίθος (p. suiv., 1. 3) om. ELc. — 18, 19, 20. διαρεύσεως AK « Il y a ici un jeu de mots opposant furde, ῥύτ'ς, ῥύτεως,

ἕξεως. Gadgets δὲ —

à ῥεῦσις, ῥεύσεως. Voir lemorceau II, vu, 5.» (A. B.) — 20. τούτῳ] E. 1. τοῦτο. — 21.

ἕως ES >] ὡς AK. — ὅμως] F. 1. ὁμοίως.

ἢ \ SES # nl N 3] Καὶ νῦν δὲ πάλιν 3 τοῦ λέγειν σιδηρίτην, ὃν χαὶ σιδηρίτην

χαλοῦσιν οἱ χάτω vai

» LA \ σίαν χρώματος, ἤτοι τὸ περισσὸν ἐχχαιόμενον, ἤτοι TUPOULLEVOV, τὸν

CRAN ΄, x n \ ᾿ ! , ᾽ ἐςυοραργυρουμενος γὰρ ὁ χαλχὸς αἀργυριτὴς γίνεται, χατ

ὅλ. CI UNS ὅλου, ἥτις ποιεῖ

΄ 4 N \ .“ 2 λύξδ Vi N) XQUE , λέγων « σιδηρίτης » διὰ τὴν EX [10 υδόου συγχρᾶσιν. AUY-

ἔχε € LA ὩΣ [ῥήσεις], εὑρίσκομεν σαφῆ

ὑπεμφαίνει. Καὶ ἐν ἄλλοις ὃ HP τὸς λέγει

N Es οὐσίαι σιοηρίτην ποιοῦσιν.

τὸ χρυπτὸν τοῦτο Oi ΄ NAT « JLAOVOULEL οε

Toy ce ἐπάγω,

Su ΄ Η ne 0 χαὶ διασχευαζόμενα ἐξ ἑτέρων ει; ἄλλ ἀπίχυπαι

eo \ \ N τινος 20097, XATI τὴν Περσίδα

πυρίτης δὲ λέγεται ELc.

ραργύρωσιν] Réd. de

ἤγουν διὰ τὸ eee ἐχχαίεσθαι χαὶ

πυροῦσθα: τὸν χαλκὸν (« Nota bene hic »

ajouté par E.) Ὁμοίως δὲ χαὶ ὃ ἀργ. λέγεται

διὰ τὴν ἐξυδραργύρωσιν. ---- τὸ] F. 1. τὸν. --- 0. κατ᾽ ἐναντίαν --- λέγων (1. 9) om. ELc.

λέγων] F. 1. λέγει. — σιδερίτης jus-

qu'à ποιοῦσιν] Réd. de ELe :

Su Se et ST τατος λέγεται διὰ τὴν τοῦ σιδήρου χαὶ μολ. μέλανσιν "

τοιοῦτος γὰρ ne — 11. ELc omettent tout notre ὃ 4. — ὅτε δὲ #hact AK. — 13. Avec le mot εὑρίσχομεν

commence la copie du ms. Laur. (fol. 253, τοὶ, rapportée de Florence par

M. André Berthelot, ms. dont nous donnons ici les principales variantes. — σαφῆ] leçon de Laur. ; σαφὴν AK. — 15.

οὔρῳ ἅλμης] F. 1. οὔρου ἅλμη. — 16. φάσze Laur. — 18. πλύνον] πλύνοντας A : πλυνομένουσα (516) Te — 19. ἕνεχεν — Far γαλκοῦς (p. suiv., l. 2)] Réd. de ELc : ‘O δὲ aoy. Oot. ἐν τοῖς αὐτοῦ συγγράμμασιν εἴρηχεν ὅτι ὑπῆρχεν ἐν ΠΕρσίᾳ τις μέγας φιλόσοφοςχαλούμενος Σοφὰρ, τις ἀετὸς y. --- Fin de la collation de E, manuscrit de tout point semblable à Lc.— ὡς om. Laur. — 30, χαταπαραδείγμασιν] κατὰ παραδ, AK ; παραδείγμασιν Laur.

uéouv, ἐντεῦθεν

SET , Et ERELTE I GTV

ΕΣ # CE : € ᾿Απόθλιψον τὴν σταφυλὴν, ὑπογράφε:,

ι - - D » FIAT: Δ \ À ΄ ξεν τὴ χαάροισ αὐτοῦ ἐστιν). AIX τὸ CR n à ï

-Ν; \ ee δείκνυσι τὸν τοῖς ῥεύμασι πλυνόμενο

FAN δ χεῖρά

VE EYOY

LA ΞΞ ξχ OVTA πνεὺυ μα.

1. λέγει] λέγων Laur., f. mel. — λέγει οὗτος — ἀποθάλλε: (]. 6)] Passage reproduit dans le morceau III, xxix, 19, avec quelques variantes : Φησὶν ὃ θεῖος Zooap * εἶδον ἀετὸν γαλχὸν (χάλχινον Lb, p- 339) κατερχόμενον ἐν π. χ. καὶ λουόμενον

᾽ς NS Ve A χαθῇ ᾿ ἣμ. χαὶ ἐντ. ἀναπεμπόμενον (ἀναθεθώύσ:

ξαυτοῦ Lb) χαὶ à: ᾿ ἔτ. . — Les variantes de ΑΞ (f. o r.) sont pour la plupart conformes au texte que nous adoptons. — 2. χατερχόμενος — ὃι τ᾿ ἘΞ de Ec:

Puis :

MAL s Δεῖ οὖν ὃ: ᾿ ὅλων χ. τ. À.

<] Réd. de Laur.

Η ῃ τὸν ZIOVX.

— ἐν χίον: — γαλχο ἐν χιονίῳ χαὶ φησὶν ὅτ' ἰδοὺ ἀετὸν γαλχοῦν. — 3. ἐντεῦθεν] ἐνταύθου Laur. F. 1. ἐνταῦθα

— ἀνανευόμενος AK: ἀνανεδώμενος Laur.

(comme A? dans III, xxix, 10. Corr.

con]. 6. F.1. χρὴ γὰρ ἀχριθῶς ξ ἐπὶ τῆς π. ἐ. — . ele ἀφικόμενος οὖν Laur ; ἀφηλώμενος (ux pour 6x au-dessus

de or) À; — 9. ἀνανεοῦν} ἀνανεὸν À ; Laur. — χαὶ

Corr. con!j.

ἀνανεῶν Καὶ ἕξεις αὐτὸν ὃ: ᾿ EA. Le, mel.

γράφε: om. Le, f. mel.

106] Réd. de Le :

Sr don = F πλύνε τὸν ἰὸν πολλάχις δ'ὰ τῆς ῥεύσεως, χαὶ

χαὶ om. Lc. mel. --- Après χαρλίθον

τοῦτό ἐστ! τὸ μυστ ἄπελθε... βαλὼν Le.

δίαν)] αὐτοῦ om. Laur.

om. AK. — δείχνυσ' σαφῶς Le. — 18. τὸν] τῶν ΑΚ Laur. --- τοῦ om. Le, qui lit:

coy λίθον comme Laur. (f. mel.).

A es € 2N/S γένησιν, χαι πᾶς ὃ μολυδοόλιθος.

{τρόπος τῆς ἐξυδραργυρώσεως (OOTOS ANS ESP AANRE S-

6 2)5 D ἡ 6 An 6) ς ἐχεῖνος © ἐμοὶ ἀναθώτ ce éd ] “πειοὴ XAL ὁ ἡμοχριτος ελεῖνος ὁ EU.OL JA τατος EOLX

- \ = 3 », es χαὶ πολύτιμον, τὸν πολύμορφον χαὶ ἄμορφον, “τὸν ἄγνωστον χαὶ πᾶσι

Vroteià

\ \ 2 NT Ra \ 5 , , γνωστὸν, τὸν πολυώνυμον, χαὶ ἀνώνυμον, τὸν ἀφροσέληνον λέγω.

NE , , ” / \ à 22 NS à οὐδενὸς πιπράσχεται, μίαν ἔχει φύσιν XXL ἐν Ὄνομα, χαὶ ἐν πολλοῖς

ὅς » nr, > NN , à , :

o ! \ (24 LA “δ \ l4 ὀάρεως, χαὶ αὕτη μόνη λευχαίνει τὸν χαλχόν.

— σὴν om. Le, f. mel. --- 2. μόλυδδος λίθος Laur ; μολυδδόχαλχος Le. — ὃ.

πνεύματα Laur. — ὅς] ὡς À ; 6 Laur., f.

mel. — 4. ἐπειδὴ χαὶ ὁ Δημ. — γάλαχτι ὀνείῳ ἢ αἰγείῳ (1. 15)]. Passage reproduit dans le texte III, χχιχ, 21, d’après le ms. À, f. 139 τ΄ (texte que nous désignons par un astérisque) avec quelques variantes rapportées ici. ᾿[πειδὴ 6 Δημ. ἐκ. ὁ ἐ. ἀγαθῶς λέγει - Δέξαι λίθον τὸν οὐ À... τὸν ὀμώνυμον (comme les mss. de Zosime), τ. ἀ. λέγω (λέγει Lb, p. 330, LAS πάντα ἐ. ν. λέγω 2. τ. À. Dansle texte III.

xxx, les bonnes variantes de A*, de A3 et de Lb sont généralement conformes au texte de Zosime. — ἐπειδὴ rat 6 Any. — λίθον] Réd. de Laur. : ἐπεὶ δὲ

δέξε λίθον. --- Réd. de Le : Kat ὃ Δημ. δέ φησι * Δέξα: λίθον. — ἐδιαχρίθην AK Laur.

- ὅ. F, 1. καθ᾿ ἑαυτὸν. --- Δέξαι λίθον) Cp. Stephanus, éd. Ideler, p. 217,1. 20- 23. — 6. Après πολύτιμον] χαὶ τὰ ἑξῆς Le, qui om. τὸν πολύμορφον jusqu'à αἰγείῳ (L 15). — πᾶσιν γνωστὸν Laur. — 7, ἀνώνυμὸν] épuivuuoy mss. Corr. con). — 8. ὥστε γὰρ] γὰρ om. Laur. — πολυτίμιτος (pour πολυτίμητος) Laur. — 9. ἐπιπράσκεται AK Laur. FE. 1. ἐμπιπράσχετα!, — ἔχων * dans Lb (p. 339). — 10. ἐὰν γάρ τις εἴπῃ * Lb.

— ὡς γὰρ AK Laur. — 1}. «at om * (dans Lb). ἢ restitué ici d'après *. — 12. λέγει] λέγων Laur; λέγω * dans Lb.

— 14. καῦσον — τὸν χαλχόν (l. 17) om.

Laur; hab. K. — πραέως om. * (Lb).

— 15. ἀποδίδου — ἢ αἰθάλη] Réd. de

s CAN e! : V0 a σοφος᾿ & Τίς οὐχ οἶδεν ὅτι ἡ aid An τῆς»

LA LYLLEV,

$ Ge

τῶν σύνθετον ὄνομα ἡμῖν μεθερμηνευό ἴσασιν ὅτι χατ Ferre τῆς

-κ Λαῤδὼν ὑδοάργυρον DIS Ἐπ: ς PHP PSY:

Oo Q- Oo => TO

\ " TAY EVVOLAY,

5 ῃ 14 C7 2 ὃ à Sie) φιλο-

᾿ ST τ “ τος 3 το SAN, 2 ON ἐστὶν τοῦ φωτὸς, χαὶ αὕτη ἣ ῥεῦσίς ἐστιν τῆς οἰχείας φύσεως ἐνὸι- , = ’ ε χαίως τῶν ἄλλων πάντων τῶν ἄστρων ᾿ ὃ Ζεὺς μόνος προσηγο- , ES Μ»" 2/hjs \ 4 ” - τον A Cie 12 ρεύεται πρῶτον ἤλεχτρον, κατ᾿ ἀναφορὰν (ἣν; ἔχει ἐκ τριῶν τὸ ἐλάχιστον παντὸς ἠλέχτρου συντιθεμένου.

1. χαὶ πῶς --- οὐχ οἵδεν (]. 3}] om. Le. — παραδίδωσι AK Laur.— 2. ἀγαθότητος AK Laur. ici et partout. Corr. conj. — 3. ἢ αἰθάλη --- κατὰ φύσιν (p. suiv., 1. 7)]. Barre verticale en marge de Lc.— ἐστὶν ἢ ὑδράργ. Γ,ς. --- ἤγουν om. Laur, f. mel. —6 ὑδράργ. αὐτός ἐστιν Laur.— 4. ἐλειώσας AK Laur; ἐλείωσεν Le, f. mel. — 6. χαὶ ὅποκαύσας Lc.— αἰθ. λήψεται] τὴν αἰθ. ἔλαθεν Le. - 7. Après σώματα] Lc. continue ainsi :

στιν ὑδράργυρος, χαὶ 24 τῆς RE 5 Net

À. (p. suiv. 1. 4). --- 13. F.1.

τῆς ᾿Αφροδίτης χαὶ σελήνης. — γων SEE 1. -τῇ ᾿Αφροδίτῃ τον" A

ἘΝ es Te 1. (C. E. Ra (M. B).— τὸν δδράργ. Laur.ici et DAC TOUE — 17. ἐνροΐχα K.— ἀπορία AK Laur., ici et partout. F. 1. ἐνροὴ zai ἀπόρροια, On connaît ἐνρέω et ῥοή (C. Ε΄. R.) ἀπορία, c’estledéclinde la lune exprimé comme le mercure par le croissant retourné.

(M. B.). Cp. p. 125, notesur laligne 10, réd. de Le (C. E. R.). — 18. ἐνδικαίως] εἴδη χαὶ ὡς Laur. — 20. πρῶτον μὲν Laur.

— κατ᾿ ἄναφ. — ἠλέχτρου om. Laur.

5 VNS πνευματικῶς δρ αὕτη χατὰ τὸ σῶμα τῆς πα γίνεται χαὶ ον ’Av0 ?

σῶμα τῶν συγχραθέντων Te χαὶ ποιεῖ αὐτῷ πνεῦμα λογχευόμε--

- x Ξ \ Jù 7 = ΡΥ 3 , \ 15 πρὸς ἑαυτὴν πρὸς ἀλειὼ ἐξαλλοιοῦσα τοῦτο εἰς α μὰ χατᾶγει τὸν

OTIXNY, ᾿ "

᾿ ͵ \ 0 SIN " “ ᾿ χατεργαζομένη. Ἢ γὰρ οὐδὲ τοῦτο ἤχουσας, ὥς φησιν, τὴν πολυθρύλ-

ETES « ἂν ᾽ À Le 32 à La : D: (2 ΠΡ À Antoy φωνὴν ἀναχράζοντες. « ΠΠἘπεριμάχου χαλχὸν, μάχου ὑδράργυρον,

1. ἁπλὴν mss. F. 1. ἁπλόην. — 8. χεχρημένοις AK Laur. Corr. conj. — ἐν τοῖς] ë τοῖς AK Laur. F. 1. ἐχ τῆς τ. ὃ. προσαργ.

«μίξεως» 2 — ὡς ἔφρασεν] χατὰ μίαν ἀναφορὰν ἔφρ. Laur.—4. Kai ἐπε’

— ἀντὶ om. Le. f. mel. — 6. αὕτη] αὐτοῖς Laur. — χατὰ τὸ σῶμα] Réd. de Le: οὕτω za τὸ ζητούμενον ἡμῶν πνεῦμα χατὰ τ. σ. -- 7.

Après χατὰ φύσιν] Réd. de Le : Διὸ χαὶ

5 Ζώ DA ee A ON τν 0 Δώσιμος npwrnse τὸν ἑστῶτα ἐν τῷ φιαλο-

cp] ὥσπερ γὰρ Le.

τὸ σῶμα αὐτῆς LC. — οὕτω --

θωμῷ, οὕτω λέγων " χαὶ σὺ (1. 9). — 8. πράγματι À Laur.; πράγμασι K. Corr. con). — 9. F. 1. ὡς δὴ αὐτοῦ ἐρωτῶντος. — χαὶ σὺ] χαὶ σὺ Laur. — ἀπεχρίνατο Le. —

χαὶ λέγ za λέγ.

χαὶ φησὶ om. Le. — 10.

ἀναλαμθάνει] Réd. de Le :

uen χατὰ τὴν TV. τοῦ ἀργύρου οὐσίαν ἀναλ.

τὸ Ty. γὰρ τὸ ὃν

αὐτὸ Le, f. mel. — λοχευόμενον Le, f.

mel. — 13. ἑαυτοῦ, χαὶ ἔχει Lc.— εἰς om.

Le. — 14. χατὰ τὸ δέλιον] Il y a eu probablement dans un ms. oncial KATA- TOYHAIOY (κατὰ τοῦ ἡλίου). Réd. de Le : κατὰ τὸν ἥλιον τὸν κινοῦντα τ. ὃ. ἕλχε:

— ἐξαλλείουσα τούτω AK Laur. Corr.con).

— 10. χαὶ χατὰ τὴν θελχτιχὴν (θελητιχὴν A ; θερητικχὴν Laur.) jusqu'à χατεργαζομένη] Réd. de Le : χαὶ ἔστι θελχτιχὴ at ἀποχριτιχὴ ἅπαντα ous. χατεργ. — 17. χατεργαζομένην AK Laur. — ἢ γὰρ — ἀναχράζοντες) Réd.

de Le : Διὸ φησὶν ὃ φιλόσοφος " περιμ. χ.» περιμάχου ὑδρ... (Cp. Stephanus, leçon 4, p. 217 éd. Ideler). — 18. F. 1. ἀναχράζοντος. — F. 1. πυρὶ μάχου.