Réd. de A : ἀνά
Ge = ξαυτων €
urheot μαθημάτων za)” | Lce.— 6. ξύλου Le. — 11. χκαταχαβι. À Le.
΄ τ, ᾽ Ξασχουσιν οτι. — XV. τῶν
παραχελ. Le. — 14. δύνατα!]
μαθημάτων Lc. — 5. μία ο. τῶν | δύνατε A : δύνατο Le. Ε΄. 1. δύνηται.
ἀργύρῳ μελανίαν " οἴδας γὰρ ὅτι ὃ χαλχὸς οἰχονομνηθεὶς χαὶ ἐπι- - \ = 4 πε LA 4
ΘΧηδεὶς τῷ ἀργύρῳ Es ᾿αὐτὸν ἔξωθεν χαὶ ἔσωθεν. Ταύτην 3 à ὡς ἢ ‘a 2 Ep à 1 ΣΝ À
οὗϑ' τὴν μελάνωσιν τὴν γενομένην ἐν τῷ ἀργύρῳ σχιὰν αἱ γραφαὶ 4, \ / NES. “ N \ Ca /
2] Οὕτως δεῖ οἰκονομεῖσθαι τὸν χαλκὸν, ἤγουν τὸν φυσικὸν χρυσὸν, “ ; : τ a Hors : ESS ES NE SM ἕως ἂν μηδεμίαν μελάνωσιν ἐμποιῇ ἐν τῷ ἀργύρῳ Mid τοῦτο "γὰρ χαὶ Δημόκριτος τ ᾿ς Δοχίμαζε τὸν χαλχὸν εἰ γέγονεν ἄσκιος ᾿ ἐὰν γὰρ μὴ γένηται ὃ χαλχὸς ἄσχιος, μὴ μέμψῃ τὸν χαλχὸν,
NE
ὃ χαλχὸς Ouù τοῦ θείου ὕδατος ζυμούμενος χαὶ à = “ λειούμενος χαὶ ὀπτώμενος χαὶ πλυνόμενος ». Πλύνεται δὲ, φησὶν, ἕως “ ei - = CU 3 = : .
ὅλως ὃ ἰὸς αὐτοῦ ἐξέλθη. Kai ἔνθεν μνήσθητι τῶν φιλοσόφων εἰπόντων x \ =: 7 s e « Μετὰ τὴν τοί χαλκοῖ ἐξίωσιν χαὶ μελάνωσιν χαὶ ἐς ὕστερον λεύ- ΄ " , 7 5 2 x
χωσιν, τότε ἔσται βεύαία ἐξ ἐπιδολὰς γινομένας νόησον. Τί τ y PES re EC S Δ! .- δι : le de λύ Ἢ
3 - + 5 ‘28 a ͵ Ξ τοῦ χουφολίθου ἀναλ ξηραίνεται! * ξάνθωσις OË γίνεται ὅταν
τὰ δυνάμενα ξανθῶσαι προσ σπλαχῇ χαὶ (£ 63 v.) τοῖς μιχροῖς βολόί-- 3 : , ἀξ ἢ > τοις ἐντεθῇ * αὗται ai ἐξ μεταδολαὶ γίνονται ἐν τῷ χαλχῷ, ἵνα βαφῇ
Ἔ EN ASE :
xal ἐὰν μὴ γένωνται πᾶσαι, οὐδὲν γίνεται * ὡς ἐὰν μὴ γίνηται ὃ
1. Lignes verticales, en guise de guil- A).—14.6h0c ὁ ἰὸς Le.—15.lwoty καὶ ἐξίωσιν lemets, alternativement sur les marges Le.— 10. ἐξ ἐπιδολὰς] ἐξ ὑποδολῆς γινομένη " intérieure et extérieure de Le, jusqu’à γοήσον À Le. F. 1. ξξ μεταδολὰς. Cp. 1. 29%
la fin de notre $3.— 2. ἐν τῶ 5. de l’ar- — À mg. Une main. — 19. μετὰ τὴν τοῦ gent puis χαὶ τοῦ ὕδατος ἣ μελανία À ; ἐν τῷ χουῳ. ἀν. ἀναξηρανθῇ Le. — 20. ἀναλείωσιν] ἐρηυρω (en toutes lettres) χαὶ τῷ ὕδατι Le. ἄνα puis le signe figurant l'idée de τρίψις — 3, Rd. de Le: καὶ πάντες αὐτὴντὴν ou de kslwsts ΜΚ. ---χωφολίθου MK.— 22. μελ. — 9. Cp. p.46, !. 1.—11. Après μέμ-- αὗται γὰρ À Le. — 23. χαὶ ἕως ἂν Le. — dar] ἐπεὶ μὴ χαλῶς ὠχονομήσας Le (d'après πᾶσαι οὐδὲν — μὴ γίνηται Om. À ; hab. Le. Le ᾿ EL
5 “ NES N FAN , Υ No Ἶ χαὶ οὕτως διὰ τοῦ θείου ὕδατος ποιεῖ ΣΥ͂Σ ἴωσιν. Ἰελείαν ἴωσιν νόησον τὴν ἐν τῇ ζύμη χρύσωσιν ᾿ ταύτην γὰρ χαὶ αἰ γτξόμες ὃ
i 1 Ἢ uit τ ἀπ i äoyaïoc ἔλενε . Οἴρ, σὸν à ποιῶν ποιεῖ ὃ δὲ À ποιῶν δὲν ἀρχαῖος ἔλεγεν * « Οἷον χρυσὸν ὃ ποιῶν ποιεῖ ᾿ ὃ δὲ μὴ ποιῶν, οὐδὲν
ποῦν ΓΗ EN , 2 = ΄ ΄ ποιεῖ. Ὅταν ἴδης τὴν τελείαν χρύσωσιν ἐν τῷ θείῳ τότε νόησοῦ
“ 2 AS VU, © νι , 2 !
ς en \ ΤΑῚ ἈΝ NS VAN ει CT Fa N ATIS AA! τὸς ΧΡ οὔ διηρμιηνεύθη εαν (δὲΣ Den αὐτῇ τῶσις γενῆται, οὐο a Ô
À e τι Lt! y , ee γίνεται ἴωσις, ἥτις χαὶ ξάνθωσις εἴρηται μάλιστα τῷ φιλοσόφων
à = À \ ἂν \ Ὡς - 5: C4 NES nr fe χαλῶν τὸν γαλχὸν OL τὸ ἔμπυρον τῆς φύσεως ᾿ ὅτι οὕτω ὁεῖ γενέσθαι e = , » #, αὐτὸν, ἵνα τελεία ἴωσις γένηται.
κ᾽ 7 Ὁ ; Le 5] Kai οὕτως μέτελθε ἐπὶ τὴν ἐξίωσιν, σημειούμενος χἀνταῦθα ,
e! NA τι ΄ Ν τ πάλιν, « ἕως οὗ γένηται ἐξίωσις ». Ἔσται ποῶτον “ἢ μελάνωσις, χαὶ
΄ € Et \ / Al τότε παραχολουθήσει ἣ ἐξίωσις. Λαῤξὼν τοίνυν χρυσόλιθο ν μέρος ἕν, “νγσί Lon Ὁ λει ὯΝ ἡ οἷς TO) σὸς ὧν “ net GO) δὲ ἕως -Ὁ “- » 12 \ 7) = 12 περιπλαχῶσιν ἄλληλα χαὶ συμμιγῶσιν αἱ οὐσίαι. Καὶ αὶ μεηχέτι τοῦ θείου
ea . , NI 4 ! e \ \ LE; ποῦ λευχοῦ φαίνεται * γίνεται δὲ πάνυ μέλαν ὡς τὸ γραφιχὸν μέλαν. ἦν -» 35 \ A \ οὔτο ἔασον ἡμέρας y, xai βαλὼν τότε - - nc LE À CA \! , et \ # VAN) ! ue ζωμοῦ τοῦ ΟΥΞΈΝΝ πλύνειν, χαὶ ἀναλείου, χαὶ ἀπόπλωνον, καὶ ὄψει τοί
ῃ FSA
dr te... - μετάδαλλε τ.. χόπτε et Le signe du cinabre au-dessus de uxyποιεῖς. -- 2. ro MK. — 3. τὴν ἐν τῇ σήψει νησίαν M; καὶ μαγνησίας χαὶ χινναδάρεως καὶ ζύμῃ χρ. Le. — 4. ὃ ἀρχ. φιλόσοφος Lc. --- 19. μηχέτι) μὴ τὶ (1. μή τῇ A Lc. — ὃ ποιῶν ἰὸν χρ- π. Le. — 5. ὅταν Lc. — φαίνηται Le. — 21. Réd. de A δὲ A Lc. — νόησον ὅτι À Lc. — 7. οὐ Le : ἐπίδαλλε τὸν ζωμὸν τοῦ ἰωθέντος, χαὶ μόνον γὰρ ἐξάνθωσεν [,. --- 10. εἶ] à Μ. --- ἀναλύων, χαὶ τρίθων, χαὶ πλύνων, χαὶ ἀπο- Réd. de Le : ἐὰν δὲ μὴ γίνηται ἰώσις, ἥτις πλύνων, ὄψει τὸ θεῖον περιτρέχον. --- 23.
za ἰὸς χρυσοῦ χαὶ ξανθ. elo. οὐδὲν γίνεται. Réd. de Lc (d'après A corrigé) : καὶ
t Le. — 15. zx οὕτως πυοίτην — r ͵ ;
SN = 4 N ᾿ΕΝ χαλῶν τὴν μόλιδδον τοί υ “πόπλ. ΝΞ e EN ς A τόπλυνον, ἕως οὗ, φησὶν, ὁ ἰὸς
δ τ Re ἘΞ αὐτοῦ ἐξέλθῃ. Καὶ οὕτως ἀπέρχεται μηδὲν, τοῦ γαλχοῦ ἀπομένοντος »" ὦ “- 1PN A # 4 » = / Lan ΠΣ - = ἐν τῇ μολίόδῳ. Aürn μεγάλη χάθαρσις χαλεῖται ᾿ αὕτη ὁμοῦ χαλεῖ- ΗΒ 2er \ , Ξ , O1 D: x ᾿ς
5 ται ἐξίωσις χαὶ μελάνωσις “ μελάνωσις. δὲ διὰ τὸ μελαινόμενον τῆς +1 où δι \ SEX el OPEN χράσεως, ἐξίωσις δὲ, διὰ τὴν ἀπὸ ποῦ ἰοῦ ἔξοδον χαὶ ἀπόλυσιν, \ αὐ μὰ ΠῚ ΝΡ .» " " ἣν χαὶ ἀπόπλυσιν λέγουσιν. Ταύτην οὖν δεξάμενος ἐν ἄγγεσιν, ξα αν, A = 7 τς + tr δ ιχαταστῆναι. Καί ἀφυλίσας τοῦ ζωμοῦ, ξήρανον ποστάθμην, , Ye ΤῊΝ 7 ΒΑ. ἐλ. ἤν Es , Ψ ταύτην εὑρήσεις ὡς γραφικὸν μέλαν. Τοῦτο τρίθξ οὗ γένηται 1) ἕννθὸν £}e 0) Τοῦτο ἐπίσπσεενον > δγεί ες ὃν σε Σγ"κε Le 10 ξανθὸν τέλειον. Loto ἐπιστρεψον χαὶ ἐπιίχεε Ex τῆς ῥητῆς μέρη vw ss + = Ζ ss Δι N / ie \ , ὃ΄, τῆς ξανθῆς μέρος α, τῆς μολίδδου μέρος. α χαὶ νοτίασον x , “ , : ù μικρὸν, ἕως γένηται πηλός ᾿ χαὶ λείωσον ἕως ἀφαντωθῇ à μόλιόδος. À 7 : es \ 9.) 2 , Καὶ χούφισον nat ὡς πηλὸν ἀπόθου ἐν ἡλίῳ * καὶ ἔα ξηραίνεσθαι, ποτίζων χατὰ μιχρὸν, ἕως οὗ ἣ μό ὀλιόδος ἀναλωθῇ, χαὶ ἔα ξηραν-
15 θῆναι ἔνθεν értéahod θεὼ
: Ἔ ᾿ς + ͵ ss EN Ἄ Ν 0] Ὁ δὲ ἀρχαῖος Δώσιμος ἔλεγεν. Μίαν τάξιν οἶδα ἐγὼ, δύο NS > 2 x “ ΝῊ Ξ Ν δὲ ἔργα ἔχουσαν ‘ μίαν μὲν, ἵνα ῥεύση διὰ τῆς ῥητῆς, χαὶ ὁὀεύτε- Β - = ΡῈ Ε ᾿ξ ρον, ἵνα ξηρανθῇ δῆμ)γρότης τῆς μολύδδου. Οὕτω καὶ νῦν ποίησον, ‘ + , L \ ἃ . Ἴ ξηραίνων ᾿ χαὶ οὕτως ἐπίδαλλε τοῦ χουφολίθου πὸ 2 χαὶ λείωσον » MAN Es ; e! Si A € 1 20 ὄξει τῷ διὰ τοῦ γερανίου, ἕως ἂν λευχανθῇ * ἕως οὗ γένηται λευχὸν. + Ξ ΨΩ à A = SU Ὁ» .
Βλέπε οὖν μὴ ἀχηδιάσης ἐν τῷ χαιρῷ τῆς λευκόσεως ἀχηδία γὰρ ᾿ Q « Ἢ 1 x 1 SAS 0 x γίνεται διὰ τὸ μὴ βλέπειν τὸ χᾶλλος ἐχεῖνο, ὅτι ὁ διὰ τῆς λευχώσεως LA LA ΄ 6 nm - \ 19 ταύτης ἄσχιος ὃ χαλχὸς γίνεται, ἀποδαλὼν πᾶσαν τὴν αὐτοῦ γεώδη ε , \ = ΄ ὑπερουσίαν χαὶ παχύτητα τοῦ σώματος. μὰν οὖν λευχα νθῇ ὃ χαλχὸς 1. F. 1. γαλχοπυρίτην. — 3. ὑπομένοντος | ῥυτῆς Le. Cp. ΠΙ, vu, 5. --- δευτέρα A; A Lc.— 6. χαὶ ἀπόλουσιν Δ; om. Le. — δευτέραν δὲ Le. — 18. τοῦ μολ. εἰς χένωσιν - 7. ἣν χαὶ ἀπόλουσιν χαὶ ἀπόπλυνσιν À Lc. — (εἰς ἀχένοσιν A) χαὶ οὕτως ἐπι6. A Le. — ταύτην] ταῦτα À Le. — 8. τὸν ζωμὸν Le. — 19. χωφολίθου MK ici et ἐφ loin. -στρεψον] ἐπίρριψον Α Το. --- ῥητῆς] 20. ἕως οὗ... ἤγουν ἕως γέν. À. A; ἤγουν υ Le. Cp. III, νὰ; 216: vnr, 5, 1: ἕως οὗ... ΝΣ - ἕως οὗ y. À.] Glose marτῆς μολ. μ. α΄ om. A; hab. Lc.— νοτίασον] ginale insérée dans le texte ? — 21. ἀνάδευσον À Le. F. 1. νότισον. — 14. χατα- Bére.. -] CP. III, vi, 20. — γὰρ] δὲ A Le.
μικρὸν M. — 15. ἐπιδάλλει A Le.
