ZA

ξίωσιν, τότε... — 20, λεύχωσιν] Α: λευχώσης Laur.; λεύχωσις corrigé en

λεύχωσης K. Corrigé d’après Stephanus.

ε 3 À 2 UN , Ὁ ͵ M - . à

ὡς χἀντεῦθεν τρόπος τοῦ δοχιμάσαι εἰ γέγονεν ἄσχιον ξανθὸν ἀπο- Q = - € EE En PRINT Ἐν

2 ie e 7 em: ΄ . « dé ἐνχεχρυμμένη : ἅμα γὰρ, ὥς φησιν ᾿θστάνης, ἐλεύκανας, ἐξάνῃ -- 5" Ν εν , θωσας ([. 173 r.) καὶ πολὺ ἔσται διαμαρτυρούμενον χαὶ διὰ Ζωσίà ΤΟΝ \ 5 Q ἢὰ - τὰ πὸ τὰ ΄ 5 CNE 2 pou" « Βλέπε μὴ ἀχηδιάσης ἐν τῷ χαιρῷ τῆς λευχώσεως, » ἀνθ᾿ ὧν

3 4 ES = ͵ , -; ᾿ À Kai ei μὲν πρῶτον λευχώσεις, τελεία γενήσεται ξάνθωσις ᾿ τελεία χαὶ

ᾧ " \ δ ΄ " Bebaia, καὶ ἀχριδὴς οὐχ ἔσται, χαὶ μὴ ὁιαγινώσχειν ὅτι πρὸς τὰ μέτρα LA € ῃ ba Li À ε τῆς λευχώσεως, ἣ ξάνθωσις γίνεται, χαθὰ ἐχλείπει ἣ λεύχωσις, - , \ ε TC!

χωσιν, χαὶ ταυτὴν ETLTELVELY

\ ΤῸ > \ N , II À NA f? A LETOY παραδείγματος σεέλειοὸν ἐνιαυτον οιαγραῷει. DOG ὁε τούτοις χαι

Dr ΔΩ͂Σ NN ot Ad ΟΝ ES Em 5 Ie OL OUXOUILEVIXOL φιλόσοφοι LA, VEOL TIVT00!, χαὶι ἐς γηται τοὺ =

1. ὡς χάντεῦθεν τρ. τοῦ δοχ.] za οὗτός ἐστιν χαὶ εἰ μὴ Laur.; avec cette leçon, il fauὃ tp. τοῦ dou. LC. — ἄσχιος ξανθὸς Le. — drait lire «οὐ» τελεία γενήσεται. — 12. οὐχ] 2. ἀποδέδειχται Jusqu'à ᾿Οστάνης (. 7)] F. 1. οὖν. — μὴ] μὴν Laur. F. 1. δεῖ, — Réd. de Le: ἢ γὰρ μέλανσίς ἐστιν αἰτία τῆς 13. χαθὰ ἐχλ. jusqu'à ξάνθωσις] Réd. de λευχώσεως, ἣ δὲ λεύχωσ!ς τῆς ξανθώσεως τῆς ἐ Lc: ἐχλειπούσης γὰρ τῆς λευχώσεως, ἐχλ. 2. βάθει ἐγχεχρυμυμένης καὶ ἐγχαθαιρομένης. A5 NE. — 15. Kai χρεία ἐ. παρ. 2. δίασχ.} Rédχαὶ 0 ‘Oct. φησὶν. — 4, ἐξιγνωσθῆναι AK ἐν Le : : χρὴ τοίνυν παρ. 2. διασχ. χαλῶς. — Laur. Corr. con). — 7. “Οστάνης À ; 6 16. ἐπιτείνειν] ἐπὶ τίνην A; ἐπεὶ τοίνυν K; Ὄστ. Laur. Καὶ Le. — ἐξανθώσας jusqu'à ἐστι τίμον Laur. Corr. conj. — καὶ ταύβλέπε] Réd. de Le : ἐξανθώσας. Καὶ ὁ Ζώ- τὴν jusqu'à Οστάνης] Réd. de Le : Περὶ σιμος " Βλέπε .--- 8. F. 1. χαὶ «τοῦτο» πολὺ. δὲ τοῦ χρόνου, ὁ μ. JE. λέγει : μῆνας ἕξ δεῖ — πολὺ] πολλὴ À Laur. K. — διὰ] λίαν A πλύνειν τὸ σύνθημα, ἀπὸ μ. μεχὶρ, ἤγουν φευ- Laur. K. Corrigé d’après un passage povaplou, εἰχοστῇ πέμπτῃ, μέχρι μεσωρὶ, ἤγουν précédent (ὃ 7) : διὰ Ζώσιμον. --- ϑ. ἀνθ᾽ αὐγούστου εἰκοστῇ πέμπτῃ. ὋὋ δὲ ‘Oor. χα. τ ὧν jusqu’à γίνεται (1. 13)] om. Le. — 10. À. — 19. πανσόφοισται Laur. —- 20. ἀναλύ-

ταύτην] ταύτης À Laur. K.— 11. Ka εἰ μὲν] σεων] πλύνσεων Le.

΄ = UN NI » \ = χαύσεων συντέμνοντ ἐς φᾶσιν ᾿ ÉXATOVTAOES OÙS ὄχτω, χαὶ τρεῖς τρεῖς :

10 ΄ N ᾿Ξ “ es 4 Π \ , , χαὶ δεχάδες χαὶ τέσσαρες, δηλοῦντες ὅτι ne ÉXUTOY AVAXAUT-

“ . ΛΔ Al LA τεται χαὶ ἀναλύεται τὸ σύνθη

«| ce Le ὃν À D = LS δά Ὁ «) Q- < 5° ἧς, «] eo »

Ν TD [ΟἹ σὺ ἘΣ < < D € à < el ῷ

s δ, πὰ U Da 2 , “" + »"»

para) ἐξυδάτωσιν TOY σωμάτων, OTL αι μωριαι χαύσεις τοὺ γχαλχοῦ

A ΄ ‘0 δι τῷ -»" Bar TTIXO ώτερ οον ŒUTOY ποιουσιν χαλχόν. » οε χαλῶν ἴον τὴν προσὴγο- Ν

/ er à , 3 À ρίαν τὴν ὅλην σύνθεσιν, διὰ τὸ xaT αὐτὴν πλεονό

΄ x ps ΒΕ μίαν * πρὸς τέσσαρα γὰρ τοῦ χαλχοῦ ἕν μολι

λευχὸν δρᾶται χατὰ τὴν προφάνη « “ = LA

χατὰ τὴν ἐπηγγελμένην TO 7 , ΄ x x -- ΄ Ν 1 Καὶ θαυμάσα! προσήχει χατὰ τὴν τῶν ποιοτήτων συνδρομιήν ᾿

΄ « : ΓΝ, N / TOUTOY γὰρ ἀσωματοι ἐνέργειαι συνοραμοῦσαι ἀπετέλεσαν τὴν Oxy-

LA » D 7 DIS ἢ εζεοιασατο. Ποῦ π τες χουνατον μεταθα λλεσῦθα! 2091;

χαὶ τέσσαρα Lc. F. Bus τ Cp. Stephanus, p. 22 MT me ρυσοῦ Le. — χαὶ sn χαὶ διὰ τοῦτο Lc, de mel. — 12. φησι om. Le. —

ἐχχαιδεχάχις LC. — 3. πὶ e — γενέσθα!: Le. — 4. χαὶ ἐχφ. Ζώσ,] 2x2. δὲ

ὁ Zws. Le. — 7. χαλχὸν om. dans Le, 13. ἐχστρε φομέ ἧς jusqu’à βάνθωσιν] ὁπ. Lc qui continue ainsi : “Ὅτε δὲ χαλοῦσι τοῦ- — 15. ἐπηγγελμένην jusqu'a προσήχε!] om.

"ΝΞ à LS 5 τὸν ἰὸν, τὴν προσ. τῆς ὅλης συνθέσεως λέf 15

Laur.—17.aiasuiuarot [,,ς. --18. τουτέστιν

γουσι διὰ τὸ (l. 8). — χαλῶν] χαλὸν A ἢ] n γὰρ Le. — 19. ἢ ὑγρότης] χαὶ ἢ ὕγρ. Laur. K. Corr. conj. — ἰὸν] οἷον ἰὸν Lc.— ἢ ψυχρότης jusqu’à ποιότητες) Réd. Laur.— 8. az ” αὐτὴν] κατ᾿ αὐτὸν Laur. de Lc: χαὶ ἣ ᾧ. τ. ἀ. αὐταὶ χαθ ? ἑαυτὰς — 9. πρὸς Lc. — τοῦ γαλχοῦ) τὸν αἱ ποιότητ: 21. xx: σῶμα] χαὶ om. Le. γαλκὸν Le. — ἐν μολύδδου Α Laur. Καὶ; — 22. ἐξεδιάσαντο Le.

5, Ce 4 LA ne αρὰ οὐν ἀπολείπει τι τῶν

CES

ù CS / 3 προσδοχώμενον. Καὶ προτέρον υἱὲν 00Yy,

σύγχρασις TS

λογισθήσεται ἡμῖν. Διὸ χαὶ χαθ᾿ ἑαυτῶν ἡ σύγκρασις nn.

Ξ Ι - \ ne » = Ὁ 2 = AE 2 τ à , ὡς (f. 174, v.) εἴρηται, ἐν τῇ ἀπορία τῆς ῥεύσεως ἄχρηστος γίνεται,

ὡ \ δ τΞ “- € EN χαὶ εἰς χενὸν metabaAÂe, μετὰ δὲ τῆς συμμετρίας τοῦ ὑγροῦ χε-

Η 5 - (a - 3 > SN x “ ρασθεὶς εἰς ἄχρα Toy ξανθῶν ἐπανάγει. Καὶ ἡ αἰτια φανερὰ; ὅτι

πὸ x ἘΣ ù 2 eur ποῦ TUOÏTOU χατὰ πολὺ στεοεοῦ ὄντος, χαὶ πρὸς τὸ ξανθὸν ῥέπονἵ ᾿ ὶ

15 τος, τὸ χατάλληλον χαῦνον χαὶ “- , SNS" © = N SN 7 \ / ἐποίησεν. Καὶ ἐνταῦθα διαδείχνυται γὰρ τέλειον τὸ χρῶμα. Εἰ δὲ οὖν ἄρα χαὶ πλεονάσει τὸ ὑγρὸν, ἘΣ ΠΝ ἘΠ ὴ ro ΞΩ͂ΧᾺΞ ποιεῖς τὸ ζηρὸν συνχαιόμενον, μεταδάλλει

1. γινομένη χαὶ κατὰ π.] χαὶ βάπτων χατὰ π. χαὶ Le. --- 2. Réd. de Le:

— 4. εἰς τὴν κατ ἐνέργειαν χρυσοῦ οὐσίαν ὃ 2. ἄργυρος Le. — 5. Nos $$ 15 à 24 et dernier constituent la partie comprise entre les $S conventionnels 1 à 0, dans le traité sur l'Art divin, de Jean l'Archiprètre. Cette reproduction sera supprimée dans le texte de Jean (ciaprès, IV, 11). Nous en donnons ici les principales variantes, relevées dans A {A ἢ et surtout dans Le (astérisque seul). — ὡς] εἰ Le. — 5-16. Réd. de Lc : πρὸς τὸ ἀχρι

ἜΝ re ῥήσεως τι μᾶλλον

ὀριζόμεθα ποιεῖν ἐνταῦθα. — 6. ὡς ἄρα οὖν] εἰ γὰρ Le. — 9. χαλῶς ἀποτελεσθῇ Le.

— 10. Διὸ χαθ ᾿ ἑαυτὴν Le. --- 11. Réd. de Le : ὡς εἴρητα: ἄχρηστος γίν. ἐν τῇ ἀπορροίᾳ Le. — 12. χερασθεῖσα Le. --- 13. εἰς ἄχρατον ξανθὸν Le. — 15. χαὶ om. Lc. — 16.

καὶ ἐνταῦθα --- τὸ χρῶμα] om. Καὶ Le.— Le, par contre, ajoute : εἰ τοίνυν πλεονάσοι τὸ ξηρόν, ὡς εἴπομεν, οὐδὲν ποιήσεις. — γὰρ] δὲ Laur. — Réd. de Le : εἰ δὲ πλεονάσειε τὸ ὑγρὸν. — 18. ποιεῖς] ποιήσεις Le. --- χαὶ μεταθδάλλει Le. — εἰς μέλι ici et plus bas] F. 1. εἰς μέλαν. — οὕτω γάρ ἐστι τὸ τῶν φιλ. μυστ. Le. — 19. συμμετρίῳ] μετρίως Laur. et *. F. 1. συμμέτρως. Réd. de Le :

AR à ὝΕΣ συμμετρίῳ μὲν γὰρ πυρὶ θερμ..

- SUR LA VERTU ET ΓἸ νόμενον χατὰ τὴν ἀπλότητα τοῦ TU ρισσῶς συγχαιόμενον, τῇ τοῦ ὑγρ

: STE δι \ x ἐπιπλέον 0€ XATA πολὺ GUVAZ όμενον

NTERPRÉTATION

Ever ἐρυθραΐανν αἴνει:

μένει ἐρυ ρατον aux TE

2 = UNS Ξ 1 ἐξ τὸ πᾶν ὅπερ χαὶ δαίμονα ἄνθρωπον ἣ μέλαινα ποιεῖ. a τ τ LA > “ \ 16] Διανοητέον οὖν χαὶ περιφυλαχτέον τὴν αἰτιολογίαν, ἵνα χαὶ Ξῳς D 7 N , = , NZ TEEN , :

ἡμεῖς δαίμονα παραδοθείημεν τῆς θείας δίχης, ἐπὶ πάντας ἐφορώσης : , NET , er NI ἈΝ 7 » \ x 4 χατὰ ποιότητα δὲ μελετήσωμεν, ἵνα μηδὲν διαφύγη. ᾿Βὰν ie μὴ ΟΣ ἐν / = EL À ὑγρότης τῆς ἐξυδραργυρώσεως περιελθοῦσα χατὰ τὴν γεώδη ζοὐσίανλ à î S “Ὁ ᾿ ποῦ στερεοῦ σώματος, χαὶ τὸ ξηρίον διαλύσῃ χαὶ ἐξυδατώση χατὰ τὴν N EN / 5 ENS " ᾿ οὐσιώδη τῆς ἐξυδραργυρώσεως ποιότητα, εἰς οὐδὲν ἔσται τὸ προσ- N T7 : 4 N Ὁ τὰ δοχώμενον. ᾿δὰν μὴ καὶ διαλυθῇ χαὶ ἐξυδατωθῇ μὲν χαὶ θε ομανθῇ. - © CL \ Ν > \ NA εἰς οὐδὲν ἔσται τὸ προσδοχώμενον. ᾿Βὰν δὲ χαὶ μὴ DU χαὶ 8

£f 17 \ = ENS RAS ἘΞ ENTREE (£. 174 v.) μανθῇ, περιψυχθῇ δὲ, εἰς οὐδὲν ἔσται τὸ προσδοχώμε- Ε x NAT \ x x Et , x \ 1° \ < x γον. ᾿Βὰν δὲ χαὶ μὴ διαλυθῇ πάντα χατὰ τὴν τάξιν χαὶ δμοῦ χατὰ , , = - , , 12 ἀχολουθίαν γένηται, ἐλπίζης τῆς ἐχόάσεως, σὺν τὴ θεία προνοία, τυχεῖν.

= - ee ͵ ΝΥ é " κ 17] Οὐχοῦν ἐπαινετέον χαὶ τὸν φιλόσοφον, ὡς ἔνθεν οὐσιώσεις A - , LA \ “- 1" ΓΞ ᾿ ἊΝ χαὶ ἐν ἐχστάσει To χαὶ ἐν μεγάλῳ θαύματι ἀναδοήσαντα * Ὦ φύσεις οὐράνιαι, φύσεων ὃ δημιουργοί ! ! Οὐράνι ται CD φύσεις αὐταὶ ἀνα-

χαλοῦνται αἱ has

. 1. ἐρυθρὸν Le. — σὸς AK; περισὸς ἜΤΕΑ ἐφορώσης (1. 6)] om. Le. — 4 K ; δαιμονὰν Laur. Réd. de‘:

τὸ πᾶν, ὥσπερ χαὶ δαιμονᾶν ee A μέλαινα τ. — 5. F. 1.

Réd. de ἘΞ ἵνα μὴ zat ἡμεῖς δαιμονᾶν παραδοῦ. — 6. ἐφορώσης] ἐφορίσης mss. Corr.

d’après *. — 7. χατὰ ποιότητα x. τ. À.] Réd.de Le: ἡμεῖς δὲ χατὰ ποιότητα μέλετ.

ἢ ποιξ παραφυλαχτέον. --χολὴ ποιε paoux

ἵνα μηδὲν διαφύγῃ (dernier mot). Α la ligne au-dessous : Τέλος. — 8... οὐσίαν

ajouté d’après *. — 15. axohovblay] ἀχολούθως À Laur. Καὶ ; ὁμοῦ χαὶ χαταχολούθως ". |

ὌΝ ἐλπίς ἐστι mss. Corr.

Corr. conj. — ἐ ς Laur τῆς ἐχ. *.— 17.

d’après *. — ὡς om. *. F. 1. ὡς ἐν ἐνθουσιάσε'. — 18. ἀνα-

Cox σας mss. Corr. d’après *. — ὦ φύσεις 2. τ. À.] Même phrase dans Stephanus, p.21 noi — Réd. de Laur. : ὦ φύσεις (pour φύσις) οὐρανίων ούσεων δημιουργὸς. Puis (note intercalée dans le texte) : ΓἌχρις dE τούτου ἔντος QUE TE (lire ἐν τῷ ἄλλω ὃ)

τὸν λόγον ὃ Ζώσιμος ἔφη περὶ τῆς Fa (Titre du morceau III, τι, dans A,f.8r Fin du texte dans Laur. (f. 259 v)- —