τὸ ὀρθ. Le

ἐπιχριομένων Le. — ἔδοξε δὲ τοῖς ἀρχαίοις.

ce

; £VED— ξνερ

Te νοὔντα τὴν ἰθιαν.

- Ὡς € 3 = 2 12) - 7 5: σεις τῶν πετάλων ὡς ἐπὶ τῶν λεχίθων τῶν ὠῶν. Kai αἰνίττεται Ἂν = , Le 2 \ N » , D 0 ΄ “λῷ \ OUX χιχίνου ἐλαίου χαὶ O1 οὔρων ἀφύορων, ἁλῶν, στυπτιχὴν

“- 72 NS 7 » NS , ΔΑ ἐχόντων δύναμιν. ᾿Εδογματίσθην δὲ ve \ ᾿ (À \ / = =D. - K \ N re τε ὄξος χαὶ ἀχριδὸν χαθαρὸν δριμύτατον εἶναι αἱ διαιρετικῶν τῶν ι | £ ù AS DR

σωμάτων φασὶν, χαὶ παροξυνομένων διὰ τὸ στυπτηριῶδες * χαὶ χαλ- : 7 ῃ νλε ΣῊ À Us “λι = ὴ = ἘΞ Ξ αὶ . > ἊΝ ἌΝ

AT σὰς izeto δυνάμεις εῃ 27 . " À ἀνάγουσαν τὰς οἰχείας δυνάμεις μεθ ᾿ ὧν πάντα χαλῶς οἰχονομοῦνται. ν ἘΠῚ Non AE SE ΄ 3 τῷ 2 * τὰς λοχείας, ἵνα μὴ ἐχτρώσῃ Ἔσπερ γὰρ {τὰν = 2 VAN 6) ! πὰ 3 ᾿ NS « ἐχτρώματα ἄδωστα (?) γίνονται τοῦ ἐνχοσμίου φωτὸς διὰ τὸ ἀτέλεστον ‘ χαὶ παρὰ χαιρὸν τῆς χυοφορίας ἀποτελεστεύειν χαὶ ἐχπίπτειν τῆς σαρχὸς, τοῦτο γεννᾶται τὴν ποίησιν ταύτην, μὴ τελεσιουρ- Η͂ a , ΄ ε ᾽ 2 AN

γούμενον, χατὰ τῶν oixelwy λόγων ὡς ἀτέλεστα, οὐ δύναται τελεῖν τὴν TEA DAYS ἐν K \ “ - A , ΄ λῚ ; = ἐπηγγελμένην γραφήν. Καὶ ὥσπερ τὰ ἀστρόπληχτα χατά τινα τοῦ , , 2 r , , ,

Ein καὶ τὰ πρῶτα μί- (f. 249 r.) ξας χαλῶς γίνεσθαι, ἀλλὰ κατὰ

πρόθεσιν À λεῖψιν τῶν ἐναντίων, τὴν συμπλοχὴν ei μὴ τὰς χρίσεις

ἀναλόγως γίνεσθαι. Δεῖ πάντα τοίνυν φυλαττόμενον τὸν μὲν τῆς 2 \ ἣν LA ᾿Ξ = 2 14 τῷ “ A Ces ΕΣ

1. διὸ χαὶ αἰνίττεται Le. — 2. στυπτιχῶν A. F. 1. βαφήν. Cp. ci-dessus, p. 258, — τῶν ἁλῶν] τῶν ἄλλων Le. — ἐδογματίστην 1. 21, note. — 15. λυύμενα Le. — 16.

ποιοτιχὴν À. — Réd, de Le :

e I Vos Ü , 9.

ἐδογματίσθη δὲ πλέον τ.λ. Le. — 4. χαὶ ; ἐδογι θη À RAC 4 ἀχριθὸν] glose insérée dans le texte ? Om.

LC. — καὶ διαιρετικὸν τῶν σωμ.. χαὶ παροξυγόμενον Le. — 6. F. 1. συλλειούμενοι. — γλυχέος Le, f. mel. — 9. Δεῖ δὲ φρ. Le. Cp.

ΠῚ, xxix, 23 et vu, 5. —- Réd.de Le : ὥσπερ χ, T. χυοφ. ἀποθάλλεσθαι, οὕτω γίνεται za χατὰ τὴν ποίησιν ταύτην, μὴ τελεσ. γὰρ τὸ μυστήριον κατὰ τὸν οἰχεῖον λόγον, ὡς ἀτέλεστον. — 10. ἄδωστα] F. 1. ἄδωρα. --- 14. γραφήν]

γειαν. — 17. Εἴδη...] Réd. de Le : Διὸ χαὶ τῶν πρώτων χαλῶς μιγνυμένων, καὶ μὴ χατὰ πρόσθεσιν ἤ λεῖψιν τ. ἐν. συντεθειμένων, συμ.πλοχὴς δὲ χαὶ τῶν χρήσεων ἀναλόγως γινομένων, τὸ πᾶν εἰς πέρας ἀποθήσεται. --- 19.

φυλαττόμενος À.— Réd. de Le : δεῖ τοίνυν > n ,

ἀεὶ φυλάττειν τὸν τ. χ. χ. --- À mg. : une croix bouclée, puis : ὧδε πρόσεχε κείμενον λύγον.

μόν ε = Σ / : = Le EAUTTOY @2UY ἕννεα 0 TS χυοφόριᾶς

A δι 5 x » es ne Τὸν 0€ χατὰ TOY ATATTIY τοὺ 121000 H.0t \ , > / x TV ταριχειᾶν. Ἐπιθεώρησα! γὰρ

> 4 nn 7 , AR ANNIET TES Es € 2 17 "ἢ ἐλευχάνθη, ἢ ἐξανθώθη ᾿ εἰ δὲ dm τοῦ ὀστρακίνου ἐπιπωμάζεται φιάλην ͵ CE Ta e! 4 N » Re. » ,΄ NE ; ES “ ἑτέρα, ἵνα μὴ ὃι ᾿ αὐτῆς ἐχπνέη, χαὶ τὸ χαρχινοειδὲς αὐτοῦ ἐχφύγη, ὅ ᾿

» , » κ᾿ x » = er ον ss + 4 N ἔστιν μονοήμερον. ᾿Εἰὰν γὰρ ἄλλη à ἕψησις, χαὶ ἄλλη à ὄπτησις, δύο , =: τὸ , " 9 = χαμίνων χρεία, πρῶτον φανῶν, ληχυθίων, ἔπειτα χηροταχίδων, ἣ Ῥ͵ῬνΝδΝ “᾿ ΄ » 5 NI ἈΝ Ὁ 5 -Ὁ a EA πηξάδων, ἢ βούχλων. "Egy δὲ χαρχινοειδὲς ἡ ὁμοία αὐτῶν ἐψηθῆναι,

IV. τυ. — ΑΙΝΊΓΜΑ TOY ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥ͂ ΛΙΘΟΥ͂ ἙΡΜΟΥ͂ ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΔΑΙΜΌΟΝΟΣ Fragment donné sous ces deux noms dans le ms. À, f. 234 τ΄, maïs extrait de

Stephanus, leçon 6, t. II, p. 225-230, éd. Ideler. — Cp. les Oracula Sibyllina, 1. I, vers 141-146, éd. Alexandre (1860), texte avec trad. lat., p. 32, notes, p. 345.

E ΄ 4 > ον τ = (2 - δ ΄ < γνεα γραῦν. gr A πετρασύλλαδός ELULL VOEL UE

: ΄ N/ > NI » A Error Le Εἶχπι 5 ÊnE εχατονταοες εἰσι οἷς OXTO,

la huche (M. Β.). — 7. F. 1. αἰθαλοῦται.