PROPORTION DES LAINES TEINTES
ς NU sa Ἐς .
plie \ RE MS ἘΞ: 7 \ -Ἃ »“ -
χαὶ φέχλην, καὶ στυπτηρίαν, χαὶ τ Se. Καὶ μᾶλλον οὕτως ei PR
»} = ον (= > O- Ÿ Oo
LA] «| [e]
a eo o (= & ΠῚ £ =)
LA]
DA N = = ’ sn’ . 21 V1 3] Ἔν δὲ τῇ βαφῆ τῶν χρυστάλλων, εὐθέως ἐπιδάλλετα! χρωϊζό- + : x 5 RE ἐς \ ἐλ > x \ 2) Won μενον * ὕστερον γὰρ ἐτήρησε τὸ μέλι χαὶ τὸ ἔλαιον χαὶ τὸ βάλσαμον. « ᾿ Ξ \ , : = \ nr 4] Ἵνα μὴ ἐν τῇ στάχτ Ἢ ὑπὸ τῆς τέφρας ἀναλωθῇ, τινὲς ὄξος ; "» SES ξ τ SAT. UC A ar ER Re ξόαλλον, ἄλλοι χαὶ οὖρον : ἄλλοι ὕδωρ τινὲς ἀποστάξαντες πάντα AIN ES 5 ’ À em \ y r εἶ .
ἰδίως EutËav, χαὶ χάλλιον ἐποίησαν, ἢ οὔρῳ χαὶ ὄξει ποιήσαντες ᾿ χαὶ TRE MES , ΔῊΝ ΒΝ ---Ὁ à Peer LE τὸ ὅλον ἔφησαν στάχτην. Liuwëc τούτῳ τῷ ὕδατι τὰς οἰχείας βοτάνας
βαλόντες χαὶ ζυμῶσαι ME χρόχον χαὶ ἐλύοόριον χαὶ μηλέας
φύλλα χαὶ τὰ ὅμοια λειώσαντες ὄξει νίτρῳ. "AN AO χαὶ στυπτηρίαν χαὶ \ x \ τὰν πὸ ᾿ A v 2 USER RES
uÜoL ὀπτὸν χαὶ χυανὸν. χαὶ ὕδωρ θεῖον ᾿ χαὶ ποιήσαντες μάζαν, χαὶ
τὶ αἷς πὰ ὦ Ξ F \ FAN μετὰ τὸ συνιδοῶσα: χαὶ τὸ ζωμῶσα!ι, ἐχάλασαν εἰς τὸ ξανθὸν ὕδωρ χα'
\ ᾿ , NA ΤῊ A A AIS ΄ 2 ” D 7 -“ x ΄ = x , ’ ῃ x νθεν διδάσχει ὅτι τὰ φεύγοντα τοῖς μιὴ φεύγουσι μιγέντα βάπτει τὴν ï à "
V. x. — ΠΟΣΟΣ O TON BAIITOMENON EPION ZTAOMOË QDETAEN, ΚΑῚ ΠΟΣΟΣ Ὁ ΤῊΣ ΚΟΜΑΡΕΩΣ, ΚΑΙ ΠΟΣΟΣ O TON ΒΕΒΑΜΜΕΝΩΝ YAATON Transcrit sur M, f. 127 v. — Collationné sur B, f. 115 v.; — sur A, f. 109 r.; —
sur K, f. 15 v. — Les variantes de M ont été reportées sur K, de la main déjà signalée (p. 36).
x x ΄ Ν + \ Q,,: 2 e Nr 1 ( L 2 LLEYVTOL διπλάσιον εἰναι TOY GTAUUOY τῶν ὑόατων τοῦ σταῦἴ i
2. τέχλης M. — 18. χρώμυα M. — 19. M mg. : é<oaïo/> ὅλον, sur une ligne verticale.
βαπτόμενον τοῦ βαπτομένου. Mévoy γὰρ τὴν ἑαυτοῦ χρείαν τὸ
V. x. — ΤΙΣ H TOY MEAANOZ ΞΗΡΙΟΥ KATAZKEYH Suite du texte précédent (mêmes manuscrits).
» ΝΟ), » 3 » a LA Ent χρώματος é6evivou τὸ σποδίον οὐ πλύνεις, ἀλλ ᾿ ἑνώσας
FAN τ N ὕδασι τοῖς λευχοῖς, ποιεῖς τὸ διὰ τῶν βολόίτων
4 s s PA IN ” χριστήριον ἐν ébdoudorv ἡμέραις δυσὶν D τρισίν. "ἔνθεν ἔλεγεν “ οἷ δ “" ν᾿ > PA Δώσιμος οὕτως ᾿ μηδὲν χυρχανευθῆῇς, μελαίνειν γὰρ ἀντὶ τοῦ
V. xiv. — ΤΙΣ H ΤῊΣ KOMAPEQZ ΣΥΝΘΗΣΙΣ Suite du texte précédent (mêmes manuscrits).
‘ fn « "+ 0) ΠΗ Ξε = £ CAN ΄- 2 UYpOU τὴ Y τοὺ στέρεέου χομάρεως υοατος μιγνυμεένης.
2. τριαχοστόδιον ΒΑΚ. --- ὅπως] ὥστε le report de la rédaction de M. -- 7. ΒΑΚ. — πλεονάζειν ΒΑΚ. — 3. βαπτο- ἐδαινίνου M; ἐδεννίου BAK. Corr. conj. μένου] βάπτοντος ΒΑΚ, qui ajoutent : χαὶ — 8. χαταλόγον M. --- F. del. ξόδομάσιν. κατὰ πολύ. — Réd. de ΒΑΚ : μόνον γὰρ — 10. F. 1. μελαίνει. — 11. βάπτειν ΒΑΚ. τὸ βαπτόμενον οὐδὲ μετὰ ταῦτα φέρει τὴν Éau- 13. À mg. we (ὡὥραϊον) ὅλον, de 118 main.
τοῦ χροιάν (fin). — 4. ἐπισταθμὴν K, dans — 14. χωμάρεως M.