Ζώσιμος] καὶ πάλιν ὃ αὐτὸς (sc. Ζώσιμος
(RAGE f
13. ἄλην μεσὴν B; ἑτέραν ἥμισυν C; ἑτέραν τ; - ee Re ἥμισυ AK. — ἀπὸ τὸν χασσίτερον τὸν ἐμάζωσε
E. — μέλλω ἕρμ. ἡμῖν AK; βούλομα! δμῖν <
Ἢ μηνεύειν Ε Le. -- ἣ χώμαρις yapE Lc.— ἐπίγε ΑΚ. — ἐπεί γε — ξηρίου om. E Le.
πᾶν δὲ (ms. A, f. 216 1.) πνεῦμα σεύει τῇ δυνάμει τοῦ En
, LAN x Ἧ ἂν δ, js VON UOGIY TASEOWXAY ἀπέ; (εσθαι τὴν θηλὺυχ ν OUVŒULVY προτ 'μοτξρ ἱ d l i A
[} » , δ 5 φῚ του ἑρμιηνείαι σὺν ἡμῖν χαὶ ποῦ μαργάρου τὴν δύναμιν ἐργᾶσιᾶν Ey Et
; à RUE (SR Se αν 10 χαταδαφῶν ᾿ ἣ γὰρ τελείωσις τοῦ ἐλαίου διὰ μαργάρων ἐστίν.
La Ù τῇ μαργάρῳ, ἵνα. ἀποδάλλῃ τὸ ἔλαιον, xal ἔχε εἰς τὰς χρείας τῶν ἢ μαργάρῳ, ! » χαὶ ἔχε εἰς τὰς χρείας
Puis viennent les reproductions d’axiomes déjà imprimées IL, 1 et IX, 1v
VI χυπι. — ΠΕΡῚ TOY AIOOY TON ΦΙΛΟΣΟΦΩ͂Ν
Transcrit sur À, f, 216 τ. — Collationné sur K, f. 104 v.; — sur E, (partie écrite par le copiste de La, Ὁ, c), f. 191r.; — sur Lc (copie de E; mêmes variantes sauf indication contraire), p. 153. — Contenu aussi dans Laur., art. xxin, f. 177 τ.
ρῶν ταὶ PES te ρῶν, χαὶ ἀωσιμος, xai
Ἰωάννης ἀρχιερεὺς, Epuñc ὃ Τρισμέγιστος, χαὶ An ἡμόκριτος, Ν = 4 Ὀλυμπιόδωρος χαὶ Στέφανος ἐν τῇ τῆς χρυσοποιΐας παραινέσει 15 τὸν μολιδὸ ὄχαλχον ἐμυσταγώγησαν χαὶ συυφωνήσαντες χατέστησαν ἀπὸ μολιδδοχάλχου, ἐν οἷς μετὰ πεῖραν χαὶ τριδὴν χαὶ τὴν τῆς ὕλης ; , LA
N en ὑπ τόμνησιν ποιούμενοι παραχελεύουσιν ATEY ET σθαι π πάντων τῶν
1. σευεῖ AK. Cp. III, 11, 2. --- οὖν] δὲ μενον Κ. — 7. μαργαριτάριον K. — Après E Lc. — 2. éxdlu. ταύτην μυστ. E Le. ἐλαίῳ] F. suppl. ἐν ἀγγείῳ. — 10. Les Cp. IL, πι, 1.— τοῖς K. — ἀλλὰ μόνον τοῖς mots ἐλαίου et μαργάρων semblent avoir E Lc. F. 1. ἀλλὰ χαὶ αὖ τοῖς. — 3. νοήμο- été transposés. — 11. Titre dans E : περὶ σιν] νεύμασιν MSS. — προτιμ. αὐτῆς οὖσαν λίθου ἀνωνύμου τινός. — 13. καὶ “Ἑρμῆς E, E Le. -- Ε, 1. προτιμοτάτην. --- 4. ἢ λευ- qui om. χαὶ Δημόχριτος. — 14. χαὶ "OX. E. χότης E Le.— 5. ἑρμηνείαι — fin] om.E — 16. ἐν οἷς κ᾿ τ. À.] Déjà imprimé dans Lc, qui continuent avec la phrase μετὰ VI, χιν {ΞΞ ) 8 2. — ἐν οἷς χαὶ τὴν τῆς ὕλης (γὰρ add. 1.0) --- βεδαία ξάνθωσις (impri- ὑπόμν. π. E.— 17. ποιούμενο: παρακ.] ποιού-
méep.127, 1. 19) εἴ 4]. : τέλος. — Θ. ἑψού. μεθα παραχελευόμενοι"; --- παραχελεύονται E.
en
5 \ ε > tan \ € -
5 “ QE EN 72 x ἀρσενίχων ᾿ ἐπεὶ ἣ ἐπιμιξία χαὶ ἣ σφοὸρότης πᾶσαν βλάῤδην χαὶ
