‹ Collection des anciens alchimistes grecs (volume 2)Chapitre 30 sur 349 · M NA 3 LA ἜΣ ΄ · texte numérisé non relu

M NA 3 LA ἜΣ ΄

Πεοὶ τούτου ἰσγυρῶς διέλαῤεν ἐν τῷ τέλει τῆς λευχώσεως τοῦ μολύδ- Ψ τὸ ͵ 5 N RE Ἃ2 Ur À = 2 2 δου ‘ ἐχεῖ χαὶ πεοὶ τοῦ γρυσοῦ λέγει ᾿ οὕτως πως ὃ ποιῶν TO πᾶν ὶ ST Ἱ >

"» F3 es LA 14 " ἐχεῖ χαὶ περὶ τοῦ ἠθμῆσαι τὸ πᾶν διέλαδεν ὅν τινα ἠθμόν

N , Nes ne λέληθε, χαὶ ταύτην ἄμμου πλύσιν ἔφη χαὶ

Ἀν 9 ἐν να, ε τὴ : 3 . e διὰ ἠθμοῦ ἢ ὑλιστῆρος. Καὶ ὃ . Pre « Hs ὡς Ἷ στάχτη ἀχαχία.» ᾿Βὰν μ 57 \ \ - N ἃ - ἐν οὐσίαι χαὶ τὰ μέταλλα οὐδαυῶς joe

Ç 7 RTE τῇ - τις “ πὸ SN 7 2] Καὶ περὶ τούτων αὐτὸς ὃ Eouñc ἐν τοῖς χοσχίνοις ἰσχυρῶς ὁιέ-

CA

N ΓΞ λέ » NET A > 4 ἘΣ À NES 2 UN EAN XOEY, ἐγὼν ἄνω XAL XATUW « AV HATAON TA UOUTH, AUTO TO χοσ-

1. τοῦτο M; καὶ τοῦτο Lb.— ἐπιδαλεῖς Lb. λέληθεν, οὔτε τοὺς ἄλλους * ταύτην γὰρ ἐργα- — ἄργυρον] en signe M ; ἀργύριον B εἴς. --- σίαν πλύνσιν ἄμμου χαὶ χάθαρσιν ὠνόμασαν. 6. χρυσὸς] signe de l’or ou du soleil — 12. ἔφη.] ὀνόμασαν Α. — 13. τὸ πᾶν] ΜΒΑΚΕ; ἥλιος en toutes lettres Lb. — τὸ πνεῦμα À (en sigle) K. — 15. ἀχαχία] καὶ Lu χρυσὸς (M. B.).— Ε.1. πυρρὸς ὃ yp. — ἢ ἀχαχία B; χαὶ ἣ ἀχαγία Α (2° z corrigé χρᾶσθαι M.— 8. ἀλλαξίλμων AKELb.—9, en y par le copiste); καὶ ἣ ἀχαγία Καὶ (zsur τῆς λειώσεως (λευχώσεως ΕἸ χαὶ τῆς σχευάσεως 7, d'une autre main); καὶ ἣ ἀχαγία E, et τοῦ μολ. Lb. — 12. ᾿Αγαθοδαίμων M. — en mg. : ἀχαΐα;: καὶ n ἀχαΐα Lb. — ὗποσ-

Réd. de Lb. : ὅστις ἠθμὸς “οὔτε τὸν ’Ay. ταθμὴ ñ Lb, f.mel.— 19. κατάδῃ Π155. —

Page 1