O- ΓΕ [QE Ὁ

TA εζιοῦν

ΡΟ ΨΥ RIOGAE Λοῖπον χαι ZAOU.UL DLXOOV, AIN ταν σωμα JATTTEL

᾿- y 2 2 + ΄ EAN 17 τοῦτο αἴτιον χαύσεως, λευχώσεως, ξανθώσεως, ὑδραργύρου πήξ τ ων Ἐ γ - - » Ν τε ἰώσεως ᾿ τοίνυν ὅταν λέγη « ἀρρήχτους τὰς οὐσίας », περὶ τοί Η ΄ \ CN 1 EAN x x ΄ Τὰ nul x ἀπορρηγνύναι τὰς οὐσίας, τὰ εἴδη τὰ φευχτὰ λέγει. Τοῦτο δὲ τὸ N

x ἘΣ 5 «, : . x ΄ ΄ , = λευχὸν θεῖον ἀναχεφαλαιοῦται ἐν τοῖς ὀυσὶ συνθέμασι. Λέγει γάρ ἜΣ 1 ὮΝ κῶν - λὰ - » " ᾿ NÉE -ε πεῖ σαν TU « ἂν εἰς σιοηρον, προμαλᾶσσει > χαὶ τὰ εζῆς, TOUTEOTLVY πᾶαντὰα \ 5 NYAN À “Ρ ἡ x 1 \ προλεύχαναι, χαθὼς ἀποδέδειχται ὅταν ἐξιώσης χαὶ μαλάξης χαὶ 4 4 ἀτριστώσης χαὶ ἀρρευστώσης, τουτέστιν λευχάνης τὸ πᾶν, τὰ τεσ- ‘ ΄ - ΄ # Ê 5 \ ee σαρα σώματα ὑπόστατα * αὕτη γὰρ ἣ ἀρχὴ χατὰ μίαν τάξιν τὸ , ε a ΄ . 2 ε N - λευχάναι. Ἢ δὲ λεύχωσις ἐχ θείου λευχοῦ “ὃ δὲ τῶν λευχῶν θείων = ἔ Ὕ \ Pr - me AU ἐξ T7 σταθμὸς ἐν (f. 148 τ.) τῇ ὑστέρα ζτάξει» τῶν λευχῶν ζωμῶν χεῖται,

ἔχων τὸ ἀρσενίχου χρυσίζοντος Ya, χαὶ νίτρου χαὶ τῶν ὁμοίων,

1.F. 1. τὰς δαφὰς ἀφεύχτους. — ἀρρήχτους ἄθιχτον M (χαὶ et %: d’une écriture plus διατηρῶν om. B etc. — 2. ἐλεούμενα: M.— récente; βαπτόμενα ὕδωρ θεῖόν ἐστι 1.0. Ε΄.

5. À mg. : 67°". — ἐπίδαλε οὖν σιδήρῳ 1. ὕδωρ θείου. ---- 13. χαὶ πᾶν] χαὶ om. M. - - - ] es Fr etc. (datif partout) Lb; sinple signe | — 14. Ε. 1. Rae — 16. M dans les autres mss. — 7. M mg. : = mg. : ἀπορρηγνύντας. — τὰς Om. M. 5 5 een»:

ὅλον τῶν ἀληθῶν (?) avec renvoi à δάπτουσιν, au moyen du signe zodiacal de τουτέστι E; om. Lb.— Ε΄. ]. τὸ πᾶν, τουla Vierge πῇ (main du xv® siècle). — 8. — 21. τὸ] τοῦ Lb, f. mel. —

βαπτόμενα χαὶ τῆι vô puis le signe du θεῖον F. LE τοῦ λευχοῦ θεΐου. — 24. τὸ] F. 1. τοῦ.