LA - LA
Ednois ἐστι σχόπησις χαὶ λείωσις χα
ἪΝ ᾿ ᾿ - ’ LA TibAnsis ἐστι συλλείωσις χατασπωμένη.
LA “ ἔχστρεψις μετὰ
RL Σ "0 Hyouvuéviév ἐστι χνήχου ἄνθος.
Es ι TT 7 , EN S Sn ES Ἡλίου χαίται εἰσὶν θεῖον ἀπὸ ἡλίου.
ε ᾿ NE - A e À , 5 \ - Ἡλίου δίσκος ἐστὶν ὑδράργυρος ἀπὸ χρυσοῦ.
Θ Ἢ ΄ . 50 = eN ΄ ἊΣ 4 = ne Θεῖον λευκόν ἐστιν αἰθάλη ὑδραργύρου παγεῖσα μετὰ τοῦ λευχοῦ
2. ἀναχαυφθείς BA ; ἀναχαμφθείς L. — 3. τῶν ©. τ. ὠῶν AL, f. mel. Cp. ci-dessus l’art. ᾿Αλαύαστρος. — 4. σχόρπισις BAL, f. mel. — 6. sisi] ἐστιν (placé après 21.) AL. — 7. Après ÿèp.] τῶν εἰδῶν add. BAL. — 8. Art. ajouté dans AL. — 9. Art. ajouté dans BAL. — Après ἐτ.] λίθος add. A supra lineam; λίθος ἐστίν add. L.—11. Après cet article, on lit dans L : Ζύμη ἐστὶ σύνθημα σωμάτων
Un ! ! »
Après οἴχονομ.) χατὰ τὴν τέχνην add. AL. ᾿ς —15. χνίχου mss, partout.— 17.470 ἡλίου] | ἀπὸ suivi dans M du signe du soleil ou | de l'or, avec esprit rude. F. 1. χρυσοῦ.
| —18. χρυσοῦ] 515.:Π6 58Π5 esprit dans M.— | 20. 2e art. de L dans la lettre Θ. — | 21. συνθήματος BAEL, ici et presque dans
| 12. χαλαχάνθη ἤγουν γάλχανθος A. Réd. de ] Re
tout le contenu de cette famille de manuscrits.
Θεῖον ἄθιχτόν ἐστιν ἐν τοῖς ζωμοῖς ὃ χρόχος, χαὶ θεῖον ὕδωρ ἐστὶ τὸ ἀπολελυμένον τὸ À ᾿ ἀσδέστου xal ἀλαδάστρου.
Onéaixdv μάρμαρόν ἐστιν ἀσόεστος τῶν ὠῶν χαὶ τί- [[. 133 r.\
Tavos, χαὶ σχιστὴ στυπτηρία, χαὶ n ἀπὸ Μήλου ὅ ἐστι θεῖον
1. 39 γί, de L, ajouté dans AL. — νέος BA. Dans un fragmentépigraphique 2. 4 art. de L.— ὃ A9. L.— 3. τοῦ αγῖ, de l’édit de Dioclétien de pretiis rerum de L. — 4. 5e art. de L. — ἀσπρὰ] λευχὰ récemment découvert par M. Paul BAL. — 6. θαλλοὶ] θάλη Α. — Après | Monceaux (Alger 1886), fragment dont λευχὸν] ὃ χαὶ puis l’art. suivant BAL. — le texte est généralement correct, on lit 7. Après 0. ἄχ.) ἤγουν add. BA. — 9. οινος apuvveos et 0. ἀμίννιος. On rencontre Ge art. de L, qui continue comme MBA dans nos mss. alchimiques : ἀμηναῖος, jusqu’à l’article θεῖον ὕδωρ ἐστὶ inclus. — ἀμηνέος, ἀμινέος, ἀμυναῖος, ἀμοίνεος ; f. 1. ὁ ἐν τ. ζ. χρ. L. — 10. καὶ om. BAL; ἀμίννιος. — 16. ὅτι] ἀλλ᾽ ὅτι BA. — 18. ἴ: 861: -ϑ 11: θεῖον Ἐξ: xp UT NA 12° art. de L. --- τῶν ὠῶν gratté M. -après ξανθ.] ὃ τῆς ἀρσενίχου add. BA.— ἀμη- 1. τῦθ ατῖ: (6
χαὶ βατράχιον, ai χρυσόπρασον, χαὶ χρυσό-
Καυστὴ χοπτιχή ἐστι φέχλη χαὶ ἀφρὸς so
7 le ΄ Η CAN 5 LA Καλάϊνόν ἐστιν ὕδωρ ἀσέδέστου.
, : € 3 f a Kivvabaots ἐστιν ἡ ἐν λέδησιν ἑψουμένη αἰθάλη.
K ΄ 4 - " re NYyoUGLOY ἐστιν AUTUS.
ni - 5 -- >» — " , Κλαυδιανός ἐστιν ἀσόεστος τῶν ὠῶν, χαὶ αἴγειρος χαὶ χασσία.
2. après ἰὸς] χρυσοῦ add. L.— ἢ αἰθ. M ; — Κόπρος ἐστὶ χρυσὸς (signe de l’or): χαὶ ἢ χρυσόχ. L. — 3. après ξάνθωσις] χαὶ ἄμ..ἐ. χρυσόλ. BA; Κόπρος ἐ. χρυσὸς (en χαὶ χρυσόχολλα add. AL. --- χόμαρις M; toutes lettres), χαὶ ἄμ. χαὶ χρυσόλ. L. --χωμ. σχ. souligné dans L (p. 263) et en 11. χασσίτηρος M presque partout. — 14. mg., note d’une main du XVIIe siècle : xyovotv (sans accent) M. — ἄμπυξ] f. 1. infra 265, 267; Cp. ci-dessous p. 10, au6iE. — 15. Après αἰθάλη] ἀρσενιχοῦ add. 1. 6, note.—7. Article ajouté dans AE. BAL. — 16. Après ἀττ.] ἐστὶν add. L. —
9. ἄφρο, puis le signe de la lune MB: 17. λέχηθος M ; λέχινθος Α ; λέχυνθος B et ἀφροσέλινον À. — 10. Küxpos, le signe de du Cange. — 18. τῶν ὠῶν gratté M. — l'or, puis «uuos sans esprit ni accent χασίν MBA. — 19. αὐτῆς] αὐτοῦ L, f. mel.
(= χρύσαμμοός) ἐστιν χρυσόλιθος (en signe)
ES
Kixivov ἔλαιόν ἐστι τὸ ἀπὸ τῶν ἀγρίων σύκων * πολλοὶ γὰρ
K , + FAN 5 ἊΝ " 1 4“ γίπειον αἱμαὰ ἐστιν "οὼρ ἀλαδάστρου οἰχονοικηθέν.
LA LA πὴ LA Λιθοφρ υγιον ἐστι στυπτηριᾶ.
2 , \ N DJ 15 Δέπυρα τῶν χωδαθίων εἰσὶ τὰ θειώδη, πλέον δὲ τὸ ἀρσένιχον.
, 4 “- FAN / 5 , Λευχογάλχιόν ἐστιν ὕδωρ θείου ἀπύρου.
,ὔ LA # “- LA “ 20 Λίθος φρύγιός ἐστι στυπτηρία, ἤγουν θεῖον.
1. Après ἔλ.] ἐστὶ add. L. — 2. τοῦro L,f. mel. — 3. Réd. de L : Knptov ἢ χυρίον ἐστὶ τὸ στερεὸν ἢ τὰ στ. σώματα ; χυρίον À; στερείον Βη. — 6. L mg. (p.
267) : Supra 265, 263. — 9. ὁ ὄξος Bn. — 12. Réd. de L: Aïlos 6 où λίθος ἐστὶν ἄσθεστος, καὶ αἰθάλη λειουμένη μετ᾽ ὄξους.
—- 16. Art. ajouté dans AL. — λαχὰς χίας A. — 17. ψιμύθιον M partout; ψιμμιθίην AB partout; ψιμμύθιον L partout. — 18. Après ὕδωρ, le signe de θεῖον ἄπυρον dans M.— 19. Λευχόπινος BAL, f. mel.
— 20. L place cetarticle avant le précédent.—21. δύνων] δυομένον L.—23.rapeue.] ὅμοιος L. — φιμυθίῳ L; ψιμμιθ B.
LEXIQUE II , “- = ZA) x ᾽ Mayvnoia ἐστὶ μόλυξδος λευχὸς χαὶ πυοίτης.
. , 04 are her Mayvnoix ἐστὶν ἀπαλάχιστον ὄξος, χαὶ Ai ινάσπασις.
LA \ πάντα τὰ ξανθὰ χαὶ τελειο: μενα.
, , ὭΣ ον PIN N Ν τα 2! σις ἐστι θε τον χαὶ ὑδράργυρος οιας
"» LA όρως οἰχονομνηθένται.
Νίλτο ) Νέλι ἀττιχὸν, na PE ὕδωρ θεῖόν (f.134 à M Μολυόδόχαλκός ἐστιν os
ir
παντ Μεγάλη 6oTavn ἐστὶ ne
“Μέλαινα νεφέλη ἐστὶν αἰθάλη xai
T + or, ΓΞ , 3
, τιν YA:
3. χαλχηδ.] μαχεδονιχὸν BAL. — 4. Réd. | suppose : énrivn; (d pour ἢ: ὕπαρ pour |
ἐστι ELOV.—
de L :
6. ἰσάτιδος BA, — χρυσολθ M ; χρυσόλιθος Bn. — 7. ἵτου M ; αὐτορύτου BA. — 9.
- 13. Art. ajouté dans BAL. — 16.
ΒΑ. — 18. διτίνη M; ῥυτίνη BAL. « On
ἢ “ANT μάλαγμά ἐστι πᾶν σύνθημα τ'
Arap se lit dans la liste des signes de A). » (M. B). — 19. Art. ajouté dans AL. — 20. Après συμπλεχομένη.] θολὴ add. L.
« pour θολύς. » (M. B.).— 22. κινναδάρεως L; signe de χιννάδαρις dans M.— 23. Lire comme Bn qui propose à: ᾿οὔρου χαὶ θείου.
— Après ozovou. ] χαὶ ἢ χαδμεία add. BAL.
᾿ ; Ven Hz Re στρεον χαὶ σηπέας Ὀστραχόν ἐστιν ἀσύόεστος ὠῶν.
5 Ὅξος χοινόν ἐστι τὸ διὰ λιθαργύρου χαὶ φέχλης. Οπὸς πάντων δένδρων χαὶ me ἐστιν ὕδωρ θεῖον χαὶ ὑδράργυρ Ὃ οἷδάς ἐστι στυπτηρία.
» 4 = ZA] 4 Οσιρίς ἐστι μόλυδδος χαὶ θεῖον.
Ν owo θείου.
, “- C7 «- 5 ἊΝ δ, 20 ΠΠορφυρίτης ἐστὶ λίθος ἐτήσιος, xai ἀνὸδροόᾶμας.
Πέ ἊΣ ΄ TAN , A / ἐταλα τῶν στεφανοπλόχων εἰσὶ πυρίτης χαὶ μαγνησία.
ἸΠοοοξύ" Ξ 2) ἐν ee ἢ φουζηναᾶς εστῖν EV οζει
2. 6e art. de L dans la πες 9: — | ἕψησις χαὶ ξάνθωσις ξηρίς (Ε :
ὄσιρις) nai
lé ὕστρυον M ; ὄφιον BAL. ε.
L.— après ἐστι χαλπάσου] ἀν σου A — 4. ὀξύγγιν M. — 5. νεφέχλης A; L.—11. ἴγδη L. — Après ἰγδίον] θυΐα add. L (lire θυεία). — 13. Après cet article, on lit dans A : πίδας (E : ὃ οἷδας) ἐστὶν στυπτηρία. Πτήσις (pour ὄπτησ:-" "ἐστὶν
θεῖον " πῆξον 2. τ. À. — 14. Art. ajouté dans A. — 16. Après μαγν.} ὃ λευχόλιθος add. A. — 19. πηξίδες AL, f. mel. — Après οἶχ.) εἰσὶν add. L. — 20. Réd. de LE: πολύχρ. χαὶ πορφυρ. καὶ πορφυρίτης 4.
τι Δ. 24. Pl προξίσας mss. Corr.
con}.
RE τὰ
DS
͵ à AU . \ τ ὑφ ΣΟῚ DPUYMEVNS ἐν ἡλίῳ ἐστὶν ἐν ἕξ ἡμέραις.
La LA = A + LA ἱπεῶς EOTL VITROV TUP20OV αφρονιτρον
ONE ον -G ον- Ν RS > n ὃ ΓΟ a
Σοέχλη ἐστὶν ἀφροσέληνον χαί σγιστὴ στυπτηρία DE ] τὶ (φρΟσε AN ΝΟ γχιστη τ πτὴρ 5
Sn = N AIN DZ PE χαλχὸς, μόλυόδος, χασσίτερος, σίδηρος ᾿ ἐξ αὐτῶν στίμμι χόχλος.
URSS PEN ἀτελῆ. μέταλλα.
Ἄ , - “ Driuur ἐστὶ χόχλος, À χογχύλιον.
Στροφὴ χαὶ ἐχστροφή ἐστι χκαῦσις καὶ λεύχωσις. [= 9 N ῃ 7 (£. 135 τ.) Σπόγγος θαλάσσιός ἐστι χαὸδμεία χαὶ χρυσόλιθος , À ᾿ \ 5 ΄ / \ 3 \ NI χαὶ ἱερὸς λίθος, τὸ dnéxpuooy μυστήριον τὸ αὐτὸ χαὶ σποδὸς , ’ ἈΝ ἀχύρου χαὶ σμάραγδος χαὶ σμιρίτης.
ἌΧ ΄ » 5 ΤᾺ ἐς are Σιίδηρός ἔστιν ὃ χέλυφος τοῦ ob.
σύνθεσις, ἃ χαλ. — ἤγουν τ. τ. ἀ. 1. OM À.
