LA “ LA LA LA

ν φυσιν χρατεῖ χαὶ ἣ φύσις πὴν φύσιν νιχᾶ, Ἢ TK T Î 3 it 1 T 1 ne

UN " \ ἣν σωματωθῶσῃῳ οὐδὲν εσται TO προσοοχωμενον.

ν, 19! / NY Η͂ , ἂν , = τ \ IN 13] Δύο δέ εἰσι συνθέματα διὰ σωμάτων μεταλλικῶν, χαὶ ou

δι ñ nr \ ὭΣ. 2Σ = a BASS ἧς A “Ἃ- A σῶν θείων ὑδάτων, χαὶ βοτανῶν, ἃ μεταλλοιοῦσι τὴν ὕλην, Ὧν

3. “\ à = À FE ΦΕΡΕ Ἔ x δι Εν ! "πὸ x δ, ΠῚ £UZOLS ἂν χατὰ τὸ CN τουμιένον. "αν O€ μὴ γε EVOVTAL τὰ οὐο εν; \ 4 2 CA < \ 5) \ A € = a 5» δι Ἵ ΕΣ \ N HAL τὰ τριὰ ἕν χαὶι OAOV TO guvbeux εν, OUÙUOEV εσταᾶι TO T 20700

, χωμένον. — Τέλος ποῦ «ob.

I. x. — ONOMATOIIOIA TOY QOY : AYTO T'AP EXTIN TO ΜΥΣΤΉΡΙΟΝ ΤῊΣ ΤΈΧΝΗΣ.

Transcrit sur À, ἔ.. 3320 r.

A \ " ii » A LA 1] To ὠὸν ἐχάλεσαν τετράστοιχον ὁιὰ τὸ € αὐτὸ χόσμου

1. ὕδωρ θεῖον ἄθιχτον A, qui met tous indique toujours une citation. — 11. ces mots au nominatif. — 2. ἰσογάλ- $ 13] Les mss. AE donnent, pour ce ὃ, mov] F. 1. ἰοχάλχιον. — 4. αἰθάλης] καὶ la rédaction qui suit, où l’on corrige les ταῖς αἰθάλαις A; ἐν ταῖς αἰθάλα:ς E. — 6. plus grosses fautes : Ταῦτά ἐστι τὰ θεῖα

ἘΠ ΣΟ AN αι : ΤΣ περ en ΠΟΛΟΣΧΟΝΕΣ De ἢ ἡ ν!χᾷ] πρὸς ἢ χόντο À; een ses Eetumee ὕδατα, ὥσπερ τῶν μαλαχῶν ἣ διὰ φημὶ (Ὁ) ὁ

ete, vel corr. νιχᾷ. — 7. λόγος, οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν μετάλλων. ᾿Εἰὰν ἧς

forte ποοσέργ.

ἐξ αἰῶνος. Cp. III. στ: γοήμων, δύο εἰσὶ συνθήματα --- χαὶ βοτανῶν, ar” αἰῶνος. --- À partir de ἀποτελεῖ, ligne τὰ πρὸς παντὶ μετὰ τῶν βοτανῶν, μεταλλοιοῦσι, verticale) en marge de Le, jusqu’à la 2. τ. À. — 14. ἔσται] ἐστ! A.

fin du morceau, ce qui dans ce ms.

οι >= δὲ a a a eo

(= La