À FU

Eou: é; Ἰωάννης

- ΄ 0 AN O μέγας λυμπιοῦωρος,

ι " γέσφοος Sono D ἐλ ΠΠεοσίδ ΝΈΕΣ ως Διέσχοοος Ζ Ξεεὴς ni 2! 2702, 929.2 O εν £2GI0L, AUVETUS, 1932020 Ό LEZEUS το , Lo , Ν NE ; \) - Ὁ , Ἔ » , ᾿ » AA 10 με (λου ZASITIOOS τοῦ ἐν ὁ Λεζανόρεια, 9) Οστάνης AT ALYU-

1. — Réd. de EL : Τῷ δὲ “Ἑρμῇ, ταῦ- ρος 2. τ. À. — στίμη A. Corrigé d’après <a * σμάραγδος,χ. τ. À. — ἢ : σμάραγδον - EL. — ζηνίχια EL. — 5. Titre ajouté

ἴασπις, en caractères hébraïques, χρυσό- dans L : Ile λιθος, en caractères hébraïques, ἤλεχτρον, λίθανον, καὶ μαστίχη, ces deux mots très abrégés, le second se réduisant à un μ, uns et un y superposés. (M. 8.) — 2. R: χαὶ ὑδράργυρος - οἱ δὲ χασίτηρον. On remarquera que l’ambre est masculin dans certains mss. etneutre dans d’autres. (M. B.) ἤλεχτρον L. — Après μαστύχη (sic) : χαὶ τὰ τοιαῦτα add.

E.— 3. Dans R, le signe de la Lune manque, ainsi que ses dérivés (M. B.) Réd. de EL : τῇ δὲ σελήνη ταῦτα :

Iéooa:

αογυ- Fi

Ms]

τέχνης. — 6. γίνωσχε] μάθε A?. — Après τῶν ποιητῶν] τῆς αὐὰ. Ε΄. --- 7.

Après Ἑρμῆς] ὃ τρισμέγιστος add. E. --

ἀρχιερεὺς τῆς ἐν Εἰὐαγίᾳ τ. 0. EL, f. mel. -

τῆς ἐνευασία τ. θ. Al; τῆς ἐνεθαγία τ. θ. A? — 8. Ζώσιμος ὃ μέγας (ὃ μ.. souligné), ὁ μέγας OX. E. — 10. ᾿Αλεξανδρείαι Α΄. L'iota adscritsembleindiquerquele ms. originalde At était un « codex vetustissimus».

— ὁ ᾿Οστάνης] “Οστάνηςὁ EL.— 2 Αἰγύπτου Αὖ. — 11. ΚΚωμάριος EL. — 12. Πηθίγιος M;

2169105 (pour ’Eréry10:) A?.

26 INDICATIONS GÉNÉRALES ; N : , À - À χέλαος, ΠΠετάσιος, Κλαυδιανὸς, ἀνεπίγραφος ὃ φιλόσοφος, Νένος ὃ

- , ΤΠ φιλόσοφος, Iévoners, Σέργιος

9 Où , 3 ΄ = = = Η \ 5} A Qi Or 2 = \ 2] Οὗτοί εἰσιν οἱ πανεύφημοι χαὶ οἰχουμενικοὶ διδάσχοαλοι nai νέοι SEE ποῦ ἰ[λάτωνος χαὶ “Hu 20e

3] Ai δὲ χῶραι ἐν αἷς τελεῖται τὸ θεῖον ἔργον τοῦτο : Αἴγυπτος,

I. x. — IIEPI TOY METAAAIKOY AIOOY EN OI TOI ΤΌΠΟΙΣ EKEINOIZ KATAZKEYAZETAT.

Transcrit sur À,f.249 τ.

De A x ETS. €” 3 FT Θ᾽ (2 TAN Bi Ve Fr / 4.5}

: \ 4 ς - = > ᾽ NN

2] Ἔστι δὲ ὃ μεταλλιχὸς λίθος μαρμαροειδὴς, σχληρὸς, χαὶ οἱ PIE ἐχεῖσε μεγάλῳ μόχθῳ ὀρύσσαντες σχευάζουσιν ἔνδον ἐσμιχθοὺς λύχνους χατέχοντες, τὴν φλέύόα χατέχουσιν εὑρισχόμενοι. αἱ δὲ γυναῖχες αὐτῶν Toléouotv, χαὶ ἀληθουσι. 3] Ὅταν δὲ σποδὸν ποιήσαντες τὸ ὕδωρ χυμαῖον ἐμόάλλουσιν

ἀχυρῶδες χαὶ χοῦφον χαὶ ἄχρηστον περὶ τοῦ ὕδατος ἕψεται “ τὸ δὲ χρήσιμον εἰς τόπους τῶν σανίδων διὰ τὸ ὄάρος ὑπολέληπται. (ρησιι Ξ 3 “5 ἡπτ Καὶ τότε τῇ ἑψήσει περιδῶσι τὸ συναχθὲν εἰς ἄγγος χεράμου Après Ἱ]ετάσιος] βασιλεὺς ᾿Αρμενίας ᾧ] ἐν ἢ Δ. Corr. conj. — 10. ἐν ᾧ τὸ d.] E.— Réd. de EL: ἸΚλαυδιανὸς, Ilavo., ἐνὴ τὸ ψ. A. Corr. con). — Ἐλειόπ Fa Dépy., ΔΙέμνων ὁ φιλόσοφος, χαὶ ἄλλοι πολ- F. 1. Ἡραχλειόπολις. — 12. $ 2] Cp. 1 λοὶ ἀνεπίγραφοι (E add. : χαὶ ἄπυστοι). --- fragment d'Agatharchide (Photius, Bi. 2, Παύσηρις M. — 5. Après τοῦτο] εἰσὶν bliothèque, cod. 250), reproduit dans αὗται add. E. — 6. Θράχις A?.— Après les Geographi minores de Didot, τ. I, Μέμφεως] TéXociadd ἘΠ ἢ ἘΠ 1 ἐν Ρ- 126. --- 13. ἐσμιχθοὺ:] F. 1. ἀμυδροὺς οἷς τισι τόποις. --- 8. Ml ἐχεῖνος, — 9. (lanternes sourdes?). — 15. of δὲ γυναῖχες

(néxidt] θήδα ἴδα A. Corr. conj. — ἰν A.— ἀλήθοντες A. Corr. con].