Obertus Gifanius ' à Tlantin
(Il envoie à Plantin un ouvrage de Duarenus en le priant de chercher un personnage généreux auquel il puisse le dédier. Il ne mentionnera plus Poelman et Giselinus, parce que ceux-ci n'aiment point à être cités par lui. Il se défend de certaines accusations. Il envoie le manuscrit des psaumes de Buchanan et demandera à cet auteur d'envoyer son de Sphcra à Plantin.)
Binas jam brevi accepi a te litteras amicitic-e et humanitatis plenissimas, mi Plantine, de quibus magnam tibi gratiam habeo, maxime quod tam egregie causam meam egeris apud heram illam Halleram. Velim ut posthac agas, si forte ob ratioiies aut stipendium tempestates concitet.
Domino Vanderano nunc scribo.Mitto Duarenum- cum quo quid agendum tibi sit, breviter descripsi. Prœfationem conlîciam Venetiis, Deo volente, ad virum aliquem honestum ; tu, qu^eso, aliquem mihi deligas, qui munusculo aliquo nos remunerare possit et velit. Opus erit proiclarum. Tu fac ut hic Lugdunenses et clegantia typorum et charte superes : nam diligentia et voluntate longe vinces. Ego, cum Lucretium ederem, Pulmani et Giselini ' mentionem honorificam feceram,
1. Obertus Gifanius ou Giphanius (van Giffen) jurisconsulte, philosophe et philologue, né à Buren en Gueldre en 1534. Il étudia à Louvain, à Paris et à Orléans, devint professeur de droi't en Allemagne et mourut à Prague, le 26 juillet 1604. En 1565, Plantin publia un Lucrèce annoté par lui. Une partie des exemplaires de cette édition porte la date de 1566. En 1567, Gifanius fît un voya'ge en Italie avec l'ambassadeur de France à Venise.
2. François Duaren, né en 1509 à S* Brieux en Bretagne, professeur de droit à Paris et à Bourges, mort dans cette dernière ville en 1559. I^ collabora à l'édition du Jus civile réimprimé par Plantin en 1366-1567.
3. Victor Giselinus naquit en 1343 à Zantvoorde près d'Oslende.
bis terve etiam in pnrfatione ex tuo consilio. Sed postquam intellexi eos non cupere ut noxnen suum referretur cum meis libris verso stilo induxi. An hic peccavi?
Quod reprehendant Langius ' et alii, quia tam multa nihil ad rem facientia studio congesseram, faciunt id quod Moncus olim. Sed eorum inepta accusatione non dimovebor ab hoc meo instituto, quo quam plurimis prodesse constitui, duni et aHos auctorum locos emendo.
Et quid facit Turnebus ' ? Sed de hoc aHas. Ca:sarcm statim expoliam Venetiis, semel liberatus pœdagogicis molestiis, et aHa quidam.
Spero cistam meam jam Gorichemium missam ad sororem ; de libris ahis fac qu^eso quod potes.
Vale, amicissime Plantine, raptissime, Parisiis 1567, 25 junii.
Hodic celeribus equis cum Dn. Legato proficiscimur Lugdunum versus.
Salutant te Dn. Canterus ' et Dn. Daniel. Tuus ex animo Obertus Giphanius.
Pêne omiseram quod maxime tamen scriptum cu-
II fit ses études de médecine et s'établit à Bergues-St.-Winoc où il mourut en 1591. En décembre 1564, il entra comme correcteur au service de Plantin et remplit ces fonctions jusqu'en septembre 1566. Il publia chez le grand imprimeur anversois : Trudcntins (1564), le second volume àtV Epiionie Aâagionnn omnium (1566), Ot'idnis{i'^66), Senienliae vetenim poetarum (is66), Sulpicius Severus (i^'j4) etjoannis Fertielii T)e luis venerea airattone (1579).
1. Carolus Langius (Lange) chanoine de St-Lambert à Liège, philologue, jurisconsulte et botaniste très savant, mourut le 29 juillet
2. Adrien Turnèbe, célèbre philologue français, né en 15 12, à
Andely en Normandie. Il mourut à Paris le 12 juin 1565.
3. Guillaume Canterus (Ganter), savant critique, né à Utrecht le 24 juillet 1542. Il fit des voyages littéraires en France, en Allemagne
piebam. Accepi hodie duas litteras a Dn. Buchanano ' et Raverdo duobus prasstantissimis Scottiae viris. Miserunt una qu^ petieram epigrammata. Ea omnia una cum epistola nunc ad te mitto, videbis ipse quod scribunt. Rescripsi illis nudiustertius, petiique ut psalmos suos mittat, te paratum esse illos jam statim excadere. Misi quoque ad eum psalmomm ejus tuam editionem secundam, ut laudent tuam diligentiam.
Epigrammata de Grasco versa malim nunc mitcas ad Metkerchium Brugas % qui dicitur omnia brevi editurus. Scripsissem ad ipsum, sed non vacat. Scribam Venetiis ut tibi illa excudenda tradat, quod eum facturum confido, et sic eodem res recidet. Ego sane huic rei vacarc nunc
et ea Italie. Il se fixa à Louvain où il mourut le i8 mai 1575, épuisé par un travail trop assidu . Plantin publia quelques-uns de ses nombreux ouvrages de philologie : Deoritm et honiiimm iJlustrium prcgenies (1571, 80), Isiovarum lectionum lihri octo et De ratione emendandi gru'cos auctores syntagma (1571, 8°), Euripides (1571, 16°), Aristotelis Pepli fragmentum (1571, 8°), Stohcus et Tletho (1575, in-fo), Sophocles (1579, ^^°)' ^>^schyhis (1580, 16°) et Varùc lectioncs ad 'Biblia graca dans le 6« volume de la Bible polyglotte.
1. Georges Buchanan, historien et poète, né le 12 février 1506 à Kilkerne en Ecosse, mourut à Edimbourg le 28 septembre 1582. En 1560. il embrassa la réforme. Plantin publia de lui Paraphrasis psahnorurii. La première édition de ce volume parut en 1566, la seconde fut imprimée au mois de mars 1567, par conséquent avant la réception de la présente lettre. Une troisième édition plantinienne parut en 1588. Parmi ses autres ouvrages, on compte : \ts Epigrammata et le traité de Sphara dont parle Gifanius.
2. Metkerchius (Adolphe van Meetkerke), jurisconsulte, historien et philologue, naquit à Bruges vers 1527. Il fut pensionnaire du Franc de Bruges et président du conseil de Flandre ; il se convertit en 1580 au protestantisme et mourut en 1391 à Londres, où il s'était retiré en 1586. Plantin publia de lui : De vcieri et recta pronnntialione Un- ^ua grccces commentarius (1576).
non possum, pnissertim quia hinc discedo ubi plurima potuissem colligere.
(Au dos) Oravi quoque summopere Buchananum ut opus de Sphaera tibi quoque tradat.
A Sire Christoffle Plantin,
mon bon seigneur et ami,
en Anvers.