Thomas Corraa ' à Tlantin
(Il propose à Plantin d'imprimer son livre de Epigratninate, cinq livres de Ehquentia et des commentaires sur le quatrième et le sixième livre de l'Enéide.)
Thomas Corraea Christophoro Plantino S. P. D.
Virtus plerumque amorem conciliât majorem, quam consuetudo et congressus voluntatumque consensio ; promerita etiam cujusque animos ssepe nostros ad benevolentiam invitant. Virtus actione cernitur ex qua prœ-
I . Thomas Correa né à Coïrabre en Portugal. Il entra dans la Société de Jésus, mais quitta l'ordre et fut successivement professeur à Palerme, à Rome et à Bologne. Il écrivit de Epi^ratnmate, de Elegia, Explanatio in Horatium dt. A) te poetica, Oratio de Anliqtiitate dignitatcqiie poeseos. Plantin n'imprima rien de lui. Il mourut à Bologne, le 24 février 1595, à l'âge de 59 ans.
clari effcctus emcrgunt ; sed illi omnium praestantissimi, qui aut multis utilitatem afferunt, aut toti reipublics sunt ornamento. Praeclara tua virtus, mi Plantine, te mihi carissimum reddidit ; cum vero de omni re litteraria sis optime meritus, eodem ego nomine tibi plurimum debeo. Sed li^ec alias, scribendi rationem tibi exponam. Adii visendi gratia, ut soleo, communem litterarum Ma^cenatem amplissimum Cardinaiem Granvellanum : is mihi amici raei Joannis Antonii Viperani de Scribenda historia dédit libellum a te excusum. Cœpi mecum cogitare, non esse ab re, si ad te libellum meum de Epigrammate mitterem, ut si tibi esset commodum, typis tuis velles imprimi, quoniam hic perpauca reperiuntur exempla, et si rationem hanc inire non displicet, raittam statim ad te quinquc libros de Eloquentia, quos spero nec ingratos ncc inutiles litterariœ reipublic^e fore ; meditor praîterea in duos Virgihi libros, quartum et sextum, commentarios ; eos etiam ubi elimaro, ad te transmitti curabo ; si suscipis negotium, poteris me litteris docere. Poteram hanc provinciam amplissimo Cardinali Granvellano imponere, sed hac ratione malui rem transigi.
Siquid est in Urbe, in quo ego operam studiumque meum tibi rebusque tuis possim pr^estare, polliceor me non defuturum. Sum apud Cardinaiem Montis Politiani, me meaque tibi defero.
Vale. Roma^ iiii nonas novembris, anno salutis cIo. Id. lxix. '
I. Nous ne savons en quel sens Plantin repondit à cette lettre. Nous possédons cependant le commencement d'une lettre de lui à Thomas Corrasa, que nous reproduisons ici, mais qui- ne nous apprend