Tlantin à François Fabricius
(Il se déclare prêt à imprimer tous les ouvrages de Fabricius que celui-ci voudra lui envoyer.)
Eruditissimo viro D. Franc. Fabricio '.
Quod nuntius in sequentem diem distulerit profectionem, vir doctissime, id fausto mihi fuisse omini interpretari non dubito. Nihil enim jucundius tuis literis (quibus alioqui caruissem) accidere potuisset, maxime quum iis intellexerim typos nostros et papyrum tibi placere meque a perito viro tibi doctissimo commenda-
I. François Fabricius, savant du XVI* siècle, né à Duren. Il suivit en France les leçons d* Adrien Turnèbe et de Pierre Ramus, devint recteur du collège de Dusseldorf et mourut en iS73' H écrivit plusieurs ouvrages de philologie et traduisit le traité de Plutarque : de Educandis îiberis. Plan tin imprima en 1565 : Annota- Hones Af. Antofiii Moreti et Francisci Fahricii Marcodurani In sex Terentii ComœdiaSy in-16^.
tum fuisse. Faxit Deus Optimus Maximus ut opinîoni de me a vobis conceptas aliquando respondere possim. Mitte itaque omnia qux volueris, ego, quantum in me situm erit, conabor ut emendate (si pcr exemplar id licuerit) ad vos redeant excusa^ neque unquam ingratum me habiturus es. Qiiando autem Plutarchi de educandis pueris mentionem fecisti, ecce eumdem ab alio nunc etiam versum mitto, ut etiam conferre possis, num et hic aliquid deprehenderit observatione dignum. Quod ubi feceris, mitte statim ad nos exemplar tuum, quod brevi postea impressum remiitemus, iddemque de omnibus quas ad nos dederis et bona fide nos facturos et emptores precio non gravaturos pollicemur. Qua;^ nova his nundinis prodierint hoc sequenti catalogo accipe et vale, vir doctissime. Antverpia? III nonas octob. (1561)
6 — Tlantin à Etienne Tighius.
(Il lui envoie la dernière feuille de la table des Fasti Magistratuum Romanorum.)
Eruditissimo viro D. Stephano Pigghio *, Reverendissimo D. Cardinali Granvellano a secretis.
I. Stephanus Vinandus Pighius, littérateur latin et archéologue, naquit en 1520, à Kampen, se rendit jeune encore à Rome auprès de son oncle Albertus Pighius et y étudia les antiquités. Après son retour dans les Pays-Bas, il fut pendant plus de quatorze ans secrétaire et bibliothécaire du cardinal deGranvelle. En 1575, il devint précepteur du fils du duc de Clèves. Il mourut, en 1604, à Xanten où il était chanoine et écolâire.
En 1561, Plantin imprima de lui : Comtttentatia in tàbulam magistiatiium romanorum pour lequel Arnaud Nicolaï grava des médailles; en 1)68: Thcmis Dea ; en 1587 : Hercules PraUcius. Le premier de
Ecce postremum tandem folium tabulas tuae Fastorum, vir eruditissime, mitto precorque ut illud, quamprimum fieri poterit, emendatum remittas, eoque postea impresso, integrae tôt exempla ad te quot sîgnificaveris mittam. Ea tamen, si jusseris, prius adornari et coloribus suis ad exemplar manuscriptum depingi curabo, eademque opéra efficiam ut quas me absente et invîto praeter sententiam tuam relictas sunt umbras et si quid aliud praeterea observare poterim emendatione dignum cooperiantur et emendantur. Interea laboratur in excudendis numismatibus ad me missis, ita ut libro accepto sperem illud nobis non in mora futurum. Catalogum librorum novorum, quos Francofordia adduximus, mitto missurus quos volueris. Vale. Antverpise X* octobris 1561.