‹ Correspondance de RomeChapitre 20 sur 97 · DÉCRETS SUR LES AUTELS PRIVILÉGIÉS · texte numérisé non relu

DÉCRETS SUR LES AUTELS PRIVILÉGIÉS

Llndulgence de l'autel privilégié est dans l'intention du Pape qui la concède, une indulgence plénière délivrant l'ànie de toutes les peines du Purgatoire. Episcopus S. Flori in Gallia exposcit utrum per iudulgentiam altarj privilegiato annexam intelligenda sit indulgentia plenaria , animam slatim liberans ab omnibus purgatorii pœnis , au vero tantum indulgentia qucedam secundum divinie misericordiicbeneplacitum applicanda? — S. C. votis consultorum audilis , respondit per iudulgentiam altari privilegiato annexam , si spectetur mens concedentis , et usus claviura potestatis, intelligendam esse iudulgentiam plenariam quae animam statim liberet ab omnibus purgatorii pœnis ; si vero spectetur applicatiouis eft'ectus , intelligendam esse iudulgentiam çujus meusura divinae raisericordi* beneplacito et acceptationi respondet. Ita S. C. die 28 julii 1840. P-^jhmmUwj luihïh

l.^j^M(:,jùmt nmdiii atel autel éritjé nous tin U{yti!re, etnoH a la pien-e

^'<'-l }-■.■'• consacrée. ,> > rfn'''*;<-'>:'; ^

Ex Leodiensi tlioecesi petitur declarafio an indulgenîia seu privilcginni altaris a Sancta Sede concessuin sit lapidi consecrato, plerinnqiu; ^♦oïlatili, in quaciuncjue ecdesia et (uiciinique altari fixo iinposito; au vero deieruiinato altari fixo, qnod proinde alio consecrato lapide imposiîo, privilegium minime amitlerel? — S. C. respondit négative rpioad pîiniain partem , affirmative quoad secundam, videlicet privilegiuiu d»qiio supra datum est altari determinato et in honorem alicujus santti spoeialiler dicato, ita ut privilegium i})so altari lixo exclusive inhicreat liée ad aliud altare etsi fixum transfcreudum. 27 scptemhris 18-i5.

L'n autel reconstruit, mais conservant son titre, ne perd pas lepriviléye.

Episcopus N. exponit quod anno 1835 altare niajus ecclesiic parochialis B. privilegialum in perpeluum declaratum fuit; cum vero idem altare marraoï-eum hodie constructum sit, supponitur quod privilegium pcremptum sit; supplicatur hinc pro opportuna declaratione. S. C. resp. liummodo altare sit iterum sul) eodcm titulo constructum, non amisisse privilegium ab Apostolica Sede concessum. 24 aprilis 1845.

Le privilège demandé pour an autel portatif est nul, si la supplique et le rescrit ne mentionnent pas formellement que l'autel est portatif.

Publicus professor sacrorum canonum in universitate catholica Lovauieusi diœce^is Mechliniensis ad S. C. recurrit pro decisione sequcntium duhiorum.... 3° Quœritur, si a S. Sede indultum locale allaris privih^giati conceditur, neque ulla facta sit mentio nec in supplici libello no<-, in rcscripto de qualitale altaris, sit-ne fixum scilicet vel portatile, an altare censeri possit privilegiatum, etiamsi sit portatile? — S. C. respondit négative, excepto casu indulti altaris privilegiati personalis, qiio IVui potest sacerdos in quolibet altari, sive fixo, sive portatili celebra- (urus. la decembris 1841.

L'n autel portatif est celui qui n'est composé que d'une seule pierre, pouvant contenir le pied du calice et la patène, et se portant d'un lieu à un autre.

Prolessor publicus sacrorum canonum in academia catholica Lovanîensi diœcesis Mechliniensis , ex responsionibus hujus S. C. sub die Jo decembris 4841 ad dubia ab ipso oratore proposita, iterum qua;rit }" quid intellexit S. C. per verba altare fixum seu locale? 2° Quid per vocem a/.'rt/c portalile? — S. C respondit ad primum intellcxisse altare /?.n<m, quidem quod a loco dimoveri non possit, sed non tamen cujus siiperior pars sive mensa sit ex integro lapide, vel adeo calce conjuncta ut lapis coasecratus amoveri non possit.... Item ad secundura intellcxisse altare ut dicitur viaiicum, <{uod constat tantum ex unico lajirfle

intogro, lantne niagniludinis ut calicis pedem cum patona saltcm qiioad ninjoiem parfem capere possit , vel quod de uno in alium locuin traast'erîur. 20 niarfii I8i6.

Les induhjences locales n'ont pas besoin d'éire publiées par l'ordinaire ponr être valables, on doit pourtant attendre cette publication. Les induhjences personnelles se gagnent aussi avant que l'ordinaire les ait publiées, aitisi que les indulgences générales accordées par des bulles ou rescrits déjà ptibliés, et cités par des auteurs approuvés.

Archiepiscopus R. ex responsis S. C. die januarii 1842 itcruni qiKBrit 1» iitrum indulgentise locales, id est, quœ cuidam loco, v. g., occlesire, altari afiîguntur nullaî sint et nullius valoris, ita ut frustra conarentur fidèles illas lucrari quamdiu eas non permisit publicari illius loci episcopus. — S. C. auditis consiiltorum votis, respondit «e^/fl/u'c quoadnullitatem indiilgenliaruni, expectanda tamen erit publicatio ordinarii , postquam illas recognoverit , ut sciant fidèles an sint indulgenliaî plenarise vel partiales, et quoe sint conditiones assignat-* ad illas acquireadas; et hic est sensus responsionis datsc sub die 28 januarii 1842, in una pariter R. pro indulgenliis localibus , minime vero generalibus seu personalibus ut infra dicetur.

2" Utrum indulgenti^e ^ privilégia et facultates personales id est , quaî alicui personae privatne conceduntur, v. g., indulgentia alicui confessa pro articule morlis , indultum personale altaris privilegiati , facultas benedicendi coronas B. M. V. cum applicatione indulgenliarum , sint pariter nuUa et nullius valoris, quamdiu episcopus illa rccognovit , et executioni mandari non permisit ? — S. C. respondit négative.

3" Utrum indu!genti:ie quas Summi Pontifices omnibus totius orbis fidelibus concessere in bullis seu rescriptis jam publicatis et ab auctoribus probatissimis citatis , sint nullic et nullius valoris ita ut illas fidèles lucrari non valeant , nisi antea ab ordinariis locorum in suis respective diœcesibus proniulgat;ie fuerint ? — S. C. respondit négative. 4" Utrum supposita illius promulgationis necessitate, episcopus quicumque possit illas indulgentias de quibus in tertio dubio agitur , pronmlgare in sua diœcesi , modo eas reperiat relatas apud auctores fide dignos v., g., Ferraris vel in La Raccolta? — S. C. respondit affirmative ex supra expositis , et in casu de quo in dicto dubio. Die 51 augusti 1844.

On n'est pas tenu , sauf les pouvoirs pour l'érection du Via Crucis , de montrer à l'ordinaire les facultés personnelles obteiuies du S. Siège , àmoins que le rescrit ne l'exige expressément. ^^''^ ^^

Utrum qui obtinet divcrsas facultates ab Aposlolica Sede , scilicet

allaris |!iivi!ogiaii porsonali.s , fiigendi slationes Vi.iï Crucis , bencdi- «oiuli ciuces, niiinisniala , deheat exhiberc diclas facullalcs ordiiiario , cliamsi nulla mcutio facta sit in concessionum rescriplis ? — S. C. icspondit affirmative quoad \ix Crucis erectionem , négative relaie ad alias facilitâtes , nisi aliter dispositum in obtentis concessionibiis. o februarii 1844.

Lorsqu ayant le prvilége personnel de l'autel, on n'agrège à iine société qui possède le même privilège pour ses membres , on peut jouir à la fois des deux privilèges.

Sacerdos qui gaudet privil<'gio aUaris personalis , si sit aggregatus alicui congregalioni qu;e etiaui diclo privilegio gaudet , polest adhuc frui hoc alio privilegio licet aliunde jani habeat per très aut quatuor vices in hebdomada taie privilegium , dummodo in iudultis aliter expresse non disponatur. Die 27 niaii 1839.

La faculté donnée aux évêques d'ériger un autel privilégié pour sept ans dans toutes les églises paroissiales , vaut pour chaque église juMiu'à c( qu'il en ait été fait usage en sa faveur.

Ejiiscopus T. acccperat brève pro facultale erigendi seu dcclarandi ad seplennium proximum unuin altare privilegiatuni in qualibct ecdesia su;e diœcesis. S. C. ab eo interrogata de interpretatione bujus brevis rcspoudit : Vigore litterarum apostolicarum in forma brevis datarum sub Annule Piscatoris , die 13 februarii 1838 , ejjiscopus oralor faoïiltatcni obtinuit semel per seipsum in qualibet ex parochialibus et collegialis ecclesiis suiïï diœcesis , unum dumtaxal altare ad septennium proximum privilegio apostolico decoratum declarare, ita ut hœc facultas quoad episcopum oratorem perduraverit usquedum in unaquaque ex praifatis ecclesiis unum altare tali privilegio ditatum designaverit ; quoad vero altare simili induite decoratum , erit per septennium proximum incipiendum a die respectivaî designationis uniuscujusque altaris , ac proinde absolu to septennio pro altaribus designatis , etiamsi in cœteris ecclesiis ea nondum designaverit , recurrendum erit ad Apostolicam Sedem pro talium facultatum prorogatione. 22 scptembris 1841.

Les privilèges accordés précédemment aux églises paroissiales , comme telles, ne cessent que lorsque l'évêque use de son induit pour désigner un autel privilégié.

In brevi apostolico die 28 aprilis 1840 a Sede Apostolica concesso archiepiscopo A. pro facultate decorandi aharia privilégie apostolico in gratiam animarum defunctorum , hsec leguntur « revocatis in eis » (ecclesiis parochialibus et collegiatis) privilegiis altaribus intuitu paro- » chiiB sivc perpétue sive ad tempus jam concessls , tibi ut semel per

— loO — 1* teipsum in qualibet ex parochiaîibus et collegiatis ecclesiis hujusmoji ?i unum dumtaxat altare ad seplennium proximuni designare valeas — » Unde quœritur 1° utrum vi verbonun revocatis in eis , omnia omniuo altaria privilegiala in quibuslibet ecclesiis privilégie sive perpétue , sive ad tenipus , evadanl et sic privata privilégie remaneant usquediim archiepiscopus prœfatus denuo altaria privilégie apostolice decorare et designare virtute brevis prœcitati dignatus fuerit? — S. C. respondit ad primum négative.

2" An vero vi eoruni verborum revocatis in perpetiium prius altaiia privilegiala cessent in iis lantum ecclesiis in quibus praefatus archiepiscepus designaverit altare decoratiini privilégie virtute ejusdem Brevis praccitati ? — S. C. respondit affiruiauve circa ea tamen altaria qua^ intuitu parœcine privilégie decerata sunt.

5" Utrum altaria privilegiata semper gaudeant privilégie anlea concesso quamdiu archiepiscopus non fuerit usus facultate denuo decorandi hujusmodi altaria privilégie apestelice? — S. C. respondit ad tertium affirmative. 24 maii 1843.

Page 1