MIL

Paulus, iaber ferraiius, ad cœnam a duobus amicis comiter invilafus libeulissime iisdem obsequutus est. Cum se cibo potuque recreassciit , pravum ei consilium manifestant ingeiitem pecuui* vim a divile meixatore furandi , ac furti partem ei poUicentes ipsum persuadere conantur , ut opéra sibi commodet ad claustra apothecœ noctu perfrigenda. Paulus iniqua consilia aversatus, nunquam se in sceleris societatem venlurum confirmât ; quibus auditis nefarii homines ferro districto mortem ei minitantur , nisi ad furium admiltendum operara prœslet, ac factum alîo silentio premat. Paulus cum probe noscat, eos tali esse animo, ut mortem intentatam sibi inférant , vitœ suae discrimen vitare cupiens ad niercaloris œdes cum iis accedit, claustra januamque perfringit, et oblatam furti partem recipit. Non ita multo post, ex furto mercatorem illum in gravera egestatem incidisse cognoscit , atque ad Confessarium accedit, quem percontatur.