PROSA

MAGISTEI NOSTRI NIGOLAI J^ALLARII GOMORRHjEI SORBONICI , .AD M. PETRUM RONSARDUM , PRE8BYTERUM POETAM PAPALEM SORBONICUM. l563.

Postquam hùc rediimus Et de te audivimus Quod feceras miranda , ' Ronsarde , nostrum decus , Qui sorbonicum pecus Serras contra nefanda.

Valdè sum admiratus Quôd cita esses factus De poetâ presbyter.

O presbyter nobilis , Poeta rasibilis, Y ivas immortaliter !

Huguenotti attamen Dicunt quod tuum carmen Factum sit prophetia, Et quôd verè scripsisti Et mortem prœdixisti Domini deGursu.

Huguenotti ampliùs Dicunt quôd tu meliùs Tractares ludibria , Spurca , sales et jocos

9° M I^'ÉTAT RÉEL »B LA PftESglS

Oscula , vel elegos Quàm sacra , vel séria.

Plus dicunt quôd Ronsardus Certô sit Cactus surdus A lue hispanUd l , Et quamvis sudavetit Non tamen receperit Auditum et relkjua.

PROâA

DE REDITU CAROLI VAUDENONTII Ui AlfeAM, A» DANIELEM

AUGENTIUX.

Quid ergo , sodalis bone , Nunquid ego dixi benè Quôd semper injuria Fieret bonis et malis Nisi noster cardinal»

Rediret in curiâf?

Quando hic m»» c«Ripa«ahat , Tota Francia langudbat In pace et otio , Neque quidquam tractabatur Aut à Rege dicebatur Quod esset in pretio.

1 Le mal espagnol , ou le mat è* Utopie», 1* t.,.

ET DM* PAMPHLETS JUSQu'a LOUIS XIV. g

Insuper quia videbat Quôd espargna nil habebat Promptum ad arripere , Sed è contra mercatores Qui crediderant suas res Débita repetere.

Quae ipse (quando ad nutum Ducebat hoc regnum totum , Et Régis sub nomine Havriebat omnes bancquas Ut impteret suas bougas) Fecerat absque fine.

Attamen , cùm me recordor , Non adhùc periit ardor, Nec vêtus maltôa, Qujjt te rrçera manstsarUti Quando ip&um dgmentasti Rcgi* in praesentiâ.

IVrge solum , nain hoc pacto Finies querela» cité Citra tdhun cert&mtn , Quta omrâ t# od&bit »

Et is qui te plus amabit Interfiriet. Amen. i566.