DEUXIÈME PARTIE. — CHAPITRE II
Item finitis operibus vd scripturis , et deducds expensis , iUâ qus restabunt debent dividi in partes très aequales , quarum una sit dictî Ghristophori, una Philippi, una Cols, et dicti Philippus et Cola debent emere partem Christopbori , et Christopborus débet eis vendere ad computum impérial, viginti quatuor pro singuHs quintemis , et non possit vendere aliis.
Item Philippus et Cola debent solvere Christophoro pro sua tertia parte mediam suam in fine quindecim dierum a die qua finiti sunt libri, et rdiquam mediam in fine duorum mensîum finitis operibus.
Item de quacumque forma debent extrabi volumina viginti quinque , quae sint Pbilippi et Cols , sine ulla mentione aUcujus rei libers et immuns, tamquam si essent donata.
Item Ckristc^horus in fine societatis débet solvere pro eiqpensis litterarum et torcularium, et habere sibi litteras omnes quas fecent de métallo et torcularia , et boc sit in ejus electione si voiucrit babere vel non.
Item dicta sodetas débet durare menses sex, incipiendo ab illa die in qua coeptum fiierit imprimi vel stampari.
Item non potest dictus Cbristopborus toto tempore sex mensîum stampare vel imprimere de litteris antiquis in societate alicujus dterius Medicdani.
Suivent les formules* Christophe donne pour garant et condébiteur, «magbter Gianes Bartoldus de Fribur, « filius quondam domini Ziiii Portœ Horientaiis paretiae ((Sancti Simpliciani Mediolani, » et pour témoin, un autre Aiiemand appelé Léonard de Pegiei, qu'on croit être le même que Léonard Pachel , imprimeur à Milan vers 1 &8o, ou peut-être Léonard Pffiegel, imprimeur à Rome en i&ya.
A la suite de Tacte est attadbé un spécimen du caraç-
tère de Christophe Valdarfer. Cest le beau romain dont il se servait à Venise, comme nous Tapprald Gaetano Marini^ qui a le premier publié ce document d'après loriginal^. Voici en effet ce qu*il écrit à propos de ce spécimen : u AlP istrumento è unita questa pagina stamupata con ottime lettere romane, data per sag^o de* ca- H ratteri con i quali il Valdarfer si obbliga di stampare'. »
Quels livres cette association mit-elle au jour? Je l'ignore. Je n'en vois mentionné dans Panzer qu'un seul qui, par sa date, puisse lui appartenir, mais il pbrte le nom de l'imprimeur. C'est un saint Âmbrobe (De officUs Ubri très), H impressus Mediolani per Chirstophonun [sic) «Valdarfer Ratisponensem , ii. cccc. Lxxmi, die vu Ja- (( nuarii. » In-folio en beau caractère romain de treize points.
Cependant Philippe de Lavagna publia deux ouvrages en son nom en 1 476 , mais postérieurement aux six mois que devait durer son traité avec Valdarfer. Ces ouvrages sont:
1" P. Virgilii Maronis opéra. Grand in-quarto (et non in-folio comme le disent quelques biblic^rapfaes). MHan, là juin i/iyà.
i"" ApolUnaris Offredi Cremonensis in Ubmm Aristotelis de anima commeniarias. In-folio, Milan, 1 3 octobre 1 47/1.
^ De^U archiatri ponûfiei (2 vol. ill-4^ Rome, 1784) t. II, p. ai 3. ^ Ibid. t II, p. a 09. Ce document a été publié aussi, d'après Gaetano Marini, dans le livre de Sardini, Esamt, etc. III, 88. ^ Degti arckiatri pontijicit t II, p. a i3.