DEUXIÈME PARTIE. — CHAPITRE IL
Item finîtis operibus yel scripturis, et deductis expensis, illa quae restabunt debent dividi in partes très œcjuales, (piarum una sit dicti Christophori, una Philippi, una Cols, et dicti Philippus et Cola debent emere partem Christophori , et Christophorus débet eis vendere ad computum impérial, viginti quatuor pro singulis qointemis , et non possit vendere diis.
Item Philippus et Cola debent solvere Christoj^oro pro sua tertia parte mediam suam in fine quindecim dierum a die qua finiti sunt libri, et reliquam mediam in fine duorum mensium finitîs operibus.
Item de quacumque forma debent extrahi volumina viginti quinque, qus sint Philippi et Colœ, sine ulla mentione alicujus rei liberae et immun», tamquam si essent donata.
Item Christophorus in fine societatis débet solvere pro expensis litterarum et torcularium, et habere sibi litter^s omnes quas fecerit de métallo et torcularia, et hoc sit in ejus electione si voluerit habere vel non.
Item dicta societas débet durare menses sex, incipiendo ab illa die in qua cœptum fiierit imprimi vel stampari.
Item non potest dictus Christophorus toto tempore sex vaensium stampare vel imprimere de litteris antiquis in sodetate alicujus alterius Mediolani.
Suivent les formules. Christophe donne pour garant at condébiteur, «magister Gianes Bartoidus de Frihur, « fiiius quondam domini Zilii Portae Horientaiis paretiae (( Sancti Simpliciani Mediolani , » et pour témoin « un ftutre Allemand appelé Léonard de Pegiel, quon croît être le même que Léonard Pachel , imprimeur à Milan vers i48o, ou peut-être Léonard Pffiegel, imprimeur à
Rome en idya-
A la suite de lacté est attaché un spécimen du carac-
tère de Christophe Valdarfer. C*est le beau romain dont a se servait à Venise , comme nous l'apprend Gaetano Marini^ qui a le premier publié ce document d'après loriginal^. Voici en eflFet ce qu'il écrit à propos de ce spécimen : « Ali' istrumento è unita questa pagina stamupata con ottime lettere romane^ data per saggio de' ca- « ratteri con i quali il Valdarfer si obbliga di stampare'. »
Quels livres cette association mit-elle au jour? Je l'ignore. Je n'en vois mentionné dans Panzer qu'un seul qui, par sa date, puisse lui appartenir, mais il porte le nom de l'imprimeur. G'eat un saint Âmbroise [De affieiis libri très) , « impressus Mediolani per Ghirstophorum [sic) «Valdarfer Ratisponensem , m. cccc. LXxnn, die vn Ja- « nuarii. » In-folio en beau caractère romain de treize points.
Gependant Philippe de Lavagna publia deux ouvrages en son nom en i /iy 4 , mais postérieurement aux six mois que devait durer son traité avec Valdarfer. G es ouvrages sont:
i" P. Virgilii Maronis opéra. Grand in-quarto (et non in-folio comme le disent quelques bibliographes). Milan, i& juin 1&7&.
a"" ApolUnaris Offredi Cremonensis in Uhrtan Aristotelis de anima comfnentarias. In-folio , Milan , 1 3 octobre 1/176.
* Degli archiiUn ponùfici (2 vol. in-4*« Rome, 17S4) t. II, p. 21 3. ^ Ihid, t. II, p. 309. Ce document a été publié aussi, d'après Gaetano Marini, dans le livre de Sardini, Esame, etc. III , 88. '* Degli archiatri pontijici^ t. II, p. 31 3.