D MR DRE

2090 EPISTOLARUM

Guerres de Germanie de Pline. Quelque visileur lui a emporté Properce. Il attend Valerius Flaccus, Pedianus, Varron pour les faire copier. Lorsque Cosme et lui ont visité le temple qu’on démolit, ils n'ont pas trouvé d'inscriptions. Ils en ont vu sur unñe tombe au chemin d’Ostie. 11 regrette de voir Gosme chargé de si grandes occupations. Salutations à divers Florentins. Qu’on lui envoie du parchemin; un de ses scribes est sans travail.

Dixeram Cosmo nostro, quemadmodum scribis, monachum ILLUM HERSFELDENSEM { diæisse cuIDAM se attulisse inventarium, sicut ei scripseram, plurium voluminum, SECUNDUM NOTAM MEAM. Postmodum cum SUMMA GURA QUAEREREM HUNC HOMINEM, venit ad me afferens inventarium plenum verbis, re vacuum 2, Vir ille bonus, EXPERS STUDIORUM NOSTRORUM, quicquid reperit ignotum sibi, id et apud nos incognitum putavit. ltaque refersit illud libris, quos habemus, qui sunt iidem, de quibus alias cognovisti. Mitto autem ad te nunc PARTEM INVENTARII SUI, IN QUO DESCRIBITUR VOLUMEN ILLUD CoRNELI TAGITI, et aliorum, quibus caremus, qui cum sint res quaedam parvulae, non satis magno sunt aestimandae. Decidi ex maxima spe, quam conceperam ex verbis suis; EA EXTITIT CAUSA PROPTER QUAM NON MAGNOPERE CURAVI HOG AD TE SCRIBERE; nam si quid egregium fuisset, aut dignum Minerva nostra, non solum scripsissem, sed ipse advolassem, ut significarem.

Hic MONACHUS EGET PECUNIA : ingressus sun sermonem Subveniendi sibi, dummodo Ammranus MARGELLINUS, PRIMA DECAS Titi Livit, ef UNUM VOLUMEN ORATIONUM TuLLI, ex dis quae sunt apud nos communes, et nonnulla alia opera, quae quamvis ea habeamus, tamen non sunt negligenda, dentur mihi pro his pecunais. Peto autem illa deferri eorum periculo usque NURIMBERGAM. Haec tracto: nescio quid concludam: omnia tamen a me scies postea.

Miror quod scribis, te suspicari, me occultare opera, quae continentur in inventario, ne vulgentur. Qui hoc tibi venit in mentem, qui me a teneris unguiculis nosti? Ego tibi quicquam occultum velim, qui non solum factorum meorum omnium particeps semper fuisti, sed etiam cogitationum? Nescis nullius rei bonae jucundam sine socio esse possessionem? Absit, ut.aliquid vellem non esse commune eorum, quae omnibus seripta sunt.

1 L'abbaye est désignée nominativement pour la première fois. 2 Cf. Epist., IT, 34.

Bartholomaeus de Monte Politiano dat operam ut habeamus Lucretium : id si assequetur, tunc alia agerediemur.

Non enim est nunc de aliis libris tractandum, ne multa petendo daremus occasionem istius denegandi : paulatim incedendum est: barbari enim sunt, et suspiciosi.

De Historia Plinii cum multa interrogarem Nicolaum hunc Treverensem {, addidit ad ea, quae mihi dixerat, se habere volumen historiarum Plinii satis magnum; tunc cum dicerem, videretne esse Historia Naturalis, respondit, se hunc quoque librum vidisse, legisseque; sed non esse illum, de quo loqueretur, in hoc enim bella Germaniae contineri. Quantum ei credendum sit, judicabo, cum in lucem venerint, quae retulit de Republica Ciceronis et reliquis : adhuc neque despero, neque confido verbis suis : doctus est enim, et, ut videtur, minime verbosus aut fallax, Ut audio, cito in patriam redibit, reversurus ad Curiam : tune omnia cognoscemus apertius. Litterae sunt a quodam socio suo, cui librorum mittendorum curam delegavit, se misisse libros Francofordiam, ut exinde Venetias deferrentur. Itaque et cito pariet expectatio haec nobis aliquid vel tollendum, vel ridendum.

Propertium ad te misissem, sed nescio quis post reditum meum veniens domum, ac libros volvens, cum in ullum incidisset, petüt eum paucos dies a me sibi concedi legendum : sed nec ille reddidit librum, et quisnam fuerit omnino excidit ex memoria, Denique cum omnes notos rogarim : heus tu, habesne Propertium meum? singuli negarent ; vereor igitur, ne hic bonus poeta alio migraverit, et cum vir sit lascivus, noluerit habitare in domo casta. Sed si redierit, dabo operam, ne eum pudeat penes me esse, aut causam habeat abeundi.

Expecto Valerium Flaccum, Pedianum, et Varronem, quae forsan transcribam, ni distuleris, in hiemem.

Cum ivimus ad videndum portum Cosmus et ego, nulla invenimus epigrammata; nam templum illud, quod isti pro calce demoliuntur, est sine epigrammate : epigramma vero, quod est in via

! Sur ce personnage qui entre en scène ici et qui doit fournir de si importan(s manuscrits, nous n'avons aucun renseignement ; on ne sait ce qu’il est ni ce qu'il vaut. On peut toutefois constater que c'est un industriel, qu’il a un associé qui demeure dans l’ombre et qu’il est protégé par Poggio,

299 EPISTOLARUM

K * }| | Hostiensi juxta ripam fluminis, alias ad te misi : id est in sepulcro A6 || | quodam, quod est ex solo lapide marmoreo, ubi et fasces sunt sculpti. 4 | Nam epigrammata Tiburtina jamdudum à me habuisti omnia.

}. Cosmus noster est ex Decemviris, habet onus ingens, et tempus 4 sine quiete. Ego mallem alio fuisse tempore, quo illis praedonibus HAN abstitisset : nam nunc quid boni agere possit non intelligo, nisi pros- | | picere sumptibus : nam de bello administrando apud alios agetur. M Saluta eum verbis meis.

| Vale. Romae xvr. Kalendas Junïi. Saluta insuper fratrem Ambro- EU sium, Laurentiumque, et Carolum.

Lt Expecto membranas et libros, nimirum tardiusculus es : alter | LU scriptorum vacat culpa tua : festina oro : nam tempus labitur, quod | est optimum ad scribendum : hoc mïihi est molestum .

LE ÉristoLa XHI

LR Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.

LE UN | Rome, 31 mai (1427. De T..).

Il envoie le catalogue qu’il n'avait pas joint à la letlre précédente. 17 n'a pas oublié de ‘on demander le Tacite; le manuscrit ne sera pas livré à Nuremberg, mais apporté à Rome. | [14 y Nicolas de Trèves a reçu mauvais accueil; Poggio a été seul d’avis d’acheler les livres qu’il

| offrait. I a retrouvé Properce. Il manque de parchemin; son scribe chôme.

14 = . AR ME . s . À . CAE | Optime suspicaris me cum obsignarem litteras, oblitum esse illius

inventarii, cujus mentionem feceram in litteris. Nunc illud ad te mitto.

{: { Id autem male accipis, quia cum procurem ut habeamus Decadem À | | Livi, et reliqua volumina, de quibus ad te scripsi, putes me omut- | tere hoc volumen, quo maxime indigemus, id quidem imprimis

; [A est, quod volo. Quin mandavi isti monacho, ut vel ipse secum

| | | deferret, nam credit se rediturum brevi, vel per alium monachum

curaret deferendum : alios jussi portari Nurimbergam, hunc vero Romam proficisci recta via, et ita se facturum recepit.

LERME Nicolaus Treverensis ita tractatur, ut et pudeat, et poeniteat, ad Curiam venisse : nil enim obtinuit a Pontifice, ut iratus et nobis, et libris recedat : ita ferunt tempora : tamen rogabitur, ut saltem Rempublicam restituat Italiae. Ego solus volui aliquem mittere in Grerma-

l niam, qui curaret libros huc afferri : sed nolunt, qui nolle possunt,

| et deberent velle.

4 11 Propertius rediit ad nos; eum ad te mittam, cum primum aliquis

dabitur, qui ferat.

LASER PH: