CCCXLV. - i.pres
I. Inspiré de ce passage de Bembo (Asolaniy éd. Sonzogno, p. 104, et trad. de Jehan Martin (1545), foL 112 v°) :
« Dicono i sonatori che quando sono due liuti bene e in una medcsima voce accordati, chi l'un tocca, dove l'altro gli sia vicino e a fronte^ amendue rispondono ad un modo, e quel suono che fa il tocco, quello stesso fa Taltro non tocco e non percosso da persona. O Amore, e qua* liuti, o qua* lire piu concordevoîmente si rispondono, che due anime che s'amino délie tue ? Le quali non pur quando vicine sono, e alcuno accidente l'una muove, amendue rendono un medesimo concento, ma ancor lontane, e non più mosse l'una che l'altra, fanno dolcissima c conformissima armonia,,. »
Cf.Lorenzo dei Medici (éd. Simioni, I, 205) :
Se con dolce armonia due istrumenti Nella medesma voce alcun concorda; Pulsando l'una, rende l'altra corda Per la conformità medesmi accenti :
Cosi par dentro al mio cor si risenti
Angeriano {Erotopaegnion, éd. citée, fol. 25 r"^) avait dit également, en s'adressant à sa lyre :
Quum pulsaris, habes animam ; nam membra résultant Spiritibus ; tecum mortuus ista loquor.
DIZAINS CCCXLV-CCCXLVI
Loing du plaisir, qu'en toy elle comprent.
Mais en ses bras, alors qu'elle te prent, Tu ne sens point sa flamme dommageable, Qui jour, & nuict, sans la toucher, me rend 10 Heureusement pour elle misérable ^
A si hault bien de tant saincte amytié Facilement te debvroit inciter, Sinon debvoir, ou honneste pitié, A tout le moins mon loyal persister, 5 Pour unyment, & ensemble assister
Lassus en paix en nostre éternel throsne. N'apperçoy tu de l'Occident le Rhosne