Se. n
Hem ! mi au-um, quantum hodie mortalcs facis î At nunc ego per te incipio esse hominis.
Sed nescio quid plus curarum nunc milii Gumulatur cerebro : nunc trepidulus Fio. Nunc omnia timeo. Te, aurum, puto
Esse causam
Timenda sunt omnia mihi,
Invidia magis. Nam undique sunt invidi.
Sed illis maxime concède, dum crcpent, Iuvideant quantum libct. Nescio si quis me audiat. Num etiam volantes musca? sunt paxillum lividulae? Iuvideant satis, dum tu mihi, aurum, complaceas 4 !
11 se propose d'avertir immédiatement Nicérate, puis il se remplira l'estomac , et s'empressera de préluder à la consommation de son bien 2 . — Il s'en va frapper a la porte de Stépbanium ; on n'ouvre pas, il frappe encore. Une tuile, lancée par Ampélischa, vient tomber a côté de lui. Cela lui fournit matière à des réflexions philosopbiques :
Parum abfuit quin tegula fregerit caput.
Quid mihi nunc profuisset aurum, Geta ?
Numquam tuta félicitas hominibus*.
Néanmoins il frappe toujours, car il veut annoncer