RENÉ MOREAU

que inflammation locuui comprimunt , simnlque crustam delrahunt, quod minime facereconvenit, priùsquam elevataui et vix innitentem crustam conspiciamus. Quod si enim adliærentem adhùc crustam avellere aggrediamur, ulceraliones magis in profundum procedunt, et inflammationesconsequenlur, augenturque dolores, et in ulcéra serpenlia proficiunt. (Lib. 2. serm. 4- cap. 46. )

REIS’ATUS MOREAU.

439. Qui ferè in diversas semitas abeunt , uno arliculo concordes, perniciosum videlicet aflectum et epidemicum , et conlagiosum esse. ( Epist. ad calcem tract. Tliomæ Barlholini , de Anginâ puerorum epidemicS. )

Ab Hispanis Gavotillo appellatur, ut eadem patiantur anginâ laboranles, quæ facinorosi boulines, cùm injeclo circa collum (une strangulanlur.

( Epist. ad Th. Barth. Epist. med. cent. 1.' p. 336. )

AL A YM LS.

ALAYAiUS.

44 0. De ulcenbus sjriacis consultatif) Marci Antonii Alajmi. ( 1 652. )

ISon est morbus novus vag.nns bæc morbifera lues; ut aliqui sibi persuadent. INeque angina hic morbus nominandus est; toto enim cœloioterse distant. Angina enim gutturis seu faucium inflammatio est, morbus autem qui modo grassatur. ulcus sordidum , sive cruslosum , seu sphacelosum tonsillarum existit. ..

Erit igitur morbus iste syriacus impropriè epidemicus, et quidem sub epidemico reponeudus, venenosus tamen, malignus et contagiosus. Epi— demicum dicimus impropriè quia epidemicus non est, scd multas de epidemico condiliones admittit

Epidemicus morbus il le est qui super populum advenit , "boulines non unius condilionis. . . .

Cognoscilur, syriaca ulcéra verè et propriè epidemicum morbum minimè esse cùm pueros tantùm inficianl, et jugulent; rarissime verô grandiores... Ut plurimùm hic morbus vel absque febre , vel cùm levissimâ incipit. (p. 5i. )

FRAIS' CISC U S ISOLA.

FRANCISCUS i\OLA.

44i. Aliqui eodem tempore in aliquâ domu ægrotant, et coinmoriuntur al iis , per vices longove tempore ab altero alter inficitur , et quandoquè in numerosâ domu unus tantum puerorum lædilur, cæteris illæsis, et conversanlibus cum ægroto ejusque rebus utentibus; et medicum vel unum scio, qui passus sit lelhaliter morbum, et quisque nostrî medicorum saltein centum medicatus est, dùm jàm uiortuos hoc morbo peremptos ad quinque miJlia referunt ascendisse.

SEVERINUS.

442. Excretiones è naribus consuetæ, putridæ , pituitosæ , ichoris, aliquandô cruoris commixtæ, aliquandô cruenlæ meræ...

WEDELIUS.

WEDELIUS.

445- Gravius longé malum est angina infantilis contagiosa, in Italiâ frequentior quàm apud Boréales magis Europæos. ( De morb. infant, cap. 20. p. 77. )

Nibilominùs, nuperâhieme, viro generosissimo uno filio excepto , qui fuga consuluit, omnes liberi sex verbi gratiâ, hoc pacto exstincti sunt , unus post alterum aliquot abhinc rnilliaribus. ( idem , p. 178. )

CORTESIUS,

444. Divi Francisci custos. vir doctrinâ cl inoribus insignis, hâc lue obsessus, tonsillas solummodô et gargareonem inflammatione læsa babebat, et conlinuo querebatur se percipere in ore fœtorem qucmdam ; et ut hâc de re cerlior redderetur, ad se vocavit baccalaurcum qucmdam amicissimum, qui maximo alfectu assistebal, rogavil(|ue ni vellet olfacere , percipereque naribus, an verum esset talem fœlorem ennttei'e , an ab

CORTESIliS. 499

ejus imaginatione prodiret. Ollccit baccalaureus , me (scilieel Cortesio) præsenle, el mullis aliis.

• At stalim , non mullis elapsis boris, decubuit solâ faucium et glandularum inflammalione vexalus , absque aliquâ manifesta corruptione parlium; omnibusque præsidiis ex arte factis , quarto die suÛ’ocatus periit ; et tamen custodem non le L i— gérât, sed solo olfactu aerem ex ore prodeuntem naribus traxerat : quart* ab lui jus modi exemplo veni in sententiam ni£>rbuui non esse absque aliquâ conlagione. (Miscell. p. 698. )

Ad prædictarum partiuin ( uvulæ tonsillaruni ) inflammationeui subsequcbalur interdùm inateria quædani pituitosa, à capite tàm repente et inopinalo descendons, ut miseri æ^rotantes subito sufTocarcntur. ( Miscell. p. 697. )

Si quis tamen vol digilis , vel aliquo levi instrumento ipsam (matcriam albam ) aufcrre tentâsset , quamvis operatio bæc fieret absque dolore , eâ tamen ablata brevissimo tcmpore pcribant ægrotantes ; quod præ cæteris in Petro Soprano, genero mco, obscrvatum est; cui cùm hui us modi mortificatio apparuissel in supremâ superficie dictarum glandularum faucium , et palati , ità ut viderelur esse maximo respirationi et deglutitioni impedimento, cbirurgus existimans posse facillimo negolio à subjectis partibus eam separari

5oo

ZACUTUS IUSITAMS.

solis digilis, levissimè quidem eam abstulit; quæ ablata, tantùin abest ut juverit deglutitionem aut respiralionem , ut ulraque poliùs aclio læsa ruagis fuerit, undè brevissimo tempore miser, meo cum maximo dolore , mortem oppeliit; id quod etiam in aliis quamplurimis pueris sæpiùs observari , et præsertim in ejusdem Pétri filiolo nepoti ex fdiâ , quinquc annorum , mihi carissimâ , qui post paucos dies eodem modo quo pater, vitam cum morte mutavit. (Miscel!. med. p. 697. )

ZACUTUS LÜSITANUS.

445. In bis parlibus (scil. faucibus) ex bumoris virulent! affluxn gignunlur caibunculæ inflammaliones, quæ peslis diræ aut veueni promptissimi instar, contagio quodam pueros et adullos corripiunt, et sévis maleficentissimisque stipalæ symptomatis citissimam necem in ferre soient. Malum in llispania, non mollis abliinc annis, frequens, vul gus medicorum bispano scrmone garrolillo nuncupat; de cujus essenlià, periculo, brevilale et complicat ione ustivi et ulcerosi tumoris , ac deleteiià corruplione lacouicè dicam.