Thess

10. folium excidisse videtur. | 17. ὁμολογήσομεν partim in ras. | 24. οὕτω ποιοῦσαι in marg. | 27, unum saltem excidit folium.

156. ᾿Αλλ’ ἐπειδὴ καὶ ὁ τῆς ᾿Εφέσου ὑπέρτιμος πρόεδρος ὑπῆρχε μὲν ἐς τὰ μάλιστα καὶ τῶν ἐμῶν γεννητόρων φίλος, ἐμοῦ δὲ καὶ χατὰ πνεῦμα πατήρ, ὡς ἐχ τῆς ἁγίας χολυμβήθρας τῆς ἐμῆς ἀσθεγείας ἀνάδοχος, δέδωχε dE καὶ 1600] τῇ ἡμετέρᾳ μονῇ νομίσματα τετραχόσια, ὀφείλουσι καὶ τὰ τούτου μνημόσυνα κατὰ τὸ ὑμῖν δυνατὸν γίνεσθαι καθὼς xat ἡ ἐμὴ ἁγία μήτηρ ἔτι ζῶσα ἐτέλει. ᾿Αλλὰ καὶ τὰ τοῦ Μιτυλήνης ἐχείνου προέδοου μνημόσυνα τελείσθω κατὰ τὴν ἡμέραν, καθ᾽ ἣν ἐτελεύτησε, χατὰ τὸ ὑμῖν ἐγχωροῦν. Προσήνεγχε γὰρ καὶ αὐτὸς τῇ μονῇ εἰκόνα χκεχοσμημένην μετὰ λίθων τιμίων καὶ μαργάρων ὁλόχρυσον, τὴν ὑπεραγίαν μου Θεοτόχον τὴν ἀκαταμάχητον, ἐπιτραχήλια καὶ ἐπιμάνικα χαὶ αὐτὰ μετὰ μαργάρων᾽ καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ τὰ αὐτοῦ μνημόσυνα χωλυέσθωῳ γίνεσθαι. Καὶ γὰρ ἣ ἐμὴ ἁγία κυρία καὶ μήτηρ ἔτι περιοῦσα τῷ βίῳ διὰ σπουδῆς [161] ἔθετο τελεῖσθαι τὰ τούτου μνημόσυνα.

Βλάγχᾳ καὶ ἐγράφη εἰς πρόσωπον καὶ ὄνομα τοῦ Θεοφίλου" νῦν dE à ui TRE É ἱ ?

4, Ioh. 49, %.

χοινῇ παραχλήσει χαὶ δεήσει τῶν μοναζουφῶν πρὸς τὴν χυρίαν ἡμῶν \ ! μ. »ν ! ᾿ ι ι « ᾿ ” 2 Sr « τὴν ἁγίαν δέσποιναν (ἐζήτησαν γὰρ καὶ τὰ λοιπὰ διαχόσια δι᾽ ἣν ἔχουσιν ἀνάγχην καὶ στενοχωρίαν ὑπὸ τῆς μάχης τῶν ἀσεβῶν, ἣ

δόθησαν καὶ τὰ λοιπὰ διαχόσια εἰς τὸ μοναστήριον, ἐπὶ συμ[101 Ἴφωvia δὲ καὶ ὑποσχέσει ἵνα κατὰ τὴν ἡμέραν καθ᾽ ἣν ἑκάτερος αὐτῶν τὸ χοινὸν ἀπέδωχε χρέος, ἤγουν ἣ μὲν ᾿Ασανίνα κατὰ τὴν κδ΄ τοῦ γοεμ.βρίου, ὁ δὲ Θεόφιλος κατὰ τὴν 0" τοῦ δεχεμβρίου, ποιῶσι τὰ μνημόσυνα, ἀφ᾽ ἑσπέρας μὲν ἔχουσαι χόλυβα χοττέας δ΄, μανουάλια δ΄, ἱερεῖς τοῦ μοναστηρίου δύο, δόσιν χηρίων εἰς τὰς μοναχὰς πάσας τῆς μονῆς, χουλίχιον, eimep δώσει ὁ καιρός, καὶ οἴνου ἐπὶ τὴν αὔριον δὲ ἔχωσιν ὀψώνιον εἰς δόσιν τῶν μοναχῶν καὶ τὴν συνήθη λειτουργίαν ὑπὸ τῶν δύο ἱερέων. Ταῦτα συμφωνήσασαι ὑπεσχέθησαν ποιεῖν ἀδιαχόπως, ἕως ἂν βοηθείᾳ Θεοῦ ἡ μονὴ ἵσταται, ἀπό τε τοῦ τέλους τοῦ εἰρημένου κήπου χαὶ ἀπὸ τοῦ προσόντος τῷ μοναστηρίῳ ἐτησίου εἰσοδήματος ᾿ xal οὕτω παρεδόθησαν πρὸς αὐτὰς καὶ τὰ τριαχόσια ὑπέρπυρα, τὰ μὲν πρότερον χάριν τοῦ κήπου ὡς δεδήλωται, τὰ δὲ νῦν διὰ τῶν ἡμετέρων χειρῶν, θείῳ ὁρισμῷ τῆς χραταιᾶς καὶ ἁγίας ἡμῶν [168] χυρίας καὶ δεσποίνης ᾿ καὶ δι᾿ ἀσφάλειαν τὴν εἰς τὸ ἑξῆς χαὶ δήλωσιν τῶν γεγονότων τούτων ἐἔγράφησαν ἐνταῦθα διὰ χειρὸς ἐμοῦ τοῦ μεγάλου σχευοφύλαχος τῆς ἁγιωτάτης τοῦ Θεοῦ μεγάλης ἐχχλησίας, διαχόνου Δημητρίου τοῦ Βαλσαμῶν, μηνὶ φευρουαρίῳ ια΄ ἰνδιχτιῶνος ε΄ τοῦ ἑξακισχιλιοστοῦ ἐνναχοσιοστοῦ πέμπτου ἔτους.

\ \ - \ \ ee - 5 4 \ , 5 , χαὶ διὰ τὴς προς τὰ θεῖα χρήστης ἐπιμελείας τὴν μαχαριαν ἐχεῖνην