‹ Dictionnaire de cas de conscience; (volume 2)Chapitre 368 sur 402 · MOR · texte numérisé non relu

MOR

ruio ciiratione fréquenter incidant in motus pravos cum delectatione vel desiderio malo conjunclos, praSdictti peccandi oceasio <!ici potest involunlai ia, étiamsj m illa cura persévèrent. Qrne tamen sic inlolligenda sunt ut medicus in lali statu conslilulus quœral, quantum potcst, per proprios pion 08 actus periculum peccandi exlenuare. Alioqui enim ad removendum volunlarium peccandi periculum , débet quociinquc poslhabilo damno a talium inlirmarum cura abstinere.

— « L'idée que donnent les mauvais casuislcs de l'occasion prochaine, en ne regardant comme telle que celle où un homme pèche toujours, ou presque toujours, ou fréquemment, cette idée, dis-je, est très- fausse et infiniment dangereuse , comme je l'ai prouvé dans le Traité des Péchés, part, i, ch. 2, Append. de Occ'asioniO. Ainsi un médecin qui connaît sa faiblesse doit sacrifier son bien et même un fantôme de gloire, au moins jusqu'à ce que la grâce et la prière» l'aient mis en état de faire sans danger ci* que font ceux de sa profession. »

Casus V. pag. 172. Medicus prœgnanti femime pharinacum prœbuit cum gravi periculo fétus animati. Q. an licite fecerit.

R. Affirm. Quia etsi nunquam licitum est directe occidere innocentem, ut fieret, si pharmaci potio ad felus animati ejectionem directe ordinaretur, licet tamen, sive matri prœgnanti, ex urgenti justoque vitœ tuendœ aut recuperandœ sanilatis molivo, sumere pharmacum ad islos fines brdinâtùm; sive medico pharmacum islud eidem prœbere, quamvis ex ejus potione grave morlis periculum in animato fétu prœvideatur. Quia lune mors fétus prœter inlentioncm et per accidens sequeretur. * Circa hune casum diflicilem consule Pontas, v. Avortement, sed et vide quse ea de re tom. VI, pag. 169, fusius scripsi, utinam benc!

M ISS A. Vide supra verb. Celebrans.

MONITIO et M( N1T0RIUM.

Casus 1. pag. lOi. Ruralis paiochus presbylerum in parœcia sua commorantem objurgat, quod etsi pluries monitus supplicalionibus publicis qiue quolibet mense fiunt, interesse recusel. Q. an jure fiât nova hœc admoniloria ohjurgatio.

R. Affirm. ilatio est quia quilibet sacerdos vi characteris quo est insignitus, laicis prœbere débet pielalis ac devotionis exempla, omnemque, quantum in se est, ab eorum oculis auferre admirationis ac scandali occasionem. Neutrum vero prœstat sacerdos de quo in casu, cum licet invitatus pluries, iis reuuat supplicalionibus interesse, quas populi praesertim rurales magno fervoris aeslu fréquentant.

Casus II. pag. 203. Publicato monitorio cum oxcommunicatione conlra eos qui do Titii bonis aliquid subtraxerint , Fabius ejusdem divilis creditor, se in ejus bonis compensavtl. Q. an censtiram incurrerit.

R. Negat. Quia in jusla compensa'ione deest peccatum, quod solum gravi excommunicationis pœna plecti potest. Idque verum esset, quamvis Fabius opéra judicis rem suam recuperare potuisset, quia neque tune est iniquus alieni boni detenlor. Haec tamen eo solum vera sunt, quod debitum ejus certum sit ac liquidum ; nec plus acceperit, quam sibi debitum crat. * De his omnibus passim supra dictum est, et nos fusius in Tract, de Censuris.

Page 1