‹ Dictionnaire de droit canonique, ou, Le cours de droit canon de Monseigneur AndréChapitre 332 sur 802 · I. Famas, l'n Sianm, verbo Calix · texte numérisé non relu

I. Famas, l'n Sianm, verbo Calix

être vendus dans un cas de nécessité pressante. Mais, s'ils sont vendus à des laïques, ils doivent être auparavant fondus ou broyés. Ce n'est qu'à des prêtres qu'ils peuvent être vendus intacts.

CALOILME.

La calomnie est une fausse et malicieuse accusation : « Est malitiosa et mendax accusatio. » (Marcian., ad leg. 1 1 1.)

Le calomniateur impute à un innocent des crimes qu'il n'a pas commis, et le poursuit en justice, ou il répand contre lui extrajudiciairement des libelles pour le diffamer.

Dans le premier cas, la calomnie est plus ou moins punissable, selon les circonstances. Par \ec]\apilreCumfortius,deCalumniat. ',un sous-diacre qui, après avoir accusé un diacre, ne peut établir les chefs d'accusation, doit être dégradé du sous-diaconat, battu de verges et banni à perpétuité. Le chapitre Cum dileclus *, du même titre, est moins sévère : il ne prononce contre un ecclésiastique qui avait accusé faussement son évèque, qu'une interdiction des fonctions de son ordre et de son bénéfice, jusqu'à ce qu'il ait prouvé que ce n'était point par un esprit de calomnie qu'il avait intenté l'accusation, mais sur des raisons probables, pour croire que l'accusa-

1. «■ Cumfortius puntenda sint crimina, quseinsontibus, et maxime sacratis hominibus inferuntur, quam sitis colpabiles, qui in causa Joannisdiaconi rcsedisetiî, attendue, ut Hilarium criminatorem ipsius nulla ex defînitione vestra pœne proveoiens castîgaret (et infrai. Quia ergo tantœ nequitiœ malum sine digna non débet ultione transire, jubemns enndem Hilarium prius subdiacooatus, quo indignus fungitur, privari officio, et verberibus publiée cisligatam io exilium deportari.

« Et quoniam improbi quidam homines reperiuntar ,qni vel odio, vel ira, vel alla indigna causa commoli, vel aliarum impiis suasionibus, aut promissis, aut blanditiis, aut minis, aul alio quovis modo incitati, tremendo Dei judicio posthabito, et Ecclesiœ auctoritate conlempta, innoxios sacerdoles apod ecclesiasticos judices faiso iollicitationis inf'imolant. L"t igitur tam ncfaria andacia, et tam detestabile facinus metu magnitudinis pœnae coerceatur, quœcumqne persona, qua eiecrabili hujusmodi flagitio se inquinaverit, vel per se ipsam innocentes confessarios impie calnmniando, vel scelesle procurando. ut id ab aliis fiât, a quocumque sacerdote, quovis privilegio, aucloritate, et dignitale munito, pralerquam a nobis . nostrisque successoribus, nisi in fine vit^, et excepte mortis articulo, spe absolutionis obtinendae, quam nobis, et successoribus prsdictis reservamus, perpetuo careat. »

S. « Cum dileclus filius magister scholarinm palentinns ad Sedem Apostolicam accessisset, et de suo cpiscopo excessns varios nuntiasset, eiaminationem commisimus excessuum objeclornm (et infra.) Cum autem processnm negotii examinaverimusdiligenler, neo intelligere potuerimus, probalum esse sutficientcr aliquid de praediclis, enndem cpiscopnm absolvendum decernimus ab objectis ; vobis mandantes, quatenus memoratom magistrum scholarinm, donec caoonice suam purgavcrit innocentiam, sciUcet quod non calumniandi animo ad hujusmodi crimina proponenda processil, ab officio, et bénéficie suspendatis ; ut cœteri simili pœna perterriti, »d ioftmiam anorum facile dod prosiUant prslatorom. «

Page 1