CAB

de beuucoup d’autres composés. Deçà οἱ delà, ἔνθεν καὶ ἔνθεν. Qui çà, qui là, ἄλλος ἄλλῃ. || Depuis trois ans en çà, τὸ τρίτον ἤδη ἔτος.

Ca, interject. ἄγε ou φέρε : plur. ἄγετε, φέpere. (ἃ donc! φέρε τοινῦν, φέρε δή. (ἃ, mettezvous tous à danser, εἶα, ἀπαξάπαντες ὀρχεῖσθε (ὀρχέομαι, οὔμαι, fut. noua), Aristph. Çà voyons! φέρε δή, σχοπῶμεν (oxoméw, ὥ, fut. n6w), Plut,

CABALE, s. f. science occulte des Juifs, ἀπόκρυφος διδασκαλία, ας : κάθθαλα, ἧς (ἡ), H.

Caraze, intrigue, παρασχευή, ἧς (x). Par cabale, ἐκ παρασχευῆς. Sans aucune cabale, οὐὖδεμιᾷ παρασχευῇ. Monter une cabale, παρασκευὴν ποιέομαι, cûpat, fut. ἥσομαι. Persuadé qu’auprès de vous aucune cCabale ne prévaut ni sur la loi ni sur la justice, ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασχευὴν ἰσχύειν παρ’ ὑμῖν μεῖζον τῶν γόμων χαὶ τῶν διχαίων (ἰσχύω, fut. ὑσω), Dém.

λβαιε , faction, στάσις, ewç (ἡ). En avoir une, στάσιν ἔχω, fut. ἕξω. Chef de cabale, στασίαρχοὸς, οὐ (ὁ). .

CABALER, v. n. comploler , στάσεις ποιέομαι, οὔμαι, fut. ἥσομαι, — contre quelqu'un, πρός τινα.

CABALEUR, 59. m. στασιαστῆς, οὔ (δ).

CABALISTIQUE, adj. μυστικός, ἡ, ὅν.

CABANE, 5. f. χαλύδη, ἧς (ἡ). Petite cabane, χαλύδιον, ou (τὸ). Construire une cabane, χαλύθην αύήγνυμι, fut. πήξω. Vivre dans des cabanes où l'on étoufle, ἐν καλύσαις πνιγηραῖς διαιτάομαι, ὥμαι, fut. ἤσομαι, Thuc. Se faire une cabane, χαλυδοποιέομαι, οὔμαι, fut. ἥσομαι, Strab.

CABARET, 5. γι. χαπηλεῖον, οὐ (τὸ). Hanter les cabarets, ἐν τοῖς καπηλείοις χυλινδέομαι, οὔμαι, fut. χυλισθήσομαι. De cabaret, χαπηλικός, ἡ, ὁν. [| Plateau pour mettre des verres, ἄδαξ, ακος 6). || Sorte de plante, ἄσαρον, ou (τὸ).

CABARETIER, 5. m. χάπηλος, οὐ (6). Cabarelière, 5. f. χαπηλίς, ἰδὸς (ἡ). Le métier de cabarelier, xurnkeix, as (ἡ). — Faire ce métier, χαπηλεύω, fut, εὐσω.

ΟΑΒΑΒ, 5. m. ταρσός, où (6). Cabas de figues, παλάθηῃ, ne (ἡ).

CABESTAN, 5. m. ἐργάτης, οὐ (6).

CABINET, s. m. petite chambre, οἰκημάτον, où (τὸ) : δωμάτιον, οὐ (τὸ) : μυχός, où (ὃ). Cabinet d'étude, σχολαστήριον, οὐ (τὸ) : μουσεῖον, οὐ (τὸ). Homme de cabinet, φιλόμουσος,

CAC 151

οὐ (ὁ). Cabinet de tableaux, πιναχοθήκη, ἧς (ἢ) Cabinet de verdure, σχιάς, ἀδος (ἡ). ΙΙ 4-moire à papiers, χαρτοφυλάχιον, où (τὸ). || Lieu d'aisance, ἀφοδευτήριον, eu (τὸ) : ἀφεδρών, vos (ὃ).

Casier, conseil d'un τοὶ, ἣ τοῦ βασιλέως βουλή, ἧς. Les secrets du cabinet, τὰ τῆς πολιτείας ἀπόῤῥητα, ὧν.

CABLE, s. m. κάλως, ὦ (6). Câble d'une ancre, ἀγκυρίτης, οὐ (ὁ). Câble qui sert à amarrer, πρυμνήσιον, οὐ (τὸ).

sE CABRER , v. γ. en parlant d'un cheval, ἀνα--χαιτίζω, fut. iow. || Se cabrer contre quelqu'un, au fig. πρός τινα ἀφ-ηνιάζω, Jul. dou.

CABRI, 8. m. ἔριφος, οὐ (ὁ). Sauter comme un cCabri, σχιρτάω, &, fut. nou.

CABRIOLE, s. f. σκίρτημα, aroç (τὸ).

CABRIOLER, v. n. σκιρτάω, ὦ, fut. ἥσω.

CABRIOLET, s. m. τὸ μόνιππον ὄχημα, ατος.

CACHALOT , 5. m. φυσητήρ, fps (6).

CACHE, 5. f. κατάδυσις, ewç (ἡ). Sortir de sa cache, ἀγα-δύομαι, fut. δύσομαι.

CACHECTIQUE, adj. xayexrixos, ἡ, ὄν.

CACHER, v. a. χρύπτω, fut. χρύψω, acc.

— une chose à quelqu'un, τινά τι. (Cacher une chose dans la terre, χρύπτω τι γῇ ou χατὰ γῆς ou εἰς γῶν. Cacher profondément, χατο-χρύπτω, fut. χρύψω,, acc. — dans un lieu détourné, ἀπο-χρύπτω,, fut. χρύψω, acc. Cachant leurs armes sous des vêtements bourgeois, τὰ ὅπλα ἀπο-χρύπτοντες ἐν ἰδιωτῶν σχήματι, Hérodn.Voulant cacher ce qui était arrivé, χρύψαι où ἀπο-χρύψαι τὸ γενόμενον βουλόμενος (βούλομαι, fut. βουλήσομαι), Hérodn. Il cachait à sa fille la perte qu’elle avait faite de son époux, τὴν θυγατέρα ἔχρυπτε τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρός, Lys. Les choses que Dieu a cachées aux hommes, & ἔχρυψεν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ὁ Θεός, Synés. Cacher à quelqu'un un secret, τινά τι ἀπόῤῥητον ἀπο-χρύπτομαι, fut. χρύψομαι. Je ne veux rien vous cacher, οὐδὲν ἀπο-χρυψάμιενος, ἅπαντα δι-ηγήσομαι (fut. de di-nyéquar, coma), Lys. Il ne cacha point sa façon de penser, οὐχ ἀπέκρυψεν ἣν εἶχε γνώμην (ἔχω, fut. ἕξω), Xén. Cacher sa cruauté sous un air de clémence, ἐν ἐπιειχείας πλάσματι τὴν ὠμότητα χλέπτω, Jul χλέψω, Grég. Caché, ἐδ, χεχρυμμένος, Ἢ, ov :

χρυπτός, ἡ, ὄν. La haine que la crainte lui fai-

sait tenir cachée, τὸ χρυπτὸν πρότερον διὰ poboy

υἷσος, ous, Hérodn. Tenir une chose cachée, σιγῇ τι στέγω, Jul. στέξω. Hire ou resier

152 CAC

saché, rester inconnu , λανθάνω, fut. λήσω.

— à quelqu'un, τινά. Vivre caché dans l’ombre d'une condition privée, ἐν ἰδιώτου μέρει λε- Anforog δι- ἄγω, fut. ἄξω. Caché dans un coin, ἐν μυχῷ κατα-δεδυχώς, υἷα, ὁς (partic. parf. de χατα-δύομαι, fut. δύσομαι), Luc.

se CACcHER, χρύπτομαι, fut. χρυφθήσομαι, ἐμαυτὸν χρύπτω, fut. χρύψω. Se cacher dans sa maison, οἴχοι ἐμαυτὸν χρύπτω. Il ne s’est point caché pour le faire, οὐδὲν ἀπο-χρυψάμενος πεñow). Se cacher de honte, ὑπ’ αἰσχύνης χαταδύομαι, fut. EU Xén. Se cacher au fond

ou

de la terre, χατὰ γῆς κατα-δύομαι, Xén. Ils

se cachent dans des ravins, κατα-δίονται εἰς φάραγγας, Xén. Se cacher dans un bois, ἐν τῷ δρυμῷ φωλέω, ©, fut. now, où φωλεύω, fut.

εὔσω. Se cacher derrière un rempart, τείχους

προθλήματι χράομαι, ὥμιαι, ful. χρήσομαι : τεῖχος προτόάλλομαι, fut. θαλοῦμαι. Se tenant cachés derrière les cuirassiers, προ-ςϑεθλημένοι τοὺς θω-

paxopopous, Xén.

se Cacer d’une personne, τινὰ λανθάνειν βού-

λομαι, fut. βουλήσομαι. Il parvint à se cacher de lui, ἔλαθεν αὐτόν (λανθάνω, fut. χήσω). || Se cacher d’une chose, ἀπο-χρύπτομαι, Κι. χρύζομαι, acc. Je ne me cache point de ma pauvreté, οὐκ ἀπο-χρύπτομαι τὴν πενίαν. Il n’y a pas moyen de s’en cacher, οὐχ ἔστιν. ὅπως τις ἀπο-χρύψεται. On ne s’en cache point, οὐ κρύπτεται τὸ πρᾶγμα,

CACHET , s. m. σφραγίς, ἴδος (ἡ). Contrefaire un cachet, σφραγῖδα παρα--ποιέομαι, οὔμαι, ul. ἥσομαι. L'apposition d’un cachet, ἡ τῆς σφραεἶδος émécan, ἧς. Mettre son cachet, σφραγῖδα ἐπι-δόλλω, fut. θαλῶ, dat. L'empreinte d’un cachet, σφράγισμα,, ατὸς (ro).

CACHETER , v. a. σφραγίζω, fut. ίσω, acc. :

ἐπι-σφραγίζω, ful. low, acc. fut.

σημανοῦμαι, acc. Dém. Cacheté, ée, ἐσφραγι-σμιένος, NI, ὧν : ceonmaoméves, Ἢ, ον, Plut. Qui n’est point cachelé, ἀσφράγιστος, ος, ον.

CACHETTE, s. f. κατάδυσις, εως (ἡ). || En sachette, χρύθδην. En cachette de quelqu'un, xpÜGOny ou χρύφα τινός, Fait en cachette, χρύ-- DLOG, ος, OV: χρυφαῖος, Œ, ον.

CACHEXIE, s. Δ᾽ xaytbia, ας (ἡ).

CACHOT, 5. m. χρύπτη, ns (ὁ). Mettre au tachot , εἰς χρύπτην én-ÉdUo, fut. Gao, arc.

CACOCHYME. adj. κακόχυμος,

CAD Homme cacochyme, χαχέχτης, cu (ὃ). || Humeur cacochyme, au fig, δυσκολία, ας (ἡ).

CACOCHYMIE , s. f. κακοχυμία, ας (ἡ).

CACOPHONIE , s. f. καχοφωνία,, ας (ἡ).

CADASTRE, s. m. ἀπογραφή, ἧς (à).

CADASTRIER, 5. m. ὁριστής, οὖ (δ).

CADAVÉREUX, εὐθε,, adj. γεκρώδης, nç, ες.

CADAVRE, 5. m. mrôpa, ατος (τὸ) : νεκρός, οὔ (ὁ) : νεχρόν,, οὔ (τὸ). Le cadavre d’un homme, ὁ τοῦ ἀνθρώπου γεχρός, οὔ, Paus. Les: cadavres de ses filles, τὰ τῶν θυγατέρων ὌΠ ὧν, Plut.

Passer sur le cadavre de sa mère, νεχρὰν τὴν τεχοῦσαν ὑπερ-(αίνω, fut. θήσομαι, Plut. Monceau de cadavres, νεχάς, ἄδος (ἡ), Luc.

χρῶν σωρός, où (ὁ), Xén.

CADEAU, s. δωρεά, ἂς (ἡ):

δῶρον, οὐ (τ). Faire à quelqu'un des cadeaux, δωρεαῖς τινὰ ὑπο-δέχομαι, fut. Dee I lui fit cadeau de cent talents, ἑχατὸν τάλαντα δωpeav αὐτῷ ἔπεμψε (πέμπω, fut. πέμψω), Plut.