FILS

τέχνον, ou (ro). Fils de la maison δεσπόσυνος, cu (ὃ). Fils unique, ὁ μονογενὴς υἱός, où. | Petit-fils, υἱωνός, οὔ (ὁ). Fils du petit-fils, ἀπέγγονος, οὐ ᾿ Le petit-fils du petit-fils, ἀπέχγονος, οὐ (δ). || Beau-fils, voyez Beau-riss. FILTRATION, s. f. σταλαγμός, où (6).

FILTRER , v. a. passer une liqueur, στάζωφ

m. υἱός, où (ὁ) : παῖς, αἰδός (ὃ) :

FIN

ht, στάξω,, acc. : σταλάζω, ful. σταλάξω,, acc. Qui est filtré, oraxros ou otahaxrdc, ἡ, ὅν.

FILTRER, 0. πὸ s'échapper à travers les interslices d’un corps, ατάζω ou σταλάζω, μι.

FILURE, ς. f. νῆσις, εὡς (ἡ).

FIN, 5. f. terme, ce qui termine, τέλος, ὅτερος, Sup. ὅτατος) : ὀξύς, εἴα, 0 (comp.

ous (τὸ) : τελευτή, ἧς (ἡ) : πέρας, ατος (τὸ). Jusqu'à la fin, μέχρι τοῦ τέλους, Avant la fin, πρὸ τοῦ τέλους. Α la fin, enfin, τὸ τελευ-- Toucher ἃ sa fin, ou τῆς τελευτῆς ἐγγύς εἰμι, fut. ἔσομαι. L'année touchant déjà à sa fin, τελευτῶντος ἤδη τοῦ ἐνιαυτοῦ (τελευτάω, &, fut. fou). Mettre fin à, παύω, fut. παύσω, acc. Mettez fin à vos plaintes, παῦσαι μεμφόμενος (mabouo, fut.

ποαύσομιοι : μιέμιφομιαιι, fut. μιέμιψου. αι). Mettre fin ἃ un discours, τοῦ λέγειν ou τοῦ λόγου ἀπο-ποαύομαι, fut. παύσομαι. Mettre à fin une grande entreprise, ἔργω μεγάλῳ τέλος ἐπι-τίθημι, fut.

ἐπισθήσω. Mettre fin à la guerre, τὸν πόλεμον δια-λύω, fut. λύσω. Ayant mis fin aux différends qui exislaient entre vous, ἐχ-λύσας τὴν πρὸς ἀλλήλους ἔριν ὑμῶν χαὶ φιλονεικίαν (ἐχελύω, fut. λύδω), Dém.

Fin, mort, τελευτή, ἧς (ἡ) : θάνατος, cv (δ). Faire une fin glorieuse, τελευτῆς ἀρίστης Te χαὶ χαλλίστης τυγχάνω, ful. τεύξομαι. Sa fin fut des plus glorieuses, τελευτὴ τοῦ βίου λαμ.προτάτη αὐτῷ ἐπ-εγένετο (ἐπι-- γίνομαι, fut, γενήsquat ). Sa fin fut extrèmement déplorable, οἰκτροτάτῳ fut. now). Lorsque sa fin approchait, ὗπογυίου αὐτῷ τῆς τελευτῆς οὔσης (part. d'eiut, fut. ἔσομαι). Tirer à sa fin, πρὸς τὸ τέλος τοῦ βίου ἀφ-ιχνέομαι, οὔμαι, fut. (ξομιαι. Il touchait à sa fin, il allait mourir, ἐπιθανάτως εἶχε (ἔχω, fut. ἕξω).

Fin, but, objet, σκοπός; οὔ (ὁ) : ὅρος, οὐ (δ) : προαίρεσις, εὡς (n). Fin qu’on se propose , ὁ προ-χείμενος σχοπός, cd. Ne pas arriver à ses fins, τοῦ σχοποῦ ἐξτ-αμαρτάνω, Ou ἀφομορτάνω, fut. αμαρτήσομαι. Il ne se proposait qu’une fin, c'était ma ruine, ἕνα ὅρον ἐτίθετο παντὶ τρόπῳ pe ἀν-ελεῖν ( τίθεμαι, fut. θήσομαι : ἀν-αιρέω, ©, fut. αἱρήσω). Rapporter à une même fin toutes ses actions, ἐπὶ ταὐτὸ τὰς πράξεις dva-viow, fut. àv-cicw. À quelle ΒΩ τίνος ἕνεκα; À quelle fin tous ces dis- Cours? πρὸς τί γε τείνουσι τοιοῦτοι οἱ λόχοι (τείνω

FIN 479

fut. revo); À quelle fin dites-vous cela? +5

FIN, Fine, adj. mince, délié, λεπτός, ἡ, dv (comp. ὅτερος, sup. ὅτατος): ἰσχνός, ἡ, dv (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος). Taille fine, τὸ ἰσχνὸν σῶμα, ατος. Aiguille fine, βελονίς, δος (ἡ).

Fin, subtil, pénétrant, λεπτός, ἡ, ὅν (comp.

ὕτερος, Sup. τατος). Qui a les yeux fins, ὀξυδερχής, ἧς, ἔς. Qui a l'ouie fine, ὀξυύκοος, ος, ον. Avoir l'esprit fin, ὀξεῖαν τὴν διάνοιαν ἔχω, fut. ἕξω. Esprit fin, ὁ λεπτὸς νοῦς, gén. νοῦ. Pensée fine, ἡ λεπτὴ γνώμη, Ὡς. Raillerie fine, τὸ ἀστεῖον oxouux, ατος.

Allusion fine, αἰνιγμός, οὗ (6). Faire une allusion fine, αἰνίσσομαι où ὑπ-αινίσσομαι, fut. ίξομιαι.

Fin, adroit, rusé, πανοῦργος, ὃς, ov (.comp.

ὅτερος, sup. ὅτατος ). Faire le fin, πανουργια ou δόλῳ χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι. Jouer au plus fin, πανουργίᾳ διταμιλλάομαι, ὥμαι, fut. ἥσομαι. Homme peu fin, ἀνὴρ ἄγροικος, οὐ (ὃ) : ἀνὴρ edrônçs, ouç (6).||Cela n’est pas bien fin, tournez, cela est facile et commun à tout le monde, ῥάδιον τοῦτο χαὶ παντός ἐστι.

Fw, de première qualité, περισσός, ἡ, ὅν (comp. drepes, sup. ὁτατος ). Pâlisserie fine, τὰ τῶν πεμμάτων περισσότερα, ὧν. Pierre fine, ἡ τιμία λίθος, cv. Or fin, ὄόρυζον, οὐ (τὸ).

Fin, employé comme substantif. Le fin de la langue, ἡ τῆς διαλέκτου χαμψότης, mros. Le fin de l'affaire, τὸ χεφάλαιον, ou.

FINAL, ALE, adj. τελευταῖος, α΄, cv.

FINALEMENT, adv. τὸ τελευταῖον. Finalement il s'éloigna, τελευτῶν δ᾽ ἀπ-εχώρησε (reλευτῶν, ὥσα, ὥν, partic. de τελευτάω, ὦ, fut. fow : ἀπο-χωρέω, ὦ, ful. now).

FINANCER , v. n. χρήματα, χορηγέω, ὦ, Jut. nou.

FINANCES, 5. f. pl. χρήματα, ὡν (τὰ).

FINANCIER, s. m. τελώνης, οὐ (6).

FINASSER, v. n. δόλους ῥάπτω, fut. ῥάψω,

FINASSERIE, s. f. δολοῤῥαφία, as (ἡ).

FINASSEUR, 5. m. voyez Finassier.

FINASSIER, 1ÈrEe, adj. δόλιος, ος ou «a, ον : δολορός, &, Ov : δολοῤῥάφος, ce, ον.

lINEMENT, adv. délicatement, λεπτῶς. || Adroîlement, δεξιῶς.

FINESSE, 5. f. délicatesse d’une chose fine ou mince, demrornç, nroç (ἡ). Minesse de la

άδο ΕΒ : FDA FISSURE.,, δ. τῇ. φχίομα, arte (τὸ). ᾿ς ἘΝ FISTULE, 5. f. σύριγξ, ιγγος (ἡ). μὸν τὰ

peau, ἡ τοῦ δέρματος λεπτότης, τὸς : λεπτο: | δερμία, ας (ἡ). Finesse de la taille, ἡ τοῦ σώμα-- | τὸς ioyvdrne, roc. || Au fig. Finesse d'esprit, | lacrymale, αἰγίλωψ, oxce (ὁ). ἀγχίνοια, ας (à). Savoir toutes les finesses de | FIXATION, 5. jf. action de fixer un! corps l'art, τὰ περὶ τὴν τέχνην ἀχριθόω, &, fut. wow. | volatil, πῆξις, sos (ἡ). ἢ Détermination de τα’ Finesse de la langue, ἰδιωτισμοί, ὧν (ci). τίμησις, eos (ñ

Finessr, adresse, ruse, τέχνη, ἧς (ἡ). Plus par finesse que par, etc. τέχνῃ μᾶλλον ἤ, υἷα, ὅς (partic. parf. de πήγνυμοι). |L4ssis soetc. User de finesse, μετὰ δόλου xat τέχνης | lidement, ferme, solide, au propre et au fig. rt moto, ©, fut. “ow. Faire finesse d’une βεθηκώς, υἷα, ὁς (partic. parf. de: βαίνω) : chose, la dissimuler, δολερῶς τι ἀπο-χρύπτομαι, χαθ-εστηχώς, υἷα, dc (partic. parf. de -xoffut. χρύψομαι. Il n’y entené pas finesse, i/|ioramos) : BéGauos, ος ou «, ον (comp. ὅτερος, n'est pas bien fin, πάνυ εὐήθως ἔχει ( ἔχω, | sup. ὁτατος) : σταθερός, &, ὃν (comp. ὠτερος,

FIXE, adj. fixé à une Ki SDS

fut. ἕξω). sup. &TaTos).

FINI, 5. m. perfection d'un ouvrage, re-| FIXEMENT, adv. ἀτενές. Regarder. fixe- AeuoTns, nToç (ἡ). ment, ἀτενίζω, fut. ίσω, avec εἰς ou πρός

FINIR, v. a. mettre fin à, τέλος ἐπι-τίθημι,} et l’acc. Il me regardait fixement , ἀτενὲς, ἀφ fut. ἐπι-θήσω, dat. || Achever, terminer, repaivo |eopa εἰς ἐμέ (dvo-cpde, ὦ, full ἀπαῦψος ou ἀπο-περαίνω, Jul. av, acc. : ἀπο-τελέω, | μαι). D 4H &, fut. τελέσω, acc. : ἀνύω ou ἀνύτω, fut.| FIXER, v. a. rendre fixe ἃ lune place, πήγνυμι, fut. πύήξω, acc. || Rendre solide, βε- Eudw, ©, fut. ὠσω, acc. ἢ} Arrêter fixement, χατ-έχω, fut. χαθ-έξω, acc. : ἴσχω, fut σχήσω, ace. : ne fut. στήσω, acc. : ἐφ-ίστημι; fut.

ἐπι-στήσω, acc. Fixer les regards de quelqu’ un, τινὸς ὀφθαλμιοὺς εἰς ἐμαυτὸν χατα-στρέφω., fut. στρέψω. Fixer ses regards sur quelque, chose, εἰς OU πρός τι ἀτενίζω, fut. ίσω. Fixer son attention sur une chose, τινὶ τὸν νοῦν mpcoεἰδω, fut. ερείσω. Les choses :sur lesquelles

} äv0ow , acc. || Faire cesser, παύω, fut. bout | acc. Finissez ce discours, παῦσαι τοῦ λόγου (παύομαι, fut. παύσομαι), ou παῦσαι λέγων (partic. de λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ). Pour finir en peu de mots, ὡς καὶ συντόμως εἰπεῖν (εἶπον, aor. 2 irrég. de λέγω).

FiNiR, v. n. avoir une fin, τελευτάω, à, fut. now : τέλος ἔχω, fut. ἕξω. Comme la septième année allait finir, ἔτους ἑδδόμου τελευτῶντος, Plut. Cela finit avec le temps, ταῦτα χρόνῳ τέλος ἔχει. || Se terminer, aboutir, TE- | λευτάω, ὥ, Jul. now : Ayo, fut. λήξω. tu en pointe, εἰς ὀξὺ λήγω ou χατα-λήγω, Mots qui finissent de même, τὰ ὑμοιοτέλευτοι, ων.

Finir par des malheurs, εἰς συμφορὰς DR fut. {ce , acc. : récoui,s fut. τάξω,

do > . + ,

se fixe mon esprit, οἷς τὴν διάνοιαν προσ-

τίθεμαι, fut. nocs-bocw, ou προ #10 fut. ἔξω,

on dit aussi simplement οἷς προσ-έχω. ἢ Dé-

terminer d'une manière. invariable ; ὁρίζω ou

τάω, ©, fut. sw, Plut. Comment peut-on |acc: — le jour, l’époque, τὴν, ἡμέραν, τὸν espérer que cela finira, εἰς τί ποτε ἐλπὶς (sous-|yo6vov. Le jour fixé, ἡ ἀδισμενα ἡμέρα, ας. Fixer le prix d'une chose, τίμημα τινος ποιέοua, cèuat, ful. mocurt.

se Fixer, prendre une position fixe, ἱδρύοua, fut. ἱδουνθήσομαι : ἕδραν RauGéver,s fu.

λήψομαι, Fixé, en ce sens, ἱδρυμένος, A, ον | Se fixer à, s'attacher, se coller, τπρουφύομαι, fut. φύσουιαι, dat. S'arrêler,; ou; 58 tenir à une chose, ἐμ-μιένω, fut. μενῶ, dal.

FIXITÉ, 5. f. état d'un corps fixe, πῆξις εως (ἡ). || Stabilité, βεδαιότης, mres (ἦ). ὁ

FLACON, s. m. λήχυθος, οὐ (ἡ). Petit flacon, ληχύθιον, οὐ (τὸ).

ἘΠΑΘΕΙΜΚΑΤΙΟΝ, 5. f. μαστίγωσιςγ, sus (ἡ).

ἐπι. ἐστί) ταῦτα τελευτῆσαι, Dém. || Mourir, τελευτάω, ὦ, fut. now. C'est ainsi qu'il ἃ fini, τοιαύτης ἔτυχε τῆς τοῦ βίου τελευτῆς (τυγχάνω, fut. τεύξομαι).

FIOLE, 5. f. χήχυθος, οὐ (ἡ). Petite fiole, ληκύθιον, cu (τὸ).

ΕΙΆΜΑΜΕΝΤ, 5.. πὶ. τὸ τοῦ οὐρανοῦ στεpoux, ατὸς, Bibl. ou simplement οὐρανός, οὗ (5} : αἰθήρ, ἔρος (ὁ).

FISC, 8. πι, ταμιεῖον, οὐ (τὸ).

MISCAL, ALE, adj. TOLIEUTIXOS | ἡ, ὅν.

FISSIPÈDE, adj. σχιδανόπους. Ou σχιζόπους, sus, οὐν, gén. οδὸος.