HAP

jbateaux, ὁ τὰς ναῦς ἕλχων, ovroe (partic. de

ἕλχω, fut. ἕλξω). ,

HALLE, 5. 7. πωλητήριον, οὐ (τὸ). Halle au poisson, ἰχθυοπωλεῖον, οὐ (τὸ). Halle au blé, ἡ σιτοπῶλις ἀγορά, ἅς. Langage des halles, τὰ χαπηλιχὰ ὀνόματα, ων. ,

HALLEBARDE , 5. f. δόρυ, gén. δόρατος (τὸ).

HALLEBARDIER , 5. m. δορυφόρος,, ou (ὃ).

HALLIER, 8. m. buisson, ἀκανθών,, ὥνος (ὁ).

HALLIER, s. m. officier pour la police des halles, ἀγορανόμος, οὐ (6). || Marchand à la halle, ἀγοραστής, οὔ (ὃ).

HALO , 5. m. cercle lumineux autour des astres, ἅλως, ὦ (ἡ).

HALTE, 5. f. action de s'arrêter, στάσις, ἑως (ἡ). Faire halte, ἵσταμαι, fut. στήσομαι. Faire faire halte, orne, Jul. στήσω, acc.

Halte! énterj. στῆθι : au pluriel, στῆτε. || 4ction de s'arrêter quelque part pour y loger, XATAAUOIS | εὡς (4). Faire halte dans un endroit, ἔν τινι τόπῳ κατα-λύομαι, fut. λύσομαι. Lieu où l’on fait halte, κατάλυσις, εὡς (ἡ) : καταλυτήριον, οὐ (τὸ) : χαταγωγή, ἧς (ἡ) :

HAMAC, 5. m. κράδατος, ou (6).

HAMADRYADES , 5. f. pl. ἁμαδρυάδες ων (ai).

HAMEAU , s. m. χωμίδιον, ον (τὸ).

HAMEÇON, 5. m. ἄγκιστρον, ou (τὸ). Petit hameçon, ἀγκίστριον, οὐ (τὸ). Qui est armé d’un hameçon, ἀγκιστρωτός, ἡ, ὄν. Prendre à l’hameçon, ἀγκιστρόω, ὦ, fut. ὦσω, acc.:

ἀγκιστρεύω, fut. ebcw, acc. Pêche à l’hame- (0η, ἀγκιστρεία, ας (ἡ). Qui mord à l’ha- MEeçon, ἀγκιστροφάγος, 06, ον. ;

HAMPE, 5. f. bois d’une pique, δόρυ, gén. δόρατος (τὸ). || Tige d’une fleur, χαυλός, οὖ (ὃ).

HANCHE, s. f. ἰσχίον, ou (ri.

HANGAR, s. γι. στέγη, ns (ἡ).

HANNETON, 5, m. μηλολόνθη, ἧς (ἡ),

HANTER, v. a. — un lieu, φοιτάω, &,

fut. now, l'acc. avec εἰς. Hanter les mauvais

lieux, εἰς τὰ πορνεῖα φοιτάω, &. || Hanter quelqu'un, τινὶ πλησιάζω, fut. dou, ou ὁμιλέω, &, fut. ὕσω. Hanter les mauvaises compagnies, πονηροῖς ἀνθρώποις συμι-μίγνυμαι, fur μυχθήσομαι.

HANTISE, 5. f, ὁμιλία, ας (ἡ).

HAPPER, v. a. ἁρπάζω, fut. ἄξω, acc.