IRR IRR
INVULNÉRABILITÉ, 5. f. τὸ ἄτρωτον, οὐ.[ IRRÉPRÉHENSIBLE, adj. ἀνεπίληπτος, INVULNÉRABLE, adj. ἄτρωτος, C6, Cv.
Être invulnérable, ἀτρώτως ἔχω, fut. ἕξω.
IRASCIBLE, adj. ὀργίλος, Ἢ, ον (comp.
ὦτερος, SUP. τατος) : ὀξύθυμος, ος, ον (comp. | LE
Ὃς, OV : ἀνέγχλητος, C6, ὧν : ἄμωμος, ος, ov: ἀψεγής,, ἧς, ἐς : ἄψογος, ος, ον.
IRRÉPRÉHENSIBLEMENT, ααν. ἀνεπιλήπτως : ἀνεγκλήτως.
IRRÉPROCHABLE, adj. ἀνέγκλητος, C6, ον:
rs “6, ὧν : ἄμωμος, ὃς, ον. Homme
ὑτερος, Sup. ὁτατος) : ὀξύχολος, ος, ον (comp. ὠτερος, SUP. ὠτατος) : εἰς ὀργὴν προπετής, τς»
ἐς (comp. ἕστερος, Sup. ἐστατος). d’une conduite irréprochable, ἀνὴρ τὸν βίον IRE, s. f. colère, courroux, μῆνις, τὸς (ἡ), ἀνεπίληπτος, οὐ (ὃ). Hom. : μῆνις, ιδὸς (ἡ), Plat. IRRÉPROCHABLEMENT, adv. ἀνεγχλή-
IRIS , 5. m. dans tous les sens, lois, ιδὸς (ἡ). τὼς : ἀνεπιλήπτως.
IRONIE , s. f. εἰρωνεία, ας (ἡ). Parler par | IRRESISTIBLE , adj. ἀνυπόστατος, ce, ον. ironie ou avec ironie, εἰρωνεύομιαι, fut. eboc- Penchant irrésistible, ἡ ἀμήχανος φορά, ἂς. μαι. Qui emploie l'ironie, εἴρων, gén. oves (ὁ, ἡ). Désir irrésistible, ἡ ἀκρατὴς ἐπιθυμία, ας.
FRONIQUE, adj. εἰρωνικός, ἡ, dv. | IRRÉSISTIBLEMENT, ado. ἀκρατῶς.
FIRONIQUEMENT, ado. εἰρωνικῶς, | IRRÉSOLU, ue, adj. ἄπορος, ὁς, OV.
IRRADIATION, 5. f. ἀχτινοξολία,, ας (ὃ). Être irrésolu, ἀπορέω, ©, fut. now : δι-απο-
IRRAISONNABLE, adj. ἄλογος, 06, cv. ρέομαι, οὔμαι, fut. ἥσομαι : ἀμφισθητέω, ὦ,
LRRÉCONCILIABLE , adj. ἀδιάλλακτος,,
# 3 ΄ - # 3 fut. now : ἀμιφιγνοέω, ©, fut. row : ἀμφικλινῶς
ς , ΤΟΥ. | ou ἀμφιῤῥεπῶς ἔχω, fut. ἕξω : ἀπορίᾳ συν- IRRÉCONCILIABLEMENT, ado. ἀδιαλ- ἐχομαι, fut. συ--σχεθήσομαι : ἐν ἀπορίᾳ xabλάκτως. éorrxa (parf. de χαθ-ίσταμαι, fut. κατα--στή-
IRRÉCUSABLE, adj. ἀπαραίτητος, 06, Ov. σομαι). 1] est irrésolu sur le parti qu’il doit |
IRRÉFLÉCHI, τε, adj. ἀλόγιστος, ος, ov: prendre, ἀπορεῖ ὅ,τι yon ποιεῖν.
ἀπερίσχεπτος, CG, OV. IRRÉSOLUTION , 5. Je ἀπορία, aç (ἡ). IRRÉFORMABLE, adj. ἀδιόρθωτος ou ἀν-- Être dans l'irrésolution, ἀπορέω, ὦ, fus. ἐπανόρθωτος, CÇ, Ov. now. Voyez JarésoLu.
IRRÉFRAGABLE, adj. ävavrigpnree, 06, IRRÉVÉREMMENT, ado. ἀναισχύντως.
IRRÉGULARITÉ, s. f. ἀνωμαλία, ας (ἡ).] JIRRÉVÉRENT, ENTE, adj. ἀναίσχυντος, || frrégularité de conduite, ἀταξία, ἃς (ἡ). |oç, ον : ἀδυσώπυτος, cç, ον. IRRÉGULIER, 1ère, adj. ἀνώμαλος, ος,, IRRÉVOCABLE, adj. ἀμετάκλητος, ce, || irrégulier dans sa conduite, ἄταχτος, ον : ἀμετάλλαχτος, Ge, ον. ὡς, cv. Mener une conduite irrégulière ,| IRRÉVOCABLEMENT, ado. ἀμεταλλάχτως.
ον. D'une manière irréfragable, ἀναντιῤῥήτως. | IRRÉVERENCE , 5. f. ἀναισχυντία, ας (x).
ἀταχτέω, ὦ, fut. now. IRRIGATION , 5. f. ἄρδευσις, ewç (x). IRRÉGULIÈREMENT, adv. ἀνωμάλως. IRRITABILITÉ , s. f. τὸ εὐερέθιστον, cv. IRRÉLIGIEUSEMENT, adv. ἀσεξῶς. IRRITABLE, adj. εὐερέθιστος, ος, ον.
IRRÉLIGIEUX, use, adj. ἀσεξής, ἧς,] IRRITATION, 5. (Δ ἐρεθισμός, οὔ (ὃ). ἐς (comp. ἔστερος, sup. ἕστατος.) Être ou se IRRITER, v. a. exciter, agacer, èpemontrer irréligieux, ἀσεζέω, &, fut. mow.|6%o, fut. ίσω, acc. Je ne l'ai pas persuadé Ceux qui ônt commis quelque action irréli- par mes conseils, je l'ai irrité par mes re-
gieuse, οὗ τι ἠσεδιηχότες, ων. proches, νουθετήσας οὐκ ἔπεισα, ἐπι-τίμησας IRRÉLIGION, s. 7. ἀσέζεια, ας (ἡ). Acte ἠρέθισα, Synés. Irriter les passions , la deud'irréligion, ἀσέθημα, ατος (τὸ). leur, le mal, τὰς ἐπιθυμίας, τὴν ὀδύνην, τὸ
IRREMÉDIABLE, adj. ἀνήκεστος, ος, ον. καχὸν παρ-οξύνω, fut. υνῶ. || Mettre en colère, IRREMÉDIABLEMENT, adu. ἀνηκέστως. | ὀργίζω ou ἐξ-οργίζω, fut. lou, acc. : ἀγριόω TRRÉMISSIBLE, adj. ἀσυγχώρητος, 06, ον. Ou ἐξ-αγρίιύω, ὦ, fut. wow, acc. S'irriter coutre IRREMISSIBLEMENT, ado. ἀσυγχωρήτως. quelqu'un, τινὶ ὀργίζομαι, fut. ισθήσομαι. [τ- IRRÉPARARBLE, adj. ἀνίήκεστος, ce, ον. |rilé de ce qui élail arrivé, τοῖς γεγενημένοις IRRÉPARABLEMENT, adv. ἀνηκέστως. |ou ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις ou ὑπὲρ τῶν γεγος
ec)
578 ISS
γημιένων ὀργιζόμενος, ἡ, ον. |] Mer irritée, θάλασσα ἀγρία, ας, OU ἀγριαίνουσα,, ἧς (ρατγιῖο. α᾽ ἀγριαίνω, fut. ava).
IRRUPTION , s. f. εἰσθολή, ἧς (ἡ). Faire une irruption, ἐμ-θάλλω, ou εἰσ-άλλω, ful.
βαλῶ. — dans un pays, εἰς χώραν.
ISOLEMENT , s. #7. abandon, pevoots, eus (ἡ) : ἐρήμωσις, sos (ἡ). || Solitude, épruix, ας (ἡ). Passer sa vie dans l'isolement, ἔρυμον βίον διτάγω, fut. ἄξω : βίον μονώτην ζάω, fut.
ζήσω, Aristt.
ISOLÉMENT, adv. séparément , χαταμιόνας.
ISOLER, v. a. μονόω, ὦ, fut. wow, acc.:
ὦ, fut. wow, acc. || Isolé, ἐδ, seul, solitaire, μόνος, mn, ον : μονήρης, 6, ἔς. Être isolé, μονάζω, fut. dou. Vie isolée, βίος movadixse, οὔ, OU μονύρης, OUÇ, OU μονώτης, οὐ (6). Maison isolée, ἡ χεχωρισμένη οἰκία, ας (parti. parf. passif de γωρίζω, fut.
ISSU, ve, partic. γεγονώς, υἷα, ὅς | partic.
parf. de γίνομαι, fut. γενήσομαι). Issu de parents libres, ἐξ ἐλευθέρων γεγονώς, uix, Ge.
I est issu d'Hcrcule, ἀφ᾽ Ἡραχλέους γέγονε {parf. de γίνομαι), ou πέφυχε (parf. de φύοpat, fut. φύσομαι). || Cousin issu de germain, ἀνεψιαδοῦς, οὔ (δ). Au fém. ävediaôn, ἧς (ἡ).
ISSUE, s. f. sortie, ἔξοδος, οὐ (ἡ). Qui n’a point d'issue, ἀνέξοδος, ος, ον. || À l'issue du souper, ἅμα λήγοντος τοῦ δείπνου (λήγω, fut. rw). Il vint à l'issue du conseil, εὐθὺς ἀπὸ τῆς βουλῆς ἦλθε (ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι.
Issve, fin, résultat, τέλος, ους (τὸ). Avoir une heureuse issue, χαλῶς d&ro-Gaivo, fut.
IVR
Θήσομαι. Avoir une
issue toute contraire, εἰς τοὐναντίον τρέπομαι, Jul. τραπήσομαι,
ISTIME, s. m. langue de terre, ἰσθμιος, οὔ (ὁ).
ISTIMIQUE, adj. ἰσθμικός, ἡ, cv. Jeux isthmiques, toux, ὧν (τὰ). Célébrer les jeux isthmiques , ἰσθμιάζω, fut. ἄσω.
ITÉRATIF, 1vE, adj. παλίλλογος, ος, ον.
ITÉRATIVEMENT, adv. δεύτερον.
ITINÉRAIRE, 5. m. τὸ ὁδοιπορικόν, οὔ.
IVOIRE, 5. m. ἐλέφας, avro (δ). D'ivoire, blanc comme l'ivoire, ἐλεφάντινος, mn, ον.
Garni en ivoire, élepavroderos, ος, ον. Tables montées sur des pieds d'ivoire, ai ἐλεφαντό-ποδὲς τράπεζαι, &v, Athén.
IVRAIE, 5. f. plante, aïpa, ας (ñ).
IVRE, adj. μέθυσος, ος, ον. À demi ivre, CR Pas chancelants d’un homme ivre, τὸ μεθυσφαλὲς ἴχνος, ovç, Anthol. Rendre ivre, μεθύσχω, fut. μεθύσω, acc.
Être ivre, μεθύω, fut. μεθυσθήσομαι. || 4u fig. Ivre de plaisir, de joie, τῆς ἡδονῆς μιεθύων, cuox , cv (partic. de μεθύω), ou. sim-
plement ὑπερχαρής, m6, ἔς.
IVRESSE, 5. f. μέθη, ἧς (ὃ). Revenir de son ivresse, ἀπο-ρμιεθύσκομαιγ fut. μεθυσθήσομαι.
IVROGNE, 5. m. ocnesse, 8. f. οἰνόφλυξ, vycs (ὁ) : φιλοπότης, cu (ὁ). Au fém. φ'λο--πότις ou simplement πότις, 1006 (ἡ). Le plus grand ivrogne, ὁ ποτίστατος, ou: au jfém. ἡ ποτιστατη,, V6.
IVROGNER, v. π. οἰνοφλυγέω, ὦ, fut, 12e
IVROGNERIE, 4. f. oivopluyix, ας (n).
