MIL

MIELLEUX , Euse, adj. qui tient du miel, μελιτώδης, ος,

ΜΙΕΝ, Miexne, pron. poss. ἐμός, ἐμή, ἐμόν,

ΜΙΕΤΤΕ,, 5. f. ψιχίον, οὐ (τὸ). Les miettes, ψιχία, ων (τὰ) : ψίχες, ὧν (ai).

MIEUX, adv. compar. de bien, ἄμεινον ou βέλτιον où κάλλιον (comp. des adv. εὖ et καλῶς). Un peu mieux, pexpov τι ἄμεινον. Beaucoup mieux, πολλῷ ἄμεινον. Tout au mieux, ἄριστα ou βέλτιστα ou κάλλιστα. Le mieux de tous, ἄριστα πάντων. Voilà qui est le mieux du monde, ταῦτα ἔχει ὡς βέλτιστα (ἔχω, fut. ἕξω). Être mieux, aller mieux, faire mieux ses affaires, πράξω. Souvent les vainqueurs ne s’en tirent pas mieux que

Ὡς) ἃς. || Doucereux , μειλίχιος, OV.

ἄμεινον πράσσω, ful.

les vaincus, πολλάχις οἱ νικήσαντες οὐδὲν βέλτιστον πράσσουσι τῶν ἡσσηθέντων (νικάω, ὥ, fut. ro : ἡσσάομαι, ὥμαι, fut. ἡ σσηθυσομιαι). Aller mieux, se porter mieux, ῥᾷον ἔχω, fut. ἕξω. Je me trouve un peu mieux, χουφότερον ἐκ τοῦ γοσή-ματος ἔχω. Aimer mieux, valoir mieux, voyez ces mots. || À qui mieux mieux, φιλοτίμως.

Faire à qui mieux mieux, φιλοτιμέομαι, οὔμαι, fut. avec l’acc. ou l’infin.

MIÈVRE, adj. λαμυρός, d, dv (comp. ὦτε-