MIS

MIRE, s. f. Le point où l’on vise, σκχοτύς, οὔ (ὁ).

MIRER , viser | χατα-στοχάζομαι., fut. douar, gén. || Se mirer, se regarder dans un miroir, χατ-οπτρίζομαι, fut. ἴσομαι.

MIROIR, 5. m. χάτοπτρον, οὐ (ro). || Au fig. Les yeux sont le miroir de l’âme, tournez, par les yeux nous connaissons l'âme, δι᾽ ὀφθαλμῶν τὴν φυχὴν δια-γινώσχομεν (δια-γινώσκω, fut. νώσομαι).

MISAINE, 5. f. Mât de misaine, ὁ ἔμπροoûev loros, où.

MISANTHROPE, 8. M. μισανύρωπος, CU (6). Etre misanthrope, μισανθρωπέω, &, fut. 160.

MISANTHROPIE, s. f. μισανθρωπία, ας (ἡ).

MISCELLANÉES, 5. m. pl. τὰ σύμμιυιτα,, ὧν.

MISE, 5. f. ce qu'on met à la masse, εἰσφορά, ἃς (ἡ). [| Ce qu'on met au jeu, ἐνέχυρον, su (τὸ). || Enchère, ὑπερθεματισμός, οὔ (ὃ).

Mise, habillement, ἐσθής, ἧτος (ἡ) : στολισμός, οὔ (ὁ) : σχῆμα, ατὸος (τὸ) : στολή, ἧς (ὦ). Mise recherchée, ἡ περίεργος στολή, ἧς. Élégant ou recherché dans sa mise, ἁθροείμιων, ὧν, ον, gén. ovoc.

MISÉRABLE, adj. qui est dans la misère, ταλαίπωρος, 06, ον (Comp. drepcç, sup. ὁτατος) : τάλας, αἰνὰ, αν (usité seulement à certains cas). Je suis le plus misérable des hommes, ἀθλιώτατα πάντων ἀνθρώπων διά-χειμαι, fut.

κείσομαι, Mener une vie misérable, ἐν ἀθλιότητι τὸν βίον δι-ἄγω, fut. ἄξω. || Vil, méprisable, ἄθλιος, α, cv (comp. ὦτερος, sup. ὠτατος) :

φαῦλος, n, ον (comp. ὅτερος, sup. draroc).

MISÉRABLEMENT, ado. ἀθλίως.

MISÈRE, s. f. malheur , ταλαιπωρία, ας (ἡ) : ἀθλιότης, ἡτος (ἡ) : ἀτυχία, ας (ἡ). || Pauvreté, ἀπορία, ας (ἡ) : ἔνδεια, ας (ἡ) :

πτωχεία, as (ἡ).

MISÉRÉRÉ , s. m. Colique de miséréré, εἰλεός, où (ὃ).

MISÉRICORDE, 5. f. compassion, ἔλεημιο--

σύνη, ns (ἡ). Qui est sans miséricorde, ἀνε-

Ve [4 2

λεήμων Où ἀνοιχτίρμων, ὧν, ον, Qén. ονος ἀνηλεής, ἧς, ἐς : ἄνοικτος, oc, ον. Sans misericorde, ἀνοίχτως. || Pardon, grâce, συγγνώμη, ns (ἡ). Faire miséricorde, συγ-γινώσχω, fut.

ἡνώσομαι,, dal.

MISÉRICORDIEUSEMENT, ado. ἐλεημόνως.

MISÉRICORDIEUX, £eus » adj. ἐλεήμων,